Sakarya Efsanesi

Mitolojiye göre, Friklerin Ana Tanrıçası Kibele’nin kocası Atis’i, Sakarya nehrinin kızı Nana doğurmuştu. Nana, Sakarya’nın güzellikte eşsiz kutsal perilerinden biriydi.

Bahar geldi mi Sakarya nehri açılıp saçılıyor, su perileri, yeşeren toprakların dallarında, çiçeklerinde, güzel kokularla tabiata kucak açıyorlardı. Nana, böyle bir bahar günü, çiçekli bir badem ağacına ‘şık olmuş, beyaz bir badem içini bağrına basarak gebe kalmış, sonunda Atis, ya da Temmuz’u doğurmuştu. Temmuz ayı, adını buradan almaktaydı.

Ana Tanrıça Kibele’nin şehri, bugün Sivrihisar’ın on iki kilometre güney doğusundaki Pessinus olarak bilinir. Bugün, bu şehrin yerinde arkeolojik kazılar yapılmakta ve Kibele tapınağı meydana çıkarılmaktadır. Eskiçağ Anadolu efsanelerine göre, Kibele aynı zamanda hayat ve bereketin tanrıçasıydı, tabiatın anası sayılıyordu.

İlkbaharda kız, yazın çeşitli ürünleri doğuran ana oluyordu. Kibele’ye ay tanrıçası gözüyle de bakılıyor, ay hilâl şeklindeyken kızı, dolunayken gebe kadını temsil ediyordu.

Sakarya da Anadolu tapınağının damarında dolaşan, ona can veren, güç kazandıran kan misali bir hayat kaynağıydı. Bundan dolayı Sakarya nehri yüzyıllar boyu kutsal sayılmış, susuz, bağrıyanık Anadolu toprağını sulamış, geniş ovaları, yaylaları kıvrım kıvrım dolaşarak Karadeniz’e kavuşmuştur.(alıntıdır)

The post Sakarya’nın Efsanesi Nana Ne Demektir first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Evliya Çelebi Seyahatnamesi Geyve Bölümü 741-742 Sayfa.

Bir diğer hadise 1640 da Sakarya nehrinin taşmasıdır. Evliya Çelebi’nin eserinde belirtiği üzere “Büyük bir şehir olan Geyve, Sultan IV Murad Han zamanında nehrin taşması üzerine harab olmuş, sonra tekrar onarılmıştır. Geyve ahalisinden bir kısmı bu felaketi müteakip yerlerini terk ederek bugünkü Karaçam bölgesine yerleşmişlerdir.

Evliya Çelebi’nin yöremizle ile ilgili verdiği malumatlardan Geyve’nin; “300 evli, bir camili, bir hamamlı, üç hanlı, yedi çocuk mektebli, evleri tahta ve kiremit ile örtülü, Sakarya nehrinden bir ok menzili uzaklıkta, muazzam bir han ve han etrafında yirmi dükkandan mürekkep olduğunu, 1312’de Osman Gazi tarafından fethedilmiş, 150 akçelik bir şerif kaza” olduğu öğrenilmektedir.

Ayrıca Sakarya nehri boyunca Ağaç Denizi (Geyve Boğazı) denilen ormandan yoluna devam eden Çelebi; “Buranın, içinde şehir adamı olmayan insanların kaybolacağı, vahşi canavarların kol gezdiği, defne, ardıç, çam, ıhlamur ağaçlarının çiçeklerinin kokusundan insanın hoş duygular tattığı, güneşin asla görülmediğini “ belirtmiştir.

The post Evliya Çelebi Seyahatnamesi Geyve Bölümü 741-742 Sayfa first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Geyve Yöresi Köy Taş Fırın Ekmeği  Tüm Doğallığı İle Eski Gelenekler Halinde Yapılmaya devam Ediyor.

Geyve Köylerinde Taş Fırın Ekmeği Doğal Mayalama ve Tamamen Doğal Malzemelerden Yapılmaya Devam Ediyor. Geyve’nin Köylerinde Haftanın Belirli Günlerinde Mayalanan Doğal Hamurlar (Buğday ve Un Geyve Yöresinden) Taş Fırınlarda Pişiriliyor.

Bu Ekmeklerin Özeliği Bayatlayınca Bile Rahatlıkla Tüketilebilmesi ve Uzun Süre Bayatlamaması Kendine Has Ekmek Kokusu Geyve Suyu Geyve Unu ve Geyve Dağlarından Toplanmış Odunlar da Taş Fırınlarda Yapılmış Olması..

The post Geyve Yöresi Köy Taş Fırın Ekmeği Tüm Doğalığı İle first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.