GEYVE ATASÖZLERİ
Çok Değerli Okuyucularımız Geyve İlçemizi Sitemizden Takip Eden Tüm Misafirlerimiz. Geyve İlçemizi Tanımaya Tanıtmaya Devam Ediyoruz. Geyve İlçemizin Kültüründen Geleneklerinden Ananelerinden Çeşitli Sunumlar Yapmaya Çalışıyorum.
Bu Yazımızda Geyve İlçemiz de Halk Arasında Çok Kullanılan Ata Sözlerinden Örnekler Vermeye Çalışacağım.

Atasözü Nedir?
Atasözleri; Geçmişten Günümüze Gelen, Uzun Deneyimlerden Yararlanarak Kısa ve Özlü Öğütler Veren, Toplum Tarafından Benimsenerek Ortak Olarak Kullanılan Kalıplaşmış Sözlerdir. Türkçe ‘de “sav” ve “irsal-i mesel” olarak da adlandırılır.

Atasözleri Bir Toplumun Duygu, Düşünce İnanç ve Kültür Yapısını Yansıtır. Atasözlerinin Kim Tarafından Ne Zaman Söylendiği Bilinmez. Yani Atasözleri Anonimdir. Bu Sözler Topluma Mâl Olmuş, Toplum Tarafından Benimsenmiş ve Yüzyılların Düşünce ve Mantık İsteminden Geçerek Günümüze Ulaşmış Kısa ve Özlü Sözlerdir…

Atasözleri, Bir Düşünce Açıklanırken Yada Savunulurken Tanık Olarak da Gösterilirler. Atasözleri, Halkın Yalnızca Ortak Duygu ve Düşüncelerini Değil Ortak Dil Zevkini de Yansıtır.

Aşağıda Geyve İlçemizde Çok Kullanılan Atasözlerinden Örnekler Var.

– Amcam, dayım , herkesten payım.

– Ak köpeğin pamuk tarlasına zararı olur.

– Boşboğaz ile pisboğaz beladan kurtulmaz.

– Bir abam var atarım, nerde olsa yatarım.

– Ben çekerken sen, sen çekerken ben bırakırsak, arada tire kopmaz; ama sen çekerken ben, ben çekerken sen çekersek arada zincir kopar.

– Çalı, tepesinden sürüklenmez.

– Dostlar, tenceren kaynarken, göbeğin oynarken gelir.

– Dert, saklayanda kalır.

– Derdin iyisi ölmek, borcun iyisi ödemek.

– Eteğin efilderken, telliğin şipilderken evlen.

– Emanet ata binen kırıtır, sahibinin gücünü kurutur.

– Evdeki kötü, dışarıdaki iyiden iyidir.

– Elin iyisi, eşeğin dayısı olmaz.

– Erkek kısmı eşeğinden, kadın kısma döşeğinden belli olur.

– Ebemin kaynattığı pekmez, döktüğüne değmez.

– Eşek ağdırmazsa taş gurbete gitmez.

– Gece gözüyle bez, genç gözüyle kız alma.

– Horozun dostu tepeli tavuk, pilavın dostu kaymaklı yoğurt.

– Haline bakmaz, Samandağı’na çıkar.

– İbrik kadar kocan olsun; emziği kadar hatırı olsun.

– Kar kuytuda, para pintide eğlenir.

– Kız anası raf elması; oğlan anası ahır danası.

– Kuru çamdan patlak çıkmaz.

– Kötü kabağın çekirdeği çok olur.

– Kız kısmetine, kadın nispetine varır.

– Yaylada öküz, gelin evinde kız beğenilmez.

– Yemem deyen sofra kurutur, oturmam deyen minder çürütür.

– Yaba zamanı aba; aba zamanı yaba almalı.

– Yatan öküzü yem verilmez.

Bir dahaki Paylaşımımda görüşünceye dek sağlıcakla kalınız.. Yaradanıma ve en sevdiklerinize emanet olunuz… Saygılarımla

Şeref Elma

Meil = geyveyoresi@gmail.com

İletişim = 0 532 417 57 54

Geyve Atasözü Derki !!! (Geyve Atasözleri)

GEYVE ATASÖZLERİ

Amcam, dayım, herkesten payım

Açtırma kutuyu, söyletme kötüyü

Aptalın yağı çok olursa kah derisine, kah gerisine sürer

Ak köpeğin pamuk tarlasına zararı olur

Aynaya bak, yakışanı tak

Acırsan taraklının sığırına acı, tok gider aç gelir

Aynan yoksa, komşuna bak

Boşboğaz ile pisboğaz, beladan kurtulmaz

Bir abam var atarım, nerde olsa yatarım

Bahşiş atın yuları sorulmaz

Bir aferine bir yayık içiyor

Ben çekerken sen, sen çekerken ben bırakırsak, arada tire kopmaz

ama sen çekerken ben, ben çekerken sen çekersek arada zincir kopar

Çirkefe taş atma ,üstüne sıçrar

Çalı, tepesinden sürüklenmez

Dostlar, tenceren kaynarken, göbeğin oynarken gelir

Dert, saklayanda kalır

Derdin iyisi ölmek, borcun iyisi ödemek

Düğün arpası ile at beslenmez

Dövendeki öküze boyunduruk takılmaz

Evlenirken erkeğin gökceğine, kadının geçmişine bakılır

Eteğin efilderken, telliğin şipilderken evlen

Emanet ata binen kırıtır, sahibinin gücünü kurutur

El için yanma nara, yak çubuğunu, sefanı ara

Evdeki kötü, dışardaki iyiden iyidir

Elin iyisi olmaz, eşeğin dayısı olmaz

Erkek kısmı eşeğinden, kadın kısmı döşeğinden belli olur

Ekmek dilimden ayrılınca yapışmaz

Ebemin kaynattığı pekmez, döktüğüne değmez

Eşek ağdırmazsa taş gurbete gitmez

Etten önce çömleğe düşme

Ekmek mayadan, kız anadan olur

Fakir düz ovada şaşırır; zengin, arabasını dağdan aşırır

Fakirin çilesi ölünce biter

Fakir gülerse kim ağlar

Gece gözüyle bez alma, genç gözüyle kız alma

Güvenme varlığa, düşersin darlığa

Gittiğin yerde dost kazan; düşmanı ananda doğurur

Horozun dostu tepeli tavuk, pilavın dostu kaymaklı yoğurt

Harman kenarına her zaman yörük çadır kurmaz

Hayvan ağdırmazsa, taş gelmez

Haline bakmaz, saman dağına çıkar

Hem çöreğim bütün kalsın, hem karnım doysun

İt neylesin takkeyi, dingil derken düşürür

İyi dostu olanın aynaya ihtiyacı yoktur

İnek almaz, buzağı emmez

İbrik kadar kocan olsun, emziği kadar hatırı olsun

Kar kuytuda, para pintide eğlenir

Keçinin kuyruğu geri kıvrık, herkes kendi başına buyruk

Köpeği öldürene sürütürler

Kız anası raf elması, oğlan anası ahır danası

Köpeğin iyisi olsaydı, dayısı olurdu

Kuru çamdan patlak çıkmaz

Kötü kabağın çekirdeği çok olur

Kız kısmetine, kadın nisbetine varır

Ne yaparsan, sonunu düşün

Nefesine güvenirsen borazancıbaşı ol

Oğlun varsa derdin var, kızın varsa sızın var

Politikacıyı kuru inat, memuru süslü avrat, zengini hayırsız evlat batırır

Sabırla koruk helva, dut yaprağı atlas olur

Sarhoşa mektup yazma, ya okur ya okumaz

Sen garip bir çingenesin, neyine gümüşlü zurna

Sırt giydiğini istemez, boğaz yediğini ister

Takkem başına, pabucum ayağına olsun

Un uçtu, kepek kaçtı

Yaylada öküz, gelin evinde kız beğenilmez

Yemem diyen sofra kurutur, oturmam diyen minder çürütür

Yaba zamanı aba, aba zamanı yaba almalı

Yatan öküze yem verilmez

Yaylanın çayırlısı, evladın hayırlısı

Zürafanın şaşkını, beyaz giyer kış günü

The post Geyve Atasözü Derki !!! (Geyve Atasözleri) first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Sakarya Efsanesi

Mitolojiye göre, Friklerin Ana Tanrıçası Kibele’nin kocası Atis’i, Sakarya nehrinin kızı Nana doğurmuştu. Nana, Sakarya’nın güzellikte eşsiz kutsal perilerinden biriydi.

Bahar geldi mi Sakarya nehri açılıp saçılıyor, su perileri, yeşeren toprakların dallarında, çiçeklerinde, güzel kokularla tabiata kucak açıyorlardı. Nana, böyle bir bahar günü, çiçekli bir badem ağacına ‘şık olmuş, beyaz bir badem içini bağrına basarak gebe kalmış, sonunda Atis, ya da Temmuz’u doğurmuştu. Temmuz ayı, adını buradan almaktaydı.

Ana Tanrıça Kibele’nin şehri, bugün Sivrihisar’ın on iki kilometre güney doğusundaki Pessinus olarak bilinir. Bugün, bu şehrin yerinde arkeolojik kazılar yapılmakta ve Kibele tapınağı meydana çıkarılmaktadır. Eskiçağ Anadolu efsanelerine göre, Kibele aynı zamanda hayat ve bereketin tanrıçasıydı, tabiatın anası sayılıyordu.

İlkbaharda kız, yazın çeşitli ürünleri doğuran ana oluyordu. Kibele’ye ay tanrıçası gözüyle de bakılıyor, ay hilâl şeklindeyken kızı, dolunayken gebe kadını temsil ediyordu.

Sakarya da Anadolu tapınağının damarında dolaşan, ona can veren, güç kazandıran kan misali bir hayat kaynağıydı. Bundan dolayı Sakarya nehri yüzyıllar boyu kutsal sayılmış, susuz, bağrıyanık Anadolu toprağını sulamış, geniş ovaları, yaylaları kıvrım kıvrım dolaşarak Karadeniz’e kavuşmuştur.(alıntıdır)

The post Sakarya’nın Efsanesi Nana Ne Demektir first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

The post Geyve Sultan II. Abdülhamid Han Yıldız Fotoğraf Koleksiyonu Geyve Yöresi first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Evliya Çelebi Seyahatnamesi Geyve Bölümü 741-742 Sayfa.

Bir diğer hadise 1640 da Sakarya nehrinin taşmasıdır. Evliya Çelebi’nin eserinde belirtiği üzere “Büyük bir şehir olan Geyve, Sultan IV Murad Han zamanında nehrin taşması üzerine harab olmuş, sonra tekrar onarılmıştır. Geyve ahalisinden bir kısmı bu felaketi müteakip yerlerini terk ederek bugünkü Karaçam bölgesine yerleşmişlerdir.

Evliya Çelebi’nin yöremizle ile ilgili verdiği malumatlardan Geyve’nin; “300 evli, bir camili, bir hamamlı, üç hanlı, yedi çocuk mektebli, evleri tahta ve kiremit ile örtülü, Sakarya nehrinden bir ok menzili uzaklıkta, muazzam bir han ve han etrafında yirmi dükkandan mürekkep olduğunu, 1312’de Osman Gazi tarafından fethedilmiş, 150 akçelik bir şerif kaza” olduğu öğrenilmektedir.

Ayrıca Sakarya nehri boyunca Ağaç Denizi (Geyve Boğazı) denilen ormandan yoluna devam eden Çelebi; “Buranın, içinde şehir adamı olmayan insanların kaybolacağı, vahşi canavarların kol gezdiği, defne, ardıç, çam, ıhlamur ağaçlarının çiçeklerinin kokusundan insanın hoş duygular tattığı, güneşin asla görülmediğini “ belirtmiştir.

The post Evliya Çelebi Seyahatnamesi Geyve Bölümü 741-742 Sayfa first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.