The post Geyve Sultan II. Abdülhamid Han Yıldız Fotoğraf Koleksiyonu Geyve Yöresi first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

1938 yılında Turgutlu köyü muhtarı da olan Turgut Mete’nin 5 kişilik ihtiyar heyetinde bir kadın üye var. Cemile Yüksel adlı bayanın o tarihlerde ihtiyar heyetinde görev almasını ise köylülerin kadına büyük önem verdiğini gösteriyor.

1938 yılında köy muhtarlığı yaptığını söyledikleri Turgut Mete den dolayı köyün adının Turgutlu köyü olduğu söyleniyor.
Turgut Mete ise köyde ilginç bir kişi olarak anlatılıyor. Şimdi köy muhtarı olan Mehmet Tuncer o günkü heyette kendi dedesi olan Mehmet Tuncer inde ihtiyar heyetinde olduğunu söylüyor. Tuncer Turgut Mete ile ilgili anıları şöyle anlatıyor.

“1938 yılında köyümüz muhtarı olan Turgut Mete çok dahi bir adammış. O tarihlerde daha Pamukova da elektrik yokken köyde kurduğu 20 ampul lük bir suyla çalışan santralle köye elektrik vermiş. Bu santral hala Taraklı da tarihi bir eser olarak bulunmaktadır” dedi.

Turgut Mete ile ilgili en ilginç hikaye ise. 1960 yıllarında hasta olan oğlunu İngiltere ye gazlı ferguson traktörle tedavi etmek için götürmesi oluyor. O olayı da Muhtar Tuncer şöyle anlatıyor. “O tarihlerde Turgut Mete de gazla çalışan bir ferguson traktör varmış. Hasta olan oğlunu tedavi ettirmek için Türkiye’den İngiltere’ye traktörü ile götürmüş. İngiltere ye kaç günde gittiğini bilmiyoruz. Ancak oraya vardığında traktörün tekerleri tamamen eskimiş ve İngilizler traktöre parasız yeni tekerler vermişler. Oğlunu iyileştirmek için gittiği İngiltere’den döndükten sonra oğlu vefat etmiş. Başkada kimsesi olmadığı için köyde şu an Turgut Mete sülalesinden kimse yok. Sadece köyün adı var” dedi.

Muhtar köyün geçmişini araştırdıklarını ve eskiye ait araştırmalar yaptıklarını söylerken yine Turgut Mete ile ilgili çok ilginç bir anıyı daha anlatmadan edemedi. Turgut Mete’nin çok iyi bir havyan sever olduğunu öğrendiklerini söyledi. Özellikle köpekleri çok sevdiğini söyleyen Muhtar.

“Turgut Mete köpekleri çok sevdiği için bir gün sokak köpeklerini toplamış onları Antalya ya gezmeye götürmüş. Antalya gezisinden sonra da vefat ettiğini öğrendik” dedi.

Gençlere örnek olması için köy geçmişlerini araştırdıklarını da söyleyen Köy Muhtarı Mehmet Tuncer. Geçmişleri ile gurur duyduklarını da söyledi.

Araştırmalarımız ve Ailenin bize ulaştırdığı fotoğraflar neticesinde Turgut Mete’nin hakkında söylenenler doğru çıkıyor işte eski gazete küpürlerin den bazıları. (15.11.2015)——–  19 Haziran 1962 tarihli Milliyet gazetesi arşivlerinde mevcut bilgiler vardır..

Geyve Yöresi. Com Sitemize Gelen Önemli Bir Meili Aşağıda Sizlere Paylaşıyorum.

Şeref Elma İletişim 0 532 417 57 54

Merhaba
Haberinizde ismi gecen Turgut Mete benim dedemdir. Ingiltereye traktorle gitme hikayesi dogrudur. Hasta oglu vefat etmistir fakat iki cocugu daha vardir . Babam Gunduz Mete de 1998 de vefat etmistir. Halam Solmaz Mete hala hayattadir. Simdi soyadi Turker dir. Iki cocugu vardir .
Arzu ederseniz dedem ile ilgili gazete küpürlerini sizinle paylaşabirim.
İyi günler dilerim
Emre Cengiz Mete

FOTOĞRAFLARI BÜYÜK GÖRMEK İÇİN ÜZERİNE TIKLAYINIZ

The post Pamukova Turgutlu Köyünün Adını Aldığı Turgut Mete Bir Dahi mi ? first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

“23 Nisan, Türk Milletinin Yok Olmadığını, İşgallere, Bölünmeye Karşı Bütün İmkânlarını Seferber Ederek Dünyaya Varlığını Kanıtladığı  Gün Olarak Tarihteki Yerini Almıştır.

23 Nisan 1920, Türk milletinin iradesini temsil eden Birinci Büyük Millet Meclisi’nin açıldığı ve Türk halkının egemenliğini ilân ettiği tarihtir.

Atatürk, 23 Nisan 1924’te ’23 Nisan’ gününün bayram olarak kutlanmasına karar vermiştir. Bu tarihten 5 yıl sonra 23 Nisan 1929’da Atatürk bu bayramı çocuklara armağan etmiştir ve 23 Nisan ilk defa 1929 yılında Çocuk Bayramı olarak da kutlanmaya başlanmıştır. 1979’da, yine ilk olarak altı ülkenin katılmasıyla uluslararası boyuta taşıdığımız bu millî bayramımıza, ortalama olarak her yıl kırkın üzerinde ülkeden gelen ve Türk çocuklarının misafiri olan yabancı ülke çocukları da katılmaktadır. Dünya’da çocuklarına bayram hediye eden ve bu bayramı bütün dünya ile paylaşan ilk ve tek ülke Türkiye’dir.

Türk milletinin gönlünde, onun bağımsızlığının sarsılmaz ifadesi olarak en önemli yeri işgâl eden 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, her yıl yurdumuzda ve yurtdışındaki temsilciliklerimizde, bütün kurumlarımızda, okullarımızda ve her evde çeşitli etkinliklerle kutlanarak millî birliğimizin kenetlenmiş ifadesini temsil etmektedir.

Büyük önder Atatürk’ün düşüncesinde çocuklar, milletin geleceğidir. Onlara duyduğu sarsılmaz güvenin ve büyük sevginin ifadesi olarak, millî bayramımız olan 23 Nisanlar’ı çocuklara armağan etmiştir. Tarihimizin gurur dolu sayfalarının yeni nesillerce öğrenilmesi ve Türk Devleti’nin devamını emanet edeceğimiz yeni Cumhuriyet bekçilerinin bu bilinçle yetişmesi amacıyla 23 Nisanlar, önemli birer vesiledir.

Milletimize ve bütün çocuklara kutlu olsun.

Atatürk diyor ki:

“Bütün cihan bilmelidir ki artık bu devletin ve bu milletin başında hiçbir kuvvet yoktur, hiçbir makam yoktur. Yalnız bir kuvvet vardır. O da millî egemenliktir. Yalnız bir makam vardır. O da milletin kalbi, vicdanı ve mevcudiyetidir.”

Bir Millet ve Devlet Olarak Yeniden Tarih Sahnesine Çıkma Yolunda Önemli Kararlar Alan,
En Önemlisi de Millet Egemenliğini Esas Alarak Kurulan Türkiye Büyük Millet Meclisimiz, Bugün 96. Yaşına Girmiştir. Gazi Mustafa Kemal Atatürk, Bu Günü Tüm Dünya Çocuklarına Armağan Ederek, Gelecek Nesillere Ne Kadar Değer Verdiğini ve Onlara Ne Kadar Güvendiğini Ortaya Koymuştur. Geleceğimizin Teminatı Çocuklarımızın Sağlıklı, Eğitimli ve Mutlu Bireyler Olarak Hayata Devam
Etmeleri En Büyük Arzumuzdur Özgür Düşünceli, Donanımlı ve Yetenekli Gençler Olarak Yetiştirilmeleri Ortak Hedefimizdir.

Geyve Yöresi Web Sitesi Olarak Bu Vesileyle 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı İle Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin Kuruluşunun 106.yıl Dönümünü En İçten Dileklerimizle Kutlar, Çocuklarımıza Aydınlık Yarınlar Diler Saygılarımızı Sunarız.”

Türkiye Cumhuriyeti’nin Geleceğini Belirleyecek Olan Evlatlarımız, Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün “Türk Çocuğu Ecdadını Tanıdıkça Daha Büyük İşler Yapmak İçin Kendinde Kuvvet Bulacaktır.” Sözünden Hareketle Yarınlarımızı İnşa Edeceklerdir. Bu Duygu ve Düşüncelerle Çocuklarımızın 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı Kutluyor, Başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk Olmak Üzere Bu Vatan İçin Mücadele Etmiş Tüm Aziz Şehit ve Gazilerimizi Şükranla Anıyoruz.”(geyveyoresi.com)

The post 23 Nisan Mesajımız (geyveyoresi.com) first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

MANAVLARIN KULLANDIĞI KELİMELER DEN BAZILARI . . .

A aşı = sütlaç
Konak a aşı olmadan olmaz,

alentrik = elektrik
Alentriklede bi kitdi. Bide gelmedi.

alfat = ahlat
Yarın alfat toplama kitçen,

Aş/ yimek = yemek
Yimekleri hiç yimemişle zere zebil olmuş,

aykırı = zıt
Dayağa aykırı aykırı gitme! Soguna garışmam bak.

bacilik = baca
Bacilik çekmedinden soba tütüyo.

badırcan = patlıcan
Bu gart gart badırcanları anagcebinemi topladıg,

biz = bez (tülbent)
Yarın aşam biz dizme gelin.

Bobuç = ayakkabı
Dost başa, düşman bobuca bakamış,

bön = bu gün
Bizim goyun hasta bön hiç yim yimedi.

buycuk = bir kerecik
Buycukda sölemeden yapsagya sende,

caba = bedava
Bön cabadan bi gönek gazandık.

cıran = cereyan
Dirig yanına sokulman, cıran çarpa!

çımıt = sıcak
Bön hava çok çımıt, Çıt çıkmıyo,

davranmak = hazırlanmak
Ben hayvanlara sulaken Siz davrana goyun

dıngılmak = olduğu yere devrilmek
Merdivenden aşa dıggılodu.

di ha = işte orada
Bizim goyunnarı gödün mü? – Bak.. – Di ha urdala…

Diğelmek = ayakta durmak
Sabahtan beri diğelmekten bacaklam koptu.

dimen = değirmen
Saçlagı dimende mi ağarttın,

dombi=manda
Ni bakım duryog dombi mala gibi,

donuz = domuz
Bön gece doguz bekleme gitçen.

dön = düğün
Bu dönde de toplip gelme buri.

emme = ama
Biz de gelcedik emme Arabi gaçırdık.

gaste = gazete
Bönkü gaztele gelmemiş.

gave = kahve
acele tarafından okgalı iki gave.

gıra = kırağı
Bön gece gar gibi gira yamış

gızag = çocuk
Şinciki gızagna hiç söz dignemiyo…

gine = tekrar
Salcanan gidin, gine gelin

goz = ceviz
Gozlagızı gapçıkladığız mı?
gabçıklamak=kabuğunu çıkarmak
hincik = şimdi
Bizim dani gödügüz mü. Hincik burdadın emme.

hurun = fırın
Hurunu hataşladıg mı?

ırat = rahat
Bu olanın başını balamadan, bize ırat yok.

ıscak = sıcak
Bönkü ıscak ni di be,

il = el
Gurban kesmesek, il alem bizi ayıpla.

ileşme = oyalanma
Mugarın başında ileşme barda doldur eve gel.

Kernebit =karnabahar
Kernebit tomu ekdig mi?

kugga = çöp
Kuggaları yigi süpürdüm, tavukla çabıcık eşelemiş,

natar = anahtar
kapınıg natarını dişuri goyodidim yirinde yok

nıgıda = ne kadar
Ezene (Ezan) nıgıda va. Beni nıgıda sevyon? bu guducuk. Gandırdım Aha bugıda.

olak = oğlak
Olak yime turpolu mu, gozderi mi giryoguz?

öleşmek = paylaşmak
Meresleri (Miras) öleştiğiz mi?
meres=miras
peşkir = havlu
Bu peşkiri kim kullandı leş gibi yapmış

pıçak = bıçak
Bu pıçak eşig g.tünden gurt bile çıkamaz.

pişi = bir şey
Bak sene pişi sölicen sakın kimsi söleme.

pontul = pantolon
Bizimkine de pontul dayanmıyo, hemen pontulun g.tünü delmiş.

püsküt = bisküvi
Ganım açıkdı da bi iki püsküt atodum azıma.

sancak = salıncak
Bu çocuk sanca yatmadan imkanı yok uyumaz.

siddirmek = koşturmak
Tükgana siddire siddire gidig, siddire siddire gelig

söven = büyük kazık
Senig sırtıg gaşınyo harelde.Şu söveni alırsam elime…

şişirgen = balon
Şişirgeni çok şişirme patladırsın

tarna = tarhana
Tarna aşı tali gıda, bulgur aşı öli gıda.

tize = teyze
Tizem evde yokmuş. Bakla çapalama kitmiş.

ünnemek = çağırmak
Bubaga ünnede çabuk gesin.

velense = dokuma, tente
Di şu velensi çocug üstüne atosagya, doga sona.

vesait = vasıta
Hiç vesait denk gelmedi çatal daldan beri yörüdüm.

vi = ver
(- Ne yiyon? Bene de visegya

yad = yabancı
Ge bakam yad yad durma öle.

yalım = galiba
Bön gece gıra yacak yalım.

yavuz = iyi/güzel
Bizim baça bu sene pek yavuz.

yilek = yelek
Hına bak dön del bayram del takım yilek gimiş,

yort = yoğurt
Kimse yordum işi dimez

yüklük = büyük dolap
Şu yüklüg perdesini katadıg bakam.

zitin = zeytin
Zitin yapra yeşil, altında gave pişir

The post Geyve Yöresi Manav Şivesinden Açıklamalı Örnekler first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

06.10.2011 Tarihinde Paylaştığımız Fotoğraftaki Zirvedeki Ağaç Bu Gün İtibarıyla Hala Zirvede Duruyor.  Tarihe Işık Tutan Yol Gösteren Bu Çam Ağacı Zirvedeki Yerini Yıllara Zamana İnat Koruyor.  işte O Ağaçtan Bazı Fotoğraflar. Yakın Zamanda Zirveye Çıkıp Yakından Fotoğraflarını Çekmeyi Planlıyoruz..

2011 Yılında 06 Ekim Tarihinde  Paylaştığımız Fotoğraf ve Haber Orjinal Haliyle Aşağıdadır

Geyve’de Ermeni Köyüne Ait 110 Yıllık Fotoğraf
Perşembe, 06 Ekim 2011

Geyve’ye ait en eski fotoğraf.. Geyve’de 101 yıllık Ermeni köyü Kıncılar (Akıncılar) fotoğrafı ve Aziz Sarkis Kilisesi. Geyve Yöresi sitesi editörü, Şeref Elma, Geyve’nin 110 yıllık ermeni köyü Kıncılar’a ait fotoğraf ve bilgilere ulaşmıştı.
İşte Şeref Elma’nın Haberi;

( Geyve-Kendjelar Kenjelar, Kunjular, Kendjelar, Kinjilar, Kengelar olarak yazıldığından bugünkü ismi Akıncılar Köyü)

Geyveli Araştırmacı Fehmi Bölükbaş’ın Katkıları ile Bilgilerine Ulaştığım. Geyve Akıncılar Köyü Yakınlarındaki Kıncılar köyü (Ermeni Köyü) Tarihi Fotoğrafları İle Bilgilerini Sizlere Sunuyorum.
Tarihe Geçmişe Bir Nebze Işık Tutan Bu Fotoğrafları Çıplak Gözle İnceledim.
Benim Dikkatimi Çeken Köyün Arkasındaki Kayaların Üzerindeki Ağacın (zirvede) Hala Durduğu.
Zamana İnat Direnen Kilise Harabeleri Dikkatimi Çekti. Ayrıca Bölgenin Oldukça Ağaçlandığı Köy Yerinin Ağaçlanmadığı Dikatimi Çekti.

İŞTE O FOTOĞRAF ORJİNAL BOYUTU İÇİN FOTOĞRAFI TIKLAYINIZ ÇIKAN SAYFADA TEKRAR BÜYÜTEÇ İLE BİR KEZ DAHA BÜYÜTÜP İSTEDİĞİNİZ NOKTAYA BAKINIZ

Köyde Az Sayıda da Olsa Müslüman Nüfusunun Yaşadığı ve Köyün Güney Kesiminde Bir caminin Yer Aldığı Fotoğraftan Anlaşılmaktadır.

AZİZ SARKİS KİLİSESİ VE AKINCILAR KÖYÜ 114 YILLIK FOTOĞRAFLARI (ERMENİ KÖYÜ)
(Geyve-Kendjelar Kenjelar, Kunjular, Kendjelar, Kinjilar, Kengelar olarak yazıldığından bugünkü ismi Akıncılar Köyü)

Bu Kilise 1832 Yılında İnşa Edilmiş ve 8 Temmuz 1920, Tüm Köy Yakılıp, Yıkılmıştır.
Köy “Kıncılar” (de yazıldığından Kenjelar Kenjilar, Kendjelar, Kunjilar, vb) denirdi.
Kıncılar 1915 Yılında Alınan Bir Nüfus Sayımı, 2750 Kişi ve 450 Hane Halkı (yaklaşık 200 evleri) Bir Nüfusu Vardı. Fotoğrafta İpek Fabrikası, Fotoğrafın Uzak Sol Köşesinde Büyük Bina.
Okul Fotoğrafı (kilise sol) Merkezi Ön Planda Yüksek Binası Şeklinde Görülebilinir.
Asdvadz Hokeen Looysavoreh Aziz Sarkis Papazlar Biriydi. Bu Köy Osmanlı Ordusunda Bir Hekim Tarafından Yazılı Neiborhoods Hakkında Bir Kitap Var.
(Kıncılar, Geyve-Kıncılar Kengelar) Dr. Navassart Deirmendjian Kitap “Kunjilar Köy Tarihi” İngilizce’ye Tercüme Edilmiştir ve Umarım yeniden yayınlanacaktır. Yukarıdaki Tarihinde Bir Düzeltme Sadece Duvarları Kalan Kilise, Aziz Sarkis (Aziz Sarkis), 8 Temmuz 1920 Tarihinde Yandı. Kıncılar Ermeni Köyü. I. Dünya Savaşı ve Haziran 1915 Tarihinden Önce Göç Edenler Kurtulanların Torunları, Şimdi Mutlu Bir Dünya Canlı “diaspora” Kincilar ve 1832 Yılında İnşa Edilen Orijinal Aziz Sarkis Kilisesi Erişimim Fransız Bir Çeviri (orijinal kitap ermeni yazılı) Düşünce Doktor Navassart Deyrmendjian “Kendjelar Köyü Tarih”, Yazdığı Kitap Dayalı. Kendjelar, Köy, 16. Yüzyılda Türkiye’nin Doğusunda İçinde Aghn Gelen İnsanlar Tarafından Kuruldu. Resmi Kilise 1832 Yılında İnşa Edilmiş Bu Zaman Boyunca Sayısız Pelgrims Ziyaret Etti Bir Yerde İnşa Edildi.
Bu Sıradan Bir Kilise, Ancak Özel Bir Kutsal Öneme Sahip Bir Yer Değildi.
Kıncılar Kitabın Tarihine Göre Ermeni Kıncılar Köyü, Müslüman Kıncılar Güneyde Yer Aldı.

Köyün İsmi Hakkında Adını Türk KINCILAR İse, Daha Sonra Adı Türetme Bu Kadar Verilebilir:
“KIN” Türk ve Sonek “KINCI” (“kılıç durum” anlamına gelir. cı) “Kılıç Durumlarda Yapan ya da Satan bir”. -LAR Çoğul Eki. Kelime KINCILAR “Kılıç Durumda Olanları Yapmak Veya Satmak Anlamına Gelir.
Bu İsim de Köyde Kılıç Ustaları İle İlgili Olarak Verilmiş Olabilir.

Kıncılar’da Çiftçiler Vardı
Çoğunlukla İnsanlar İpek Aktivite ve Zanaat (esnaf) Yer Alan ve Bir ya da İki (?) Köyde İpek Fabrikaları Vardı.
Tüm Aileler, İpek Böcekçiliği “Tarım” ve Diğer Köylerin Etrafında Aynı Faaliyet Olduğunu.
Tüccarlar Depolar Kahve dükkanları Kasaplar (canlı koyun, inek,tavuk vs. insanların evlerinin zemin katında muhafaza edilirmiş). Doktorlar Öğretmenler Okulları (Ortodoks ve Protestan) Fotoğrafçı (en az 1). Eczacı (en az 1 Geyve çalıştı). Ipek fabrikaları büyük işveren (Deirmendjian ailesi 3 ya da 4 fabrika sahibi insanların evlerinde tutulan İpek böceği) Tarım, kuzeyinde Kincilar tarım yapılırdı.
Fabrika, Çoğunlukla Fransa Lyon’a Kaba İpek Gönderirdi. Müslüman Kıncılar Dut Ağacı Yetişticiliği Yapardı. Aziz Sarkis Kutsal (hac değil, kilise), Kıncılar Köyünün Girişi ve Üst Tarafı (dağın kayalık tarafı) Dut Ağaçları Bulunmaktaydı.

ERMENİ KİLİSESİ VE TARİHİ – ST. Geyve-Kinçılar SARKİS (Kilisesi), Türkiye.

Aziz / Aziz Sarkis / Sargis Ermeni Gregoryen / Apostolik Kilisesi, St. Sargis Kilisesi (Türkçe), Eglise Saint Sarkis (Fransızca). Kunjilar (Türkçe olarak Kinçılar), Türkiye köyünde Aziz Sarkis Kilisesi.
Kunjilar Kincilar, Geyve Geyve Kinjilar, Geyve-Kendjelar Kenjelar, Kunjular, Kendjelar, Kinjilar, Kengelar olarak yazıldığından. Kunjilar, Ermeniler birçok Ermeni kelimeleri kendi (yanlış) telaffuzlar vardı ve bu nedenle kilise olarak telaffuz “Aziz Serkis.” Aşağıdaki bilgiler, hafif bir revizyon Düzenlenen Ermeni tarihçi M. Kassabian ve yazar Dr. Navassart Deirmendjian (Kunjilar eski ikamet) kitaplarından pasajlar içerir:

BÖLÜM I:
Aziz Sarkis Kilisesi, (İzmit) Stepannos AĞAVNİ Zatarian dönem boyunca Kunjilar köy sakinleri tarafından 1832 yılında inşa edilmiştir. Kilise, Kunjilar ve hayatta kalan birkaç bütün köy yıkıldı. Aynı kader günü 8 Temmuz 1920 tarihinde yanmıştır. Günümüze sadece 3 tarafı moloz ve kısmi taş duvarları olan kilisenin harebesi kalır.

1910 tarihli eski bir fotoğraf, bir Aziz Sarkis kilisesi, çok büyük, geniş ve etkileyici olduğunu görebiliriz. Kunjilar köy evleri merkezinde otururdu. 3.000 kişi oturur ya da dua ve ibadet için diz çöktü – kilise 2.000 alabilecek. Köyün hangi tarafından bakılırsa bakılsın Aziz Sarkis Kilisesi görülebilirdi.

Kunjilar (Geyve – Kincılar) köyü de dahil olmak üzere Türkiye’nin her Ermeni köyü, Allah’a ibadet, dini bayram günleri anmak için, cenaze, vaftiz, tutun ve kutlamak bir yer, dini aktivite merkezi olan kilise, bilinen düğünler. Kilise, herkes için umut bir sığınak, özellikle yoksul, dul, yaşlı ve hasta oldu.

Aziz Sarkis kilisesi, köy ve Geyve yukarıdaki dağ tarafında büyük kayalar köyü yakınlarında, altında bulunan Aziz Sarkis hac Tvnig, Aziz Sarkis (veya Tvnik veya Dvrig) adını olduklarını mümkün Garin, orijinal
kurucularından Kunjilar köyüne göç muhtemel bölge.

Kunjilar sakinlerinin büyük çoğunluğu bu kiliseye katıldı ve Kunjilar yaklaşık 60 kişi de kendi veya Ermeni Protestan Evangelist kilise veya şapel ve büyük okul (okul Kunjilar eski fotoğraf merkezi önünde) vardı.

BÖLÜM II: İNŞAAT VE ST. SARKİS KİLİSESİ:

Sultan kilise inşa etmek için bir ferman-izni (irade) elde etmek için gerekli ve zordu, ve inşaat süresi belirli bir miktarda tamamlanması gerekiyordu. İstanbul Khazez (Kazaz) Amira bu konuda müdahale etti. Mümkün gövdeli Kunjilartsi köylüler taşlarla yapılan inşaat ve ücretsiz çalıştı. Inşaat ustası, Roma Katolik veya Bizans Katolik (Aziz Sarkis Kilisesi mezhep, Ortodoks Ermeni / Apostolik) oldu.

Khazez (Kazaz) Amira, aynı zamanda bilinen Haroutiun Amira Bezjian (1771-1834), büyük olasılıkla son 500 yıl içinde Batı Ermeniler arasında en baskın layman Patrik Shnork Kalousdian göre. O bir hükümet yetkilisi ve yetenekli finansör yanı sıra, yakın bir danışmanı, Sultan II. Mahmud kişisel arkadaşı ve meslektaşı oldu. 5 Eylül 1819 tarihinde sonra baş danışmanı, hükümetin , (..) olarak görev yaptı. O, öncelikle bugün hala şehrin en iyi hastanelerin biri olarak bugün var İstanbul’da Kutsal Kurtarıcı Hastanesi kurucusu olarak hatırlanır.

Aziz Sarkis Kilisesi’nin site, alt ucunda, 8-10 metre yüksekliğinde bir çok kalın muhafaza yükselterek önceden dizilmiştir. Tüm avlunun çevresi kalın, yüksek duvarlarla çevrili; çoğunluğu bu yüksek duvar, kalın bir demir rendeleyin avlu bile yüksek duvar sona erdi güneybatı tarafı hariç çinileri ile kaplı idi. Tamamen taş ve kireç inşa, demir haç barlarla korunan 2 katlı pencereler ile kilisenin duvarları çok kalın.
BÖLÜM III: ST. SARKİS KİLİSESİ İÇ:

Aziz Sarkis Kilisesi, ortasında bir çok büyüktü üç sunaklar vardı ve hepsi yaldızlı (altın kaplı) idi.
Yüksek merkezi sunak, Ermeni Kilisesi özel göre, Kutsal Meryem Ana’ya adanmış; sağ tarafta sunak Aziz Sarkis, St. Garabed adanmış ve soldaki biri oldu. Yukarıda fotoğraflarda ana merkezi sunak bir fotoğrafı da yayınlanmıştır.

Kilise iki vestiyer odası vardı. Sağ tarafta bir Badarak’ın yılda bir kez sunuldu İsa Mesih, Kutsal Haç yüceltilmesi Bayramı’nın ikinci gününde çarmıha gerilişi bir görüntü ile aynı şekilde, büyük bir yaldızlı sunak vardı.

Ayrıca var olan duvar Paris sıva yapılmış ve çeşitli renklerde boyanmış bir resim, İsa’nın vaftiz vardı bir vaftiz yazı tipi, inşa edilmiştir.

Vaftiz yazı tipi bakan duvara asılı büyük bir yağlı boya Hıristiyanlığa Dertad Ermeni kralı dönüşüm tasvir edildi.

Kilisenin yüksek tavanlı, ahşap inşa sarımsı bir renge boyanmış ve her iki tarafta 8 büyük sütun üzerinde duruyordu. Kilise girişinde taş kaplı zemin antre olarak hizmet etmedi; kalın bir duvar, kadın (kadın-erkek birlikte oturması) için ayrılan üst galeride ana kilisenin kesildi mademki olarak yer almıştır. parçasıdır. Ana kilisesine büyük, ağır, demir kapı, Kazaz Haroutiun Amira tarafından bağışlanmıştır.

Ermeni kökenli erkek ismi “Sarkis” ve “çoban” (Türkçe çoban, berger Fransızca), “papaz” (Türkçe Papaz, pasteur, Fransızca), ya da “koruyucu”.
Yukarıdaki bilgiler çeşitli internet sitelerinden araştırmalar şeklinde derlenmiştir. Orjinal haleri ile sunulmuştur. Tamamlayıcı olması için bilenler için örnekler şeklinde verilmiştir. Geçmişe bir nebze ışık tutmak, bölgemizi uzak ufuklara tanıtmak, bu bölgede yaşamış insanların hatıralarına saygı duymak amacı ile tamamen doğal olarak verilmiştir.

Fotoğraflarda emeği geçen herkese sonsuz teşekkürler. Saygılarımla.

KAYNAK=Şeref ELMA+Fehmi BÖLÜKBAŞ

The post Geyve Kıncılar (Akıncılar) 114 Yıllık Fotoğraf ve Ağaç Hala Zirvede first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

1960 yılında Geyve Ortaköy ( Ορτάκιοϊ ) Kulfallar’a gelen yunan misafirin Aya Minas Ayazması Geyve Ortaköy Kulfallar çeşme başında çektiği fotoğraf aynı yerde 2014 yılında sitemizin editörü tesadüfen çektirmiştir.

Her iki fotoğraf arasında örtüşen farkı açık gözle görmek mümkün çeşme başında bulunan iki ağacın yanında bir tane de ceviz ağacı çıkmış ağaçların büyüdüğü gözükmüştür.

Yine başka bir yukarıdan çekilmiş bir başka fotoğrafta ise ağaçların ve köyün tamamını görmek mümkün oluyor. Sitemizin editörünün paylaştığı videolar ise bölgenin tamamını gözler önüne seriyor.

YUKARIDAKİ FOTOĞRAFI BÜYÜK GÖRMEK İÇİN ÜZERİNE TIKLAYINIZ

Geyve Ortaköy ( Ορτάκιοϊ ) çeşme video

Geyve Ortaköy ( Ορτάκιοϊ ) çeşme video 15. saniyede net olarak görebilirsiniz

The post 60 Yıl Farkla Ayni Çeşme Geyve Ortaköy ( Ορτάκιοϊ ) Kulfallar first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Guillaume Berggren (1835-1920) Fotoğraf  Sanatçısı Berggren 1888 Yılında Yöremizde 3 Adet Fotoğraf Çekmiştir.  2 Tanesi Geyve Boğazında 1 Tanesi Alifuatpaşa Köprüsü  Biz Bu Fotoğrafların Daha fazla Olduğunu Düşünüyoruz Araştırmacımız Fehmi BÖLÜKBAŞ’IN Yönlendirmesi İle Fotoğraflara Ulaşmış Bulunuyoruz. Yöremizde Bir Sitenin Daha Önce Bu Fotoğrafları Yayınladığını Biliyoruz Kimler Tarafından Kim Tarafından Çekildiği Bilinmiyordu.. Bu Konuda Yaptığımız Araştırmalar Sonucunda Guillaume Berggren (1835-1920) Ulaştık. İsveç Asılı Breggren İstanbul Pera Caddesinde Fotoğrafçılık Yapıyormuş.Yöremizden Görüntüleri İse 1888 Yılında Çekmiş Sanatçının Arşivinin Bir Kısmınında Almanya Müzesinde Olduğunu Biliyoruz.. Umarız Sanatçının Yöremiz İle İlgili O Tarihlerde Çekilen Başka Fotoğraflarıda  vardır..

Guillaume Berggren (1835-1920)
Faaliyet yılları, 1870-1905

Stockholm’de doğan İsveç asıllı Guillaume Berggren, fotoğrafçılığı Berlin’de öğrenir, Hamburg, Dresden, Lubliyana, Bükreş gibi kentleri gezer. 1866’da Marsilya’ya gitmek üzere başladığı gemi yolculuğunu İstanbul’da yarıda bırakır ve yaşamının sonuna kadar bu kentte kalır. 1870’de Pera Caddesi’nde bir stüdyo açar ve özellikle manzara fotoğrafçılığı konusunda faaliyet gösterir. Büyükdere civarına ilişkin fotoğrafları ile 1875-76 yıllarında Asya yakasından çektiği Boğaziçi panoraması, en önemli yapıtları arasındadır. 1880’lerde Berggren’in Pera’daki stüdyosu, hatıra fotoğrafı çektirmek isteyen İskandinav, Alman ve Avusturyalı gezginler arasında ün yapmıştır. 1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Yeşilköy sahilinde kamp kuran Rus askerleri, Anadolu demiryollarının inşası, Orient-Express’in açılışı gibi olayları fotoğraflarıyla belgelemiştir. Cibali Tütün Fabrikası’na ait fotoğraflar ile Osmanlı ordusunda görevli Alman asıllı Goltz Paşa’ya Batı Anadolu demiryolu hattında refakat ederken çektiği İzmit, Adapazarı, İznik, Bilecik, Eskişehir, Manisa, Soma, İzmir, Salihli, Akşehir, Konya, Ayaş, Gümbet ve Kütahya civarına ilişkin fotoğraflar, belgesel bir nitelik taşımaktadır. Turistik taleplerin azalmasıyla, geçimini ancak dergilere sattığı klişelerle sağlar. 1914 yılında dağıttığı arşivinin bir kısmını Alman Büyükelçiliği satın alır. Arşiv halen Alman Arkeoloji Enstitüsü’nde muhafaza edilmektedir.

Osmanlı fotoğraf sanatı birçok stüdyo ve ismi içine alarak gelişimini sürdürmüştür. Gülmez Biraderler, Nikolaos Andriomenos ve daha birçokları… Valide Çeşme sokağındaki bir evde çıkan ve hızla Tarlabaşı istikametine yayılarak Pera’nın yarısının yıkımını hazırlayan 1870 yangını, birçok fotoğraf stüdyosunun da sonunu hazırlamıştır. Paul Vuccino, Constantin Fettel, Tancrède Dumas, Mihran İranyan, Karakaşyan Biraderler, Jules Derain, Rafael Nazaret, Garabed Bağdasaryan, Jean Xanthopoulo, Dimitri Michailides, Mateos Papazyan, Antuan Zilpoşyan, K. Mozyan, F. Dussap, Stelios Konstantinidis, Konstantin Sofianos, Alkibiades Nikolaidis, Neoklis Meraklis, Kirkor Derarsen, Garabed Pabuçyan, Theodor Vafiadis, Mıgırdiç Çobanyan bunlar arasındadır.

1860’larda, imparatorluğun askeri okullarında fotoğraf sanatının öğretilmesiyle birlikte, Müslüman çevreler de geç Osmanlı erken cumhuriyet dönemi fotoğrafçılığına önemli katkılarda bulunmuştur. Yüzbaşı Hüsnü (1844-1896), Servili Ahmed Emin (1845-1892), Üsküdarlı Ali Sami (1867-1937), Bahriyeli Ali Sami, Miralay Ali Rıza, Hüseyin Zekai Paşa (1860-1919) gibi fotoğraf sanatçıları, bu çevrelerde yetişmiştir.

KAYNAK= (obarsiv.com) NOT=Değişiklik Yapılmadan Yayınlanmıştır.
Guillaume Berggren Kimdir? (1835 Stockholm – 1920 İstanbul)

Fotoğraf tekniğini Berlin’de öğrenen Berggren İstanbul’a gelene kadar pek çok farklı Avrupa kentinde çeşitli işler yaparak yaşamını sürdürür. 1866’da Marsilya’ya gitmek için bindiği gemiden yaşamının sonunda kadar kalacağı İstanbul’da iner ve kente yerleşir. 1870 yılında Grand Rue de Péra (bugünkü İstiklal Caddesi) 414 numarada bir stüdyo açar. 1883’te İsveç’ten getirdiği yeğeni Hilda Ullin ona asistanlık yapacaktır. Parasal sorunlar yaşamaya başlayacağı 1900 yılına kadar son derece yoğun bir tempoyla çalışan Berggren, teknik becerisini açığa vuran çekici kompozisyonlarında, modernleşen Osmanlı’daki yeni gelişmeleri, Boğaz kıyılarını, şehrin sokaklarını ve insanlarını belgelemiştir. Turistlerden gelen talepler, portre çekimleri ve dergilere sattığı klişelerle geçimini sağlayan sanatçı, 1914’te ekonomik nedenlerle arşivlerini dağıtmak zorunda kalır ve 85 yaşında sefalet içinde ölür.

İŞTE O TARİHİ FOTOĞRAFLAR

The post O Tarihi Fotoğrafları 1888 Yılında Guillaume Berggren Çekmiş first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Buradan Yol Geçecek Buradan Yol Geçecek (45 Yıl Önce Nasıl Bildi?) Adı Süleyman IŞIK (Lakabı ”Kulüp Süleyman”) Doğum Yeri Selanik Vodina Edesse Karacaova Karacaabad. Sevren Köyü (vorina) Yaşadığı Yer Sakarya Geyve Eşme Köyü Baraka Mahallesi

Buradan Yol Geçecek (45 Yıl Önce Nasıl Bildi?)

Adı Süleyman IŞIK (Lakabı ”Kulüp Süleyman”) Doğum Yeri Selanik Vodina Edesse Karacaova Karacaabad. Sevren Köyü (vorina)
Yaşadığı Yer Sakarya Geyve Eşme Köyü Baraka Mahallesi.

KONU

Yaşı 40 Üzeri Olanlar Hatırlarla Geyve ve Civarında’da Bilenler Vardır. Süleyman Amca ( Kulup Süleyman) Kendi Halinde Fazla Geliri Olmayan Eşme Köyünde Derme Çatma Yaptığı Evde Yaşayan Bir İnsan.

1923 Mübadele Döneminde Selanik Karacaova Sevren Köyünden Mübadele ile Gelmiş Eşme Köyüne Baraka Mahallesine Yerleşmiş.

Mübadele nedir ? 

Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi, 1923 yılında Lozan Barış Antlaşması’na ek olarak yapılan sözleşme uyarınca Türkiye Cumhuriyeti ve Yunanistan Krallığı’nın kendi ülkelerinin yurttaşlarını din esası üzerine tehcir ve zorunlu göçe tabi tutmasına verilen addır. Göçe tabi tutulan kişilere ise mübadil denir.

Şimdi Burada Hemen Baraka Ne Diyeceğinizi Biliyorum Kısacık Hatırlatayım.

Sakarya Geyve Eşme Köyünde Kurtuluş Savaşı Döneminde Askeriye Varmış Burada Barakaları Varmış Buradan Cepheye Asker Sevkiyatı Yapılırmış. Savaş Bitince Askeriyeden Kalan Saçtan Yapılmış Barakalara Mübadele Döneminde Gelen Muhacirler Yerleştirilmiş. Bu Mahallenin İsmi Baraka Barakalar Olarak Kalmış. Süleyman Amcamız Burada Yaşar İdi Benim Hatırladığım Kadarıyla Oldukça Yaşlı Evinin Önü Çöp Kova Teneke Atıklar vs.. Çöp Ev Gibiydi.

Süleyman Amca Elinde Bez Parçaları Eşme Köyünün Hemen Altında Resimlerde Fotoğraflarda Göreceğiniz Yerlere İşaretler Vurarak Yön Belirliyor. Harita Çizer Gibi İşaretler Vuruyordu. Neden Bu işaretleri Vurduğu Bu Bez Parçalarını Bağladığı Sorulduğunda İse Verdiği Cevap O Günlerde O Senelerde Delilik Olarak Algılanıyordu.  Süleyman Aga Delirmiş Deniliyordu Herkes Ona Deli Gözüyle Bakıyordu.  Soranlara Hep Aynı Cevabı Veriyordu. Eşme Köyü’nün Altında Yol Geçecek işte Hem de Tam Buradan. Başka Bir Gösterdiği Yerden İse Tam Buradan Tren Geçecek Trenin Geçmesi Şüpheli Alifuatpaşa Tarafından Geçecek Cevabını Veriyormuş.

Biraz Daha Ovaya Doğru İnildiğinde İse Burayı Neden İşaretliyorsun Dendiğinde İse Verdiği Cevap Deliliğini Kanıtlarcasınaymış. Şöyle Bir Başını Kaldırıp Geyve Ovasına Bakıp Buradan da Sakarya Geçecek Dermiş.  İnsanları İnandıramaz Kızar Hiddetlenirdi O Zaman Herkes Ona Deli Gözüyle Bakarmış.

1980 Yılıydı Sanırım Çıkan Bir Yangında Evi Yandı Bu Yangında Kendisi’de Süleyman IŞIK (Lakabı ”Kulüp Süleyman”) Vefat etti. ( ALLAH RAHMET EYLESİN MEKANI CENNET OLSUN)  Aradan 40 Yıldan Fazla Bir Zaman Geçti.  Bakınız Kulüp Süleyman’ın Dedikleri Bir Bir Çıktı.  Nasıl mı? Yol Geçecek Dediği Yerden Yeni Yapılan Yol Geçti Hem de Şaşırmadan Tam İşaretlediği Yerden.

Eşme Köyünün Altından Tren Ölçümleri Yapıldı Sonradan Vazgeçildi Şimdi Tam Gösterdiği Yerden Hızlı Tren Geçiyor.  Geyve Ovasından Geçip Gelen Kanal Sakarya Suyunu Süleyman Amcamızın İşaretlediği Yere Getirdi. Yani Sakarya da Eşme Köyünün Altına Geldi. Şimdilerde Köyümüzde 40 lı Yaşların Üzerinde Olan Kişiler Bu Olayları Hayret İle Konuşmaktalar. Kulüp Süleyman’ın Deli Olmadığını İleriyi Gören Veya İlahi Güçlerin Gösterdiği Yönünde Konuşulmaktadır.

Aşağıda Fotoğraflarda Göreceğiniz Üzere Saygılarımızla. Sizlerin de Bu Tip Anlarınız belgeleriniz Var İse Paylaşabiliriz İletişim Kısmından Bizim ile iletişime geçiniz..
Kaynak : EDİTÖR Şeref Elma

GEYVE EŞME KÖYÜ RAHMETLİLER ALBÜMÜ İÇİN TIKLAYINIZ 

The post Buradan Yol Geçecek. 35 Yıl Önce Nasıl Bildi? first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

İşte Geyve Kulfallar Köyü

KULFALLAR GEYVE’NİN BİLİNEN EN ESKİ KÖYLERİNDEN BİRİDİR. GEYVE’DE 1389 YILDAN BERİ İKMETKAH ETMEKTEDİR. KÖKENLERİ YÖRÜK OLUP OSMANLI EMRİ İLE RUM VE ERMENİ KÖYLERİNİN İÇLERİNDE İKAMET ETMİŞTİR. YÖRÜK OLDUĞUNDAN GEÇİMİNİ HAYVANCILIKLA SAĞLAMAKTADIR. HALA GÜNÜMÜZDE DE SÜRDÜRMEKTEDİR. MİLLİ MÜCADELE YILLARIN DA MEMLEKETİMİZİ EN CESURCA SAVUNAN BİR OBADIR. KULFALLAR HALKI ORTA ASYA TÜRKLERİDENDİR. OSMANLI OĞULLARININ BİR KOLUDUR. COĞRAFİ OLARAK GEYVE Yİ SAVUNMA BAKIMINDAN GÜZEL BİR CEPHE VE SAVUNMA TEPESİDİR.

KÖYÜN GENEKLERİ PEK KALMAMIŞTIR BUNDAN 50 YIL KADAR ÖNCE YAYLAK VE KIŞLAK GELENEĞİ VARDI. ŞİMDİ ŞEHİR HAYATINDAN DOLAYI GENÇLER KÖYÜ TERK ETMEKTEDİR. HAYIR YEMEKLERİ VERİLİR BAHAR ŞENLİKLERİ DÜZENLENİR.50 YIL KADAR ÖNCESİNDE KÖY SEYİRLİK OYUNLARI OLURDU. DÜĞÜNLERİ 3 GÜN 3 GECE SÜRERDİ. KÖYÜN EN BİLİNEN YEMEKLERİ TİRİT ve KEŞKEK.  Köyümüzde son olarak yakın zamanda REHABİLİTASYON Merkezi kurulacagı ile ilgili bilgiler alınmıştır. Köyümüzde Ermenilerden ve Rumlardan kalma eski kiliseler bulunmaktadır, Ayrıca POLİK dediğimiz yazın ve kışın karpuz çatlatacak kadar soğuk buz gibi suyu ile keyifli bir içim sağlamaktadır. Akşam saatlerinde ise köyümüzün yüksek yerlerinden Geyve ve Pamukova esşiz bir manzara eşliğinde izlenebilmektedir.

Geyve Kulfallar Köyü ( Ortaköy) Yeni  Fotoğrafları Galerisi

Geyve Kulfallar Köyü ( Ortaköy) Eski Fotoğrafları Galerisi

The post Geyve Kulfallar Köyü Böyle İdi Böyle Oldu first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Sakarya İli Geyve İlçesi Eşme Köyünde ikamet Eden Hasan Uçar Evinin Bahçesine Duvar Yapmak için Getirtiği Taşları Kırarken İlginç Bir Görüntüyle  40 Milyon Yıllık Fosil İle Karşılaştı.

Bahçe Temel Duvarlarını yapmak için Geyve Boğazı Taş Ocaklarından Getirtiği Taşları Kırarken Geyve Jeolojik Tarihine iz Vurabilecek İlginç Bir Keşif İle karşılaştı. 40 Milyon Yıllık Olduğu Söylenen Midye Fosiline Denk Geldi. Taşın İçinden Çıkan Fosil Taşlaşmış ve Şeklini Korumuş Olduğu Gözüktü. İkiye Ayrılan Taşı Hemen Korumaya Alan Hasan Uçar Geyve Yöresi.Com Sitesine Bildirerek Bilgi Edinmeye Çalıştı. Yaptığımız İnceleme Sonrasında  fotoğraf ve  video çekerek yetkililerden Bilgi Almaya çalıştık.  Jeoloji Mühendisi Bülent Azaklı Beyden İlk Bilgileri Aldık.. (videonun hemen altında Bülent Azaklı Beyin Açıklamasını Okuyabilirsiniz )

KONU İLE İLGİLİ OLARAK BİLGİ ALMAK İSTEYEN GÖRÜŞMEK İSTEYEN KİŞİLERİN ŞU TELEFONDAN BİZE ULAŞMALARINI BEKLİYORUZ. (  0 532 417 57 54  ) Ş.ELMA

Jeoloji mühendisi Bülent Azaklı’nın verdiği Bilgilere Göre

Geyve Yöresi Eski Tarihlerde Şu Şekilde Biliniyordu intra-pontid okyanusu geyveyide içine alarak dogu-batı boyunca uzanıyordu kuzeyde ve güneyde kalan kara parçaları kapanarak bugünkü görünüme ulaşmıştır bu kapanma fosil örneklerne bakıldgnda 40 milyon yıl önce gerçekleştiği saptanmıştır.

Geyve Boğazı Taş Ocaklarından Getirilen taşların İçinden Çıkan fosil mytilus adlı fosile benziyor fosil yaşı jura-güncel yani hemen hemen 145 milyon yıl öncesi ve hala güncel bir canlı Olarak Tahmin ediliyor.

Jeoloji mühendisi
Bülent Azaklı

The post Geyve Boğazı Taş Ocağından Gelen Taştan Midye Fosili Çıktı first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Türkiye ve Yunanistan Arasında Yapılan Göç Sırasında Selanik Karacaova (Karacaabad) Vodina Polen köyü (Poliykapri ) Köyünden Gelen Mubadili Göçmenlerinin Yanlarında Getirdiği Eşyalardan Bazılarının El İşlerinin Fotoğrafları (100 ila 200 yüz Yıl arası) Aşağıda Arşivdedir 15 Parçalık Bu Arşivin Çeşitli  Fotoğrafının Sizlere Paylaşıyoruz Diğerlerine Ulaştıkça Buradan Arşivi Tamamlayıncaya kadar paylaşacağız Ayrıca Video Olarak ta Çekimlerimiz Olacaktır..

Bir Video

Mubadele Nedir?

Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi veya Değişimi, 1923 yılında Lozan Antlaşması’na ek protokol

uyarınca Türkiye ve Yunanistan’ın kendi ülkelerinin yurttaşlarını din esası üzerine zorunlu göçe
tabi tutmasına verilen addır.

Bu uygulamaya Lozan Antlaşması sırasında karar verildiği için kısaca Lozan Mübadelesi de denir.
Göçe tabi tutulan kişilere ise Mübadil denir.Mübadele ile, 1.200.000 Ortodoks Hıristiyan
Rum Anadolu’dan Yunanistan’a, 500.000 Müslüman Türk de Yunanistan’dan Türkiye’ye göç etmek
zorunda kalmıştır.Mübadele kapsamına giren kişiler ile mübadele kapsamına girmeyen kişiler
arasındaki ayrımın ana kıstası ırk ya da dil değil din olduğu için Rum denilenlerin arasında,
Türkçe’den başka dil bilmeyen ve konuşmayan Türk Ortodoks Hıristiyan Gagavuzlar ile
Karamanlı Ortodoks Hıristiyan Türkler, Yunanistan’dan gelen Müslümanların arasında da
Türklerin yanında drama rodop dağlarından gelen Bulgarca konuşan Pomaklar, Romence
konuşan Ulahlar, Rumca (Yunanca) konuşan Patriyotlar ve kendi dilleriyle konuşan Arnavutlar da
bulunmuşlardır.

Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi kapsamında Türkiye’de sadece İstanbul kenti ile Gökçeada ve
Bozcaada’da oturan Rumlar, Yunanistan’da ise sadece Batı Trakya Türkleri mübadeleden muaf
tutulmuşlardır.

Mübadelede Yanya, Selanik, Drama, Kavala,Vodina ve Girit’ten Türkiye’ye gelen nüfus Doğu Trakya
ve Batı Anadolu’da Rum azınlığın ayrılışı ile boşalan yerlere iskan edilmişlerdir. Mübadillerin
yoğun olarak iskan edildikleri şehirler Adana, Edirne, Balıkesir, Samsun, İstanbul, Tekirdağ,
Kırklareli, İzmir, Kocaeli,Sakarya, Mersin, Manisa, Çanakkale ve Bursa Bilecik idi.
Değişimin çok büyük bir bölümü 1923-1924 yıllarında gerçekleşmiş, ancak geriye kalan az sayıda
olayda 1930 İnönü-Venizelos sözleşmesine dek zorunlu göç uygulamasına devam edilmiştir. Zorunlu
göç gerek Türk gerek Yunan ekonomisinde yaklaşık 20 yıl süren ağır bir krize yol açmıştır.

1.ARŞİV

2. ARŞİV

The post Mubadele Döneminde Gelen O Tarihi İşlemeler (video) first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Geyve Yöresinde Kulaktan Kulağa Dolaşan 1970 li Yılarda Efsane Olmuş Geyve Eşme Köylü Efsane Pilot Hüseyin Çapoğlu’nun Biyografisi ve Fotoğrafı Aşağıdadır. İşte Meşhur Geyve Eşme Köylü Efsane Pilot Hüseyin Çapoğlu ( Çapi Kaptan ), ( Çapa Hüseyin ) (macır pilot)

Not= Kabir Ziyareti İçin Bilgiler Tam Adres ve Mezar Yeri Bilgileri Aşağıdadır.

BİYOGRAFİSİ=

11 ARALIK 1932 TARİHİNDE ‘’EŞME KÖYÜ’’ GEYVE’DE DÜNYAYA GELEN ALB. HÜSEYİN ÇAPOĞLU, İLK VE ORTA TAHSİLİNİ İZMİT’TE TAMAMLADIKTAN SONRA, 1947 YILINDA İSTANBUL KULELİ ASKERİ LİSESİ’NE GİRMİŞTİR. 1950 YILINDA GİRDİĞİ KARA HARP OKULU’NDAKİ EĞİTİMİNİ TAMAMLADIKTAN SONRA 30 AĞUSTOS 1952’DE ATĞM. RÜTBESİYLE MEZUN OLARAK GÖREVE BAŞLAMIŞTIR.ALB. ÇAPOĞLU, 1953 – 1955 YILLARI ARASINDA AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ’NDE PİLOTAJ EĞİTİMİ GÖRDÜKTEN SONRA JET AV PİLOTU OLARAK SIRASIYLA; 10 OCAK 1956 – 03 TEMMUZ 1958 TARİHLERİ ARASINDA DİYARBAKIR’DA HAVA ÜS KOMUTANLIĞI, 04 TEMMUZ 1958 – 14 EKİM 1958 ARASINDA AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ, 22 EKİM 1958 – 29 AĞUSTOS 1966 ARASINDA 1 NCİ HAVA KUVVET KOMUTANLIĞI, 30 AĞUSTOS 1966 – 06 EYLÜL1968 ARASINDA AIR SOUTH KARARGAHI NAPOLİ’DE, 07 EYLÜL 1968 – 17 EYLÜL 1972 ARASINDA DA 1 NCİ ANA JET ÜS KOMUTANLIĞI’NDA 111 NCİ FİLO KOMUTANI OLARAK GÖREV YAPMIŞTIR.ALBAY ÇAPOĞLU,HAVA KUVVETLERİ’NDE HİZMET VERDİĞİ SÜRE İÇİNDE T-11, C-47 VE PA-18 TİPİ ÇOK MOTORLU PERVANELİ UÇAKLAR İLE TOPLAM 300.35 SAAT, JET PİLOTU OLARAK İSE; T-33A İLE 211.20 SAAT, F-84G İLE 961.25 SAAT, F-100D/F İLE 3803.45 SAAT VE F-5A İLE DE 1.35 SAAT OLMAK ÜZERE TOPLAM 5277.50 SAATLİK UÇUŞ YAPMIŞTIR. 18 EYLÜL 1972 TARİHİNDE ATANDIĞI HAVA KUVVETLERİ EĞİTİM DAİRE BAŞKANLIĞI UÇUŞ STANDARDİZASYON KIYMETLENDİRME SUBAYI GÖREVİNDE İKEN, 24 ARALIK 1972 TARİHİNDE VEFAT EDEN ALBAY  HÜSEYİN ÇAPOĞLU, EVLİ VE DÖRT ÇOCUK BABASIDIR.

( PAYLAŞIM GeyveYoresiCom WEB SİTESİ www.geyveyoresi.com)

KAYNAK = Şeref Elma 0 532 417 57 54

FOTOĞRAFLARI BÜYÜK GÖRMEK İÇİN ÜZERİNE TIKLAYINIZ..

The post Geyve Eşme Köy’lü Efsane Pilot Hüseyin Çapoğlu Kimdir ? first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

SİTEMİZDEKİ DİĞER MONA ROZA HABERLERİ İÇİN BU YAZIYI TIKLAYINIZ

Adına Şiirler Yazılan Geyveli: Muazzez Akkaya
Çarşamba, 07 Aralık 2011
Adına şiirler yazılan Geyveli Muazzez Akkaya (Giray) ile Röportaj… Son yıllarda adından söz ettiren, gizemli şiirlere konu olan Geyveli Muazzez Akkaya’yı bulduk. İstanbul Fenerbahçe’de yaşamını sürdüren Akkaya, ilk defa kapılarını Geyve.com için açtı… Hakkında iddia edilen tüm konuları bizlerle paylaştı. Türkiye’de ses getirecek bu röportajı geyve.com farkıyla sizlerle paylaşıyoruz…

Muazzez Akkaya’nın aile dostu Geyveli şair Fahri Ersavaş, 4 yıldır konu üzerine araştırma yapan Eşme köyü web (geyveyoresi.com) sitesi editörü ve yazarımız Şeref Elma öncülüğünde yaptığımız ziyarette Akkaya çarpıcı açıklamalarda bulundu.

İşte Muzzez Akkaya (Giray) ile yaptığımız söyleşi-röportaj…

Kendinizi kısaca tanıtır mısınız?
-1930 yılında Akhisar’da (Pamukova) doğdum. Babam memur, reji diyorlar sonra Tekel oldu. Türkiye’nin nüfusu az olduğu için, çocukları büyüdükçe ortaokullu bir şehre, mesela ablam liseye başlayınca lise olan bir şehre tayinini istedi. Hemen Eskişehir’e yolladılar, üniversiteye gelince Ankara’ya tayinini istedi ve oraya yolladılar.
İlkokul 3’e kadar Sögütlü’de, 4 ve 5. sınıfı Eskişehir’de okudum. Ortaokulun ilk senesini yine Eskişehir’de okudum, sonra babam Ankara’ya tayin oldu. Ortaokulu Ankara Anafartalar Ortaokulu’nda okudum oradan mezun oldum.

Bir arkadaşım bahsetmişti leyli meccani (eski dilde: yatılı okul) imtihanına niye girmiyorsun diye… Ve oraya girdim, tesadüfen İstanbul Kandilli Kız Lisesi’ni kazandım. Orada 3 sene en büyük zevk-i tahsilim, en güzel arkadaşlıklarım, tüm anılarım hala devam ediyor, buluşuyoruz görüşüyoruz. Yatılı okul olunca kardeş gibiyiz. Sonra bir arkadaşım vasıtasıyla, abisi hariciyeci imiş, Siyasal Bilgilerin imtihanına girelim dedi. O kazanamadı, ben kazandım. Yıl 1950 ve 4 sene de orada okudum. 1954’te mezun oldum.

Sonra Maliye Bakanlığı’nda, bir ara DSİ’de, tekrar Maliye Bakanlığı’nda çalışırken eşim Orhan Giray ile tanıştım. O da Umum Müdür Muavini idi, orada tanıştık. Sonra ben onu ziyarete geldim ve arkadaşlığımız devam etti. 1958 yılında da evlendik. 4 çocuğum oldu, 2 kız, 2 erkek… Ayşegül, Ela, İhsan, Özgür Sinan, … Hepsinden memnunum, hepsi aklı başında çocuklar, yüksek tahsillerini yaptı.

Eşimin esas görevi Maliye Müfettişi iken evvela Kıbrıs’a Maliye Ateşe olarak tayin oldu, orda da 1963 olayları çıktı. Hemen yanıbaşımızda Rum komşularımız vardı, orada doktorun ailesini katlettiler… Oradan İsrail’e Telaviv’e tayin oldu. 2 sene orada kaldık. Ve 1966 yılında Türkiye’ye döndük.

Ben daha önce Hukuk imtihanını da vermiştim. O arada gizli gizli staj da yaptım. Ve hazinede, Hazine Avukatlığı yapmaya başladım. Ama Telaviv’e giderken dondurmuştuk. Dönüşte tekrar Ankara Muhakematı’nda başladım. Eşim de döndükten sonra Devlet Malzeme Ofisi’nde (DMO) Umum Müdürlüğü yaptı. 1967’den 1973’e kadar 5-6 yıl görev yaptı. Daha sonra Anadolu Bankası Umum Müdürü olarak İstanbul’a geldik. 2-3 sene de burada görev yaptı. Sonra başka tayinler çıktı, O da Marmara Transport diye bir gemi tersaneciliği vardı, orada Murahhas üye olarak devam etti. Sonra da bir hevesle inşaat işine kalkıştı. Eskiden beri inşaata hevesi vardı. Kozyatağı’nda bir arsa almıştık orada biraz inşaata girişti, diğer işleri bıraktı. Zaten yaşlanmıştı, o inşaatı bitirdikten sonra oğlumuz İhsan’a devretti. İçerenköy’de inşaat yaptı. Ve sonrada böbrek yetmezliğinden hasta oldu. Diyalize girdi, gerçi çok fazla giremedi ama… 6 ay kadar ancak dayandı. 2006’da vefat etti.

Ben de kızım Ela ve torunum Deniz’le birlikte üçümüz beraber yaşıyoruz. İyi ki varlar, 5 tane torunum var, 6’ncı da yolda. … kardeş geliyor. (Bu arada İdil’i kastederek kıskançlık başlar mı diye soruyoruz) Hayır abla olacak, (Gülüşmeler) sanmam…
Pabucu dama atılmayacak değil mi?
-Yok yok, mesela en büyük torunum Deniz, Marmara Maliye Bölümü’nü bitirdi master yapmaya gidecek, O’nun pabucu dama atılmadı. Arkalardan geldi hepsi mesela… Her yeni gelen seviliyor.

Geyve’de nerede oturdunuz, komşularınız ve hatırladığınız isimler kimlerdir?
Geyve’de Gazisüleymanpaşa Mahallesi’nde eski yazlık sinemanın olduğu yerde oturduk.

Yanımızda dava vekili Şefik Bey vardı, çocukları Dilaver, Sezai, Gülen, torunları Menderes İstanbul’a yerleşti. Diğer komşularımız Saatçi Fahri, Şaziye Hanım ve kızları Nuray, Ayşe, Fatma.
Sakibe Hanım ve kızı Keriman. Karşımızda Rüştü Bey vardı. Diğer hatırladıklarım Sadettin Enişte, Mehmet Dinçer öğretmen. Asiye Karabaş ve kızı Sinem ve Serdar Geyve’de kalan akrabalarımız.

Bu arada biraz geriye dönerek, masa tenisi (ping pong) şampiyonluklarınız varmış, biraz bahseder misiniz?
-Mülkiyedeyken (Siyasal Bilgiler) Ülker Akçakoca (Köksal) diye bir arkadaşım vardı. Onunla beraber ping pong oynayalım dedik, 1-2 ping pong oynayan arkadaşlarla birlikte… derken ilerlettik bunu. Bu sefer fakülteler arası ping pong müsabakaları oldu. O zamanlar tabi bu kadar spor yapan ve ping pong oynayan yoktu. Fakülteler arası Dil Tarih’te oynayan bir asistan vardı. Oraya çağırdılar, benim daha önceden haberim yok, ‘Haydi Muazzez maça’ dediler. Gittik orada, işte 5-6 kişiydik sanırım iştirak eden, orada 1.’lik aldım. Tesadüfen yendim hepsini.

Arkadaşlarınızı not almışım, onlarla sağ olanlarla görüşür müsünüz hala?
-Cengiz Aren vefat etti sanırım. Ülker ile görüşüyorum mesela. Neriman ile Burhaniye’de yazlığa gittiğimde görüşmüştüm. Ülkü ile mezun olduktan sonra eşi çimento fabrikasında vazifeliydi, bir ara görüşmeler olmuştu sonra dağıldık. 2004’te 50′. yıl mezunları biraraya gelmiştik. İlhan Evliyaoğlu… Suzanlar vardı 2 Suzan…

Mezuniyet fotoğrafında yoktu… Siz ne diyorsunuz o güne?
-İnek Bayramı, özel bir gündür.
Siyasal Bilgilerin özel Bayramı mıdır?
-Evet, okulun en sonunda bir inek getirirler. O sınıfın da ineğini seçerler. O, ineği gezdirir böyle. Yani çok çalışan, iyi notlar alan öğrenci, okulun etrafında böyle dolaşır, işte şarkılar söylenir, marşlar söylenir. O arada salonda da toplantılar yapılır, şiirler okunur, çok güzel geçer…

Eşinizle nasıl tanıştınız?
-Maliyede çalıştığım dönemde tanıştık. Ben Maliyede çalışırken O’da Hazinede Genel Müdür Yardımcısı idi. Ve onun bürosunda çalışmaya başladım. O İstanbul’a döndü. İstanbul’a dönünce telefon ettim… koşarak geldi. Ondan sonra arkadaşlığımız devam etti. Bir-bir buçuk sene arkadaşlığımız oldu, sonra evlendik.

Sizin bir Avukatlık süreciniz var ondan bahseder misiniz?
-Benim avukatlığa başlamam 1960 yılında oldu. Baş Hukuk Müşavirliğinde avukat olarak başladım, eşim Kıbrıs ve Telaviv’e atanınca ücretsiz izin aldım. Dönüşte, baş hukuk müşavirliğinde değil de, Ankara Muhakemat’ta başladım. Orada da çok iyi arkadaşlıklarımız oldu. 10 kadar avukat arkadaşımla hala görüşürüm.

DSİ’de de görev yaptınız…
Evet, avukatlığa başlamadan önce Devlet Su İşleri’nde çalıştım. Şakir’de (Eşmeli) orada çalışıyordu. Sonra avukatlığa geçmek için ordan ayrıldım.

Şimdi en kritik soruları başlayacağız ancak sizi rahatsız etmeden soracağız. Şimdi sınıf arkadaşınız Sezai Bey’le (Karakoç) olan şiirle ilgili… Siz bu şiirin farkına ne zaman vardınız?
-Ben o şiiri… Yazılmış benim hiç haberim bile yoktu, hatta Altan Öymen’in eşi Aysel bir sınıf aşağıdaydı sanırım. O söyledi ‘Sınıfınızda çok güzel şiirler yazan birisi var’ diye. Ben de öyle şiirlerle falan aram yoktur, matematiğe daha ilgiliydim. Derken açığa çıktı. Çok fazla üzerime düştü bilmiyorum, biraz tutku halini aldığı, onunda bu şeye saplanmamasını arzu ederdim. Saplantı haline gelmemesini isterdim… Kendisi bir hayat kursaydı daha mutlu, huzurlu olurdum.

Öğrencilik döneminde ilgisini size hissettirdi mi, yoksa siz bunu daha sonra mı öğrendiniz?
-Hissettirdi tabii… Çok şiirler verdi, ne bileyim yazılar verdi, kitaplar verdi, ama yakınlık duyamadım.
Kısaca elektrik alamadınız..
-O’nu diyorsanız evet elektrik alamadım.

Bu şiir (Mona Roza) daha önceleri hiç bir yayınevi tarafından yayınlanmamış, o güne kadar (internet dönemi) teksirle fotokopiyle çoğaltılarak okunmuş ve belli kesimler tarafından bilinirdi. İnternetin ortaya çıkmasıyla 2002’de dikkat çekmiş, gençler arasında paylaşılarak daha bir önem kazanmış… Şiirin en önemli özelliği mısralarının baş harflerini birleştirdiğimizde (akrostiş) sizin isminiz yazıyor. Kamuoyunda bilgi kirliliği var, bir sürü hikayeler, uydurmalar, şehir efsaneleri söz konusu. Bilinmeyenler ne kadar açığa çıkarsa, yalan yanlış bilenen herşey ortadan kaybolur. Sizin üzerinizden dedikodu üretilmektedir. Bu anlamda bizi ilgilendiren kısmı Geyveli olmanızdan ötürü Muazzez Akkaya’nın kendisidir. Muazzez Akkaya ne düşünüyor, onun yaşamı nasıldır, meslek hayatı iş hayatı nasıldı, kimle evlendi, çoluk-çocuk durumu nedir vs… Bizi en fazla rahatsız eden kısmı sizin üzerinizden dedikodu üretilmesidir. Mesela, Cemal Süreya’dan bahsederler… Hiç size bu konuyla ilgili bir bilgi geldi mi?

-Cemal Süreya’dan nasıl bahsediyorlar?

İnternette dolaşan bahse göre, çok enteresandır Cemal Süreya, Sezai Karakoç ve siz Siyasal Bilgiler’de sınıf arkadaşısınız… Cemal Süreya ve Sezai Karakoç size ilgi duymakta, kendi aralarında sizin gönlünüzü kazanmak için farkınızda olmadan iddiaya girerler. Size yakınlık kurmaya çalışırlar…
-Cemal Süreya’dan… Şimdi açınca… Ben de konuyu açayım. Kendisi hiç belli etmedi hakikaten. Ama ne zaman sınıfa girsem, tahtaya şiir yazardı. Bir de mantomu aşağıda hocaların olduğu yere asardık ve orada cebime hep şiirler gelirdi. Ama kim olduğunu bilmezdim. Ve aynı yazı tahtada da görünce onları Perihan diye bir arkadaş vardı, hatta ona da ‘Bak aynı çocuk’ falan diye… Sonradan kafama jeton düştü… Çünkü 1-2 defa Todori’de karşılaştık, ilk zamanlar maliyenindi orası. Orada evliliğimi sorardı, ben de ‘Gayet iyi gidiyor’ falan deyince, ‘Benim de iyi gidiyor neden iyi gitmesin’ diye… O yazdıklarını biraz hissetmiştim ama şimdi daha iyi anlamış oldum. Bak ben bunu bilmiyordum. Kimden duydunuz?

İnternette okumuştuk veya bir dost meclisinde konusu geçmiş olabilir tam hatırlamıyorum. Ama çok öne çıkan bir bilgi bu… İnternette buna benzer pekçok iddia var. Bir tanesinde sizin intihar ettiğinizden bahsediyor.
-Evet onları yazdı Ahmet Hakan…
Bizim esas amacımız, sizin bir kişiliğiniz var, siz bir Muazzez Akkaya olarak, sizin hakkınızda bir sürü dedikodular üretiliyor ve bu dedikodular karşısında biz de bir Geyveli olarak ister istemez sorumluluk duyuyoruz. Amerika’daki kızınızın Ahmet Hakan’la yaptığı görüşme çok yararlı oldu.

Bir iddiada konferans salonunda size karşı şiir okuduğu, sizin ağlayarak salonu terk ettiğiniz söyleniyor…
-Şiir gününde çıktı okudu gerçekten…
Bu şiiri mi okudu? Mona Roza’yı mı okudu?
-Vallahi şu an onu bile hatırlamıyorum, hangisini okuduğunu… Ben de okul gecesi olduğu için gitmiştim, ama ne kaçtım ne de bir şey yaptım, sakin sakin oturdum.
Sizin için Grace Kelly gibiydi diyorlar…
-Yok kadıncağız mezarında ters dönecek (gülüşmeler)… Sanırım bir-iki kişi iltifat olsun diye söyledi ama alakası yok tabii.

Cemal Süreya konusuna dönecek olursak eksik olan kısmını tamamlayayım. Cemal Süreya ve Sezai Karakoç sizin kalbinizi kazanmak için iddiaya giriyor. İddia sonunda kaybeden hayatının sonraki aşamasında bir iz taşıyacaktı. Anlatılana göre Cemal Süreya iddiayı kaybeder ve ‘Süreyya’ olan soy isminden bir tane ‘y’ harfini nüfustan sildiriyor.
-Hımmm o sebeple sildiriyor öyle mi?
Evet
-Allah Allah (ben neymişim dercesine gülüşmeler)
Böyle bir silinme olayı var mı?
-Var. Tabi Süreyya idi bizim zamanımızda
Silinme hikayesini biliyormuydunuz?
-Yok hiç bilmiyordum, ama Cemal Süreyya idi, ‘y’ harfini sonradan kaldırdığını biliyorum.
Ne olarak kaldırmış olabilir?
-Hiç bilmiyorum.
Bakın burası çok enteresan, ben ‘y’ harfini kaldırdığını bilmiyordum. Ancak siz bu olayı onaylıyorsunuz…
-Evet evet Süreyya idi ‘y’yi kaldırdı.
Çünkü orada iddiayı kaybettiği için…
-Ama ikiside kaybetmiş oluyor o zaman…
Hayır kendi aralarındaki iddianın farkında değilsiniz… İddiayı kaybeden Cemal Süreyya soy isminden bir tane ‘y’ harfini kaldırıyor. Bakın o dönemdeki anlayışa Eğer doğru ise bugün böyle bir iddiayı günümüzde kim yerine getirir ki…
Tabi bu iddia olayı kulaktan dolma bir bilgi de olabilir… Olay şöyle devam ediyor, Sezai Bey’in size olan sevgisini aşkını iddiaya kurban etmesinden dolayı onunla olan ilişkinizi kesmişsiniz, hiç konuşmamaya başlamışsınız…
-Bilemiyorum, Allah Allah (gülüşme)
Bu olaydan sonra Sezai Bey içine kapanmış, hiç evlenmemiş vs…
Halbuki siz bu yaşanan olayların hiç farkında değilsiniz
-Evet hiç farkında değilim..
Hatta sizin ping pong’a olan ilginizden dolayı bir şiiri var
Evet öyleymiş, onu da Ahmet Hakan’dan öğrendim.

O dönemde okul yaşantısı, arkadaşlıklar nasıldı?
-O dönemde erkek arkadaşlar çoktu. O yüzden biz kız arkadaşlar daha fazla birbirimizle kaynaşıyorduk. Ama ben daha çok Ülker Akçakoca ile takılırdım. Beraber Suriye’ye Lübnan’a, Kıbrıs’a seyahatlerimiz olurdu. Sömestr Şubat tatilinde okulca sınıfta da 8 kızdık. Sınıfımızda güzel güzel kızlar vardı ama neden bana yazılmışlar bilmiyorum. Üniversiteye başlayan genç delikanlılar, onun için yakınlarında kim varsa veyahut hoşlarına gidin başka bir yerde olsaydı başkasına ilgi olacaktı. Çok şükür fakülte hayatımız çok güzel geçti. Ping pong oynamamız da devam etti bizim, 4 sene boyunca… Güzeldi bilmiyorum… Hocalarımızda gayet iyiydi… Coşkun Bey vardı, Bülent Bey vardı, Fadıl Bey vardı…

New York’ta kızınızda ne kadar kaldınız? Gelip gitme mi oldu?
Evet gelip gitme oldu. Devamlı kaldığım olmadı. En çok 3 hafta kalmışımdır. Ama torun doğduğunda bir 25 gün olabilir.

Üniversite döneminde öne çıkan arkadaşlarınız var mıydı?
Atilla Karaosmanoğlu vardı, Planlama Teşkilatının başına geçmişti, İlhan Evliyaoğlu milletvekili olmuştu, Ümit Özkan vardı… Erkek arkadaşlarla fazla da bağlantımız olmadı. Ülker ile birkaç toplantılara gittik, sonra baktık onlar da rahat konuşamıyor bir daha katılmadık.

Eşinizden bahsedecek olursak, O’nu da rahmetle analım, ona olan ilginiz, kısaca onu nasıl anlatırsınız? Herkesin peşinde olduğu Muazzez Akkaya’nın gönül verdiği insan nasıl biriydi?
-Orhan Giray çok efendi, saygılı birisiydi. Hani eskiden söylerlerdi ya İstanbul Beyfendisi, şimdi bilmiyorum, sanırım onun devreleri de öyleydi. Sınıf arakaşlarının arkadaşlıkları da seviyeli saygılı kişilerdi. Belki o devrin yetiştirdiği insanlar, Atatürk devrinin insanları oldukları için hem kadınlara saygılı, hem etraflarına saygılı… Tabi aramızdaki sevgi çok kuvvetliydi, zaman geçtikçe yerleşti. Tabi çocuklarımız olunca onu perçinlediler… Çok güzel, huzurlu bir 48 sene geçirdik beraber. Güzel bir evlilikti bizim için.

Bize kapınızı açıp, vermiş olduğunuz bilgiler için çok teşekkür ederiz. Umuyoruz, bilinmeyen merak edilen pek çok konu sizin açınızdan aydınlığa kavuşsa da bazı yaşanmışlıklar gizemini korumaya devam edecektir. Size ve çocuklarınıza, torunlarınızla birlikte sağlıklı bir ömür dileriz.

(NOT: Yazı ve fotoğraflar geyve.com kaynak gösterilmek suretiyle alıntı yapılabilir)

Ayaktakiler (Soldan sağa): Şeref Elma, Özlem Elma, Yusuf Kılıç, Elif Giray (Gelini), İdil Giray (Torunu), İhsan Giray (Oğlu)… Oturanlar: Merhum Şair Fahri Ersavaş, Muazzez Akkaya (Giray), Merhum Ela Giray (Kızı)

Akkaya Ailesi, Muazzez Giray’ın (Akkaya) annesi, babası ve kardeşleri…

Yıl 1971… Muazzez Akkaya, Geyve’de babasının bahçesinde… Annesi, babası, kardeşi Mualla Akkaya ve kızı Oya…

Soldan sağa: kardeşi Mukadder Aksoy (Akkaya) ve eşi Kadir Aksoy, erkek kardeşi Doğan Akkaya ve eşi Güler Akkaya, kız kardeşinin eşi Turgut Şişli ve kız kardeşi Muzaffer Şişli (Akkaya), Muazzez Giray (Akkaya) ve eşi Orhan Giray

Solda önde torunu İdil, arkasında torunu Selin, onun arkasında torunu Deniz
Yanında soldan sağa oğlu İhsan, gelini Elif, gelini Ayfer, oğlu Özgür
önde Muazzez Giray (Akkaya), yanında kızı Ayşe, yanında torunu Lara, kızı Ela ve en sağda torunu Can

Torunu idil, kardeşi Mualla’nın torunu Sinem, torunları Deniz, Selin ve Can

Önde Orhan Giray, arkasında büyük oğlu İhsan Giray, yanında kızı Ela Giray, yanında gelini Ayfer Giray, yanında gelini Elif Giray, yanında küçük oğlu Özgür Giray
Önde soldan sağa torunu Selin Giray, ortada Muazzez Giray (Akkaya) ve sağda torunu İdil Giray

Muazzez Giray (Akkaya) ve kardeşleri Muzaffer, Mualla, Mukadder

Muazzez Giray (Akkaya) torunu Selin ile…

3 kız kardeş ve çocukları…

Soldan sağa: kızı Ela Giray, torunu Deniz, Muazzez Giray (Akkaya), torunu İdil Giray, gelini Elif Giray, oğlu İhsan Giray.

81 yaşındaki Muazzez Giray (Akkaya) zarafetini ve yaşının getirdiği tüm güzelliği hala üzerinde taşıyor.

(Özel teşekkür: Gösterdikleri ilgi ve katkılardan dolayı Muazzez Giray’a (Akkaya), Ela Giray’a, İhsan Giray’a ve Giray Ailesi’nin tüm bireylerine teşekkür ederiz ) Geyve.com Kaynak= GEYVE.COM

The post Adına Şiirler Yazılan Geyveli: Muazzez Akkaya Mona Roza İle Röportajı first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Erzincan Kemaliye Eğin den Göç Ederek Geyve Yöresine Yerleşen Kavimlerin Kurduğu Saraçlı Köyü Gelişmesini Tamamladığı Zamanlarda Mübadele İle Bu Topraklardan Ayrılan İnsanların Yaşamlarından Geriye Bıraktıkları Fotoğraflar Bu Zamana ulaşıyor.
Geyve İlçesi Büyük Saraçlı Köyü Bilindiği Üzere Erzincan Kemaliye Eğin Bölgesinden Göç Eden Ermeni Rum ve Yerli Türkler Tarafından Kurulmuş Bir Köydür.

Mübadele Döneminde Büyük Saraçlı Köyünü Terk Eden Ermeniler Yanlarında Götürdükleri Fotoğrafları Akrabaları Vesilesiyle Gün Yüzüne Çıkartıyorlar. Geyve Tarihi Araştırmacımız Sayın Fehmi Bölükbaş Bu Fotoğrafı İletişim Halindeki Yurt Dışındaki Ermeni Bir Aileden Almıştır.

Geyvemizin Kültürüne Tarihine Yapılanmasına Işık Tutacak Olan Bu Tür Fotoğraf Bilgileri Gün Yüzüne çıkartmaya Devam Edeceğini Belirten Bölükbaş Araştırmalarını Çok Yönlü Olarak Sürdürüyor.

Bu Fotoğrafta Büyük Saraçlı Köyü Ermeni Mahallesinden Bir Görüntü izliyorsunuz. Fotoğrafı izlediğinizde Muhteşem Bir Mimari ve Yerleşim Yeri Görüyorsunuz. Yerler Kaldırım Taşları ve Akarları İle Muhteşem Bir İşçilik Göze çarpıyor.
Sokağın Yapısı Binaların Görüntüsü Çok Gelişmiş Bir Ortamın Olduğunu Fotoğrafta Gözüken Bay ve Bayanların Görüntülerinin Zamanın ortamında Saraçlı Köyünün Gelişmişliğini Ortaya Koyuyor.

Günümüzde Saraçlı Köyü
Tarihçesi=
Eskiden Saraçlı’da Rumlar ve Ermeniler Yaşardı ve o Bölgede 5 İpek Fabrikası Vardı. Fakat Bir Molla Tarafından 1800’lü Yılların En Sonlarında Erzincan Kemaliye İlçesinden Getirilen Saf Türk-Türkmen Aileleri Köye Yerleştirilmiş ve Rumlar, Ermeniler ve Türkmenler Ayrı Mahallelerde Yaşamaya Başlamışlardı. Fakat Kurtuluş Savaşı’nda Rumlar ve Bölgedeki Bir Ermeni Çetesi Türkmenleri katletmek İsteyince ve Türkler Bunu Öğrenince Ali Adlı Bir Vatan Sever Vede Arkadaşları Tarafından Başlatılan..   Cumhuriyet Tarihinin İlk Mektebi Burda Kurulmuştur .1800 lü Yıllarda Bile Okuma Yazma Oranı Çoktur Saf Bir Türkmen Köyüdür Türk Türkmen Bölgesidir Köy Halkı Misafirperverliği İle Tanınır Geyve’nin ve Bazı Köylerin İçme Suyu Bu Bölgeden Sağlanır.

Kültürü=
TÜRKMEN kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.
Geçmişten Günümüze Kadar Gelen En Köklü Gelenek, o Köyün İnsanları Ne Kadar Uzakta Olursa Olsun, Dini Bayramlarda Herkesin Bir Arada Olmalarıdır.

Sakarya İline 45 km, Geyve İlçesine 10 km Uzaklıktadır. Köyün İklimi, Karadeniz İklimi Etki Alanı İçerisindedir. Köyün Ekonomisi Tarım ve Hayvancılığa Dayalıdır

KAYNAK= ( www.geyveyoresi.com )

Fotoğraf Kaynak = Fehmi Bölükbaş

The post Geyve Büyük Saraçlı Köyü 1891 Yılı first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

20.11.2012 21:17 tarihinde yayınlandı 84 defa okundu

1866 Yılından Bu Güne Eşme Köyü 1866 Yılında Kurulan Eşme Köyü Evleri Yok Olma
Sürecine Girdi. 1866 Yılında Ortaköy deki ( Kulfallar) Ermeniler ve Rumlar Arasında
Çıkan Anlaşmazlık Sonucunda Kurulmasına Karar Verilen Eşme Köyü (Eseheme Ejme Ecme Eşme) Village.

Ortaköylü 14 Ermeni Tarafından Arazisi Satın Alınarak Köy İnşa Edilir. Evler O Zamanki Ermeni Mimarisine Göre İnşa edildi.
Giriş Katı Zemin İpek Böceği Bakımında ( koza üretimi için)  Kullanılmak Üzere Yapılmıştır. 2 Kattan oluşan binalar Nadiren 3 Katlı Olanları da Var İdi. Üst Kat Ailelerin Yaşaması Yaşam Alanı Olarak Tasarlandı. Ahşap Taş Dövme Çivi ve Çamur Sıva  Toprak Kerpiç Kullanılan Binalar Yazın Serin Kışın Sıcak Olması Özeliği İle Dışarıdan Bakışta İse Görselliği İle Görenleri Etkiliyordu. Tüm Evlerin Kullanabileceği Su Kuyusu Pınar (kaynak suyu) ve Çeşmeleri Var İdi. 1866 Yılında Tamamlanan 100 Kadar Ev Orta Köyden Gelen Ermeni Sahiplerine Verildi.

Mübadele Döneminde Serez Den Gelen Muhacirler (1915) Eşme Köyünde Ermeniler İle Birlikte Mübadele Dönemine Kadar Birlikte Yaşadılar. 1923 Mübadelesinde Köyden Ayrılan Ermeni Yerleşimcilerin Yerine Serez ve Karacaova Muhacirleri Yerleştirildi.

EŞME KÖYÜ GEYVE SAKARYA BİYOGRAFİSİ
Köyümüz Sakarya ili Geyve İlçesinin Eşme Köyüdür.( 2012 yılında çıkan 6360 Sayılı Kanun birlikte ülkemizde büyükşehir sayısı otuz olmuştur. Sınırları il mülki
sınırları ile eşitlenen yeni büyükşehir belediyeleri kurulurken, İl Özel İdareleri ve köylerin yanı sıra belde
belediyelerinin tüzel kişilikleri kaldırılmıştır. Büyükşehirlerin tamamında, 2014 yılı Nisan ayı ile birlikte,
köyler aynı adla mahalleye, beldeler de beldenin adıyla tek mahalle olarak köyler gibi ilçeye bağlı
mahallelere dönüştürülmüştür.) Geyve ilçesinin En büyük köylerinden birisidir. Geyve ilçesine 3 km. Alifuatpaşa Beldesi ( Geyvenin Bir Mahallesi ) 3 km Mesafededir. İl Merkezi Sakarya ya 30 km mesafededir.
Köyümüzde yaşayan ailelerin % 90 Muhacir ve Mubadili (Mubadili Nedir ? 1. Başka bir şeyle değiştirilen, değiş tokuş yapılan, mübâdele edilen.
2. i. İstiklâl Savaşı’ndan sonra Türkiye’den gönderilen Rumlar’a karşılık Yunanistan’dan getirilen, Rumlar’la mübâdele edilen Türkler’e verilen isim:) Selanik,1915 yılında Serez den gelen Muhacirler,İsmailli,Külahlı Köylerinden kendi imkanları ile gelen ve 1923 Mubadele İle Selanik Vodina Karacaova bölgesinden Sevren, Nivor, Fuştan, Trstenik, Gerbişten köylerinden Mübadele Muhacirleri. Ayrıca Karadeniz Kökenli Ailelerde Bulunmaktadır. Eşme köyü göç alan bir köy olup yakın tarihlerde çeşitli mevkilere villalar müstakil evler yapılarak köyün nüfüsü değişmiştir.
Köyümüzün ismi bir rivayete gör sürekli esen bir rüzgarı olmasından dolayı ESME ESME söylenmesinden zamanla Eşme olmasından geldiği. Başka bir rivayete göre Eşme Köyünde Bülünan ve Ermeniler tarafından yapılan evlerin temelleri kazılırken söylenen EŞME, EŞME temeli Eşme denmesinden geldiği rivayet edilmektedir. Köyümüzde bu evlerden 100 üzerinde olduğu şimdilerde ise bu evlerin zamana direnemeyip 20 adedinin kaldığı onlarında yakın zamanda yok olacağı tahmin ediliyor.
Eşme Köyüne Ulaşım, İstanbul Yönünden Gelmek İste iseniz Bilecik Eskişehir yönüne giden otobüsler ile Alifuatpaşa Beldesi ( Mah ) inip Taksi veya Geyve ilçesine geçip Eşme Köyü Minübüsleri ile ulaşabilirsiniz. İstanbul yönünden T.C.D.D Tren İle (…..) Sakarya Merkezden ulaşım için Geyve Kop ile Geyve ilçesine gelip veya ışıklarda inip yaya olarak(1 km) gelebilirsiniz yada Geyve ilçesine gidip köy minübüsü ile ulaşabilirsiniz. Yine Sakarya merkezden Alifuatpaşa Kop ile gelip Alifuatpaşa merkezden taksi ile Eşme köyüne Ulaşabilirsiniz.Kendi Otomobiliniz ile gelmek isterseniz çok daha kolay, İstanbul yönünden Bilecik Eskişehir Yönüne sapın,
25 km Alifuatpaşa ilçesine gelmeden Taraklı Göynük sapağından Sakarya nehrü üzerinden geçin karşınıza çıkan ilk ışıklarda Geyve ilçesi sağınızda Eşme Köyü solunuzda kalacaktır. Işıklardan sola sapın 600 mt sonra Eşme Köyündesiniz.
Eşme Köyü Geliri, Eşme Köyü Geliri çiftçilik, Sandık Atölyeciliği ( Tahta Meyve Kasası İmalatı Köyümüzde irili ufaklı meyve kasası imalatı yapan atölyeler vardır) Hayvancılık, Meyvecilik, Eşme Köyü, Büyük şehirlere yakın olması nedeni ile Özelikle istanbul, Kocaeli, Bursa, Bilecik şehirlerine önemli miktarda göç vermiştir.
Bu illerde çok sayıda köylümüz vardır.Köyümüze geldiğinizde Market 1 adet Dükkan 2 adet Aparatif salonu 1 adet Kahvehane 3 adet berber 1 adet bulunmaktadır.Eşme Köyünde gençleri çalıştığ fabrika sayısı 25 civarıdır. Köyümüzün meydanına vardiyalarda 25 yakın fabrikadan servis gelmektedir.
Eşme Köyünde Gezilecek Yerler, Ermenilerden kalan eski evler 20 yakın ev kaldı. Ermenilerden kalan kuyular,Köy Sevkiyat meydanı ( bu meydandan kurtuluş savaşında cepheye asker sevkiyatı yapılırmış) Kocataş piknik alanı,Köyün hemen üstünde bulunan çay bahçesi ( şimdilerde atıl durumda manzarası güzeldir ) Ayrıca yakın köy olan Kulfallar ( Ortaköy) kilise harabeleri, Köyümüzün hemen altından geçen Tarihi İpek Yolu ( bağdat Yolu ) Köyümüzde Kömürcü yolu olarak bilinir, Zeytinkara mah deki Tarihi Zeytin Ağaçları,Köy içinde Bulunan Kaynak ve Çeşmelerimiz, B.Çay ve Beyaz Değirmen ( Şimdilerde sadece kuyusu bulunmaktadır ).
Eşme Köyü Meyveleri, Eşme köyü tam bir meyve cennetidir. Bahar aylarında Erik ile başlayan Meyve şöleni Kış Aylarında Muşmula ve Cennet Hurmasına kadar sürer.10 günde bir değişik bir meyve tadarsınız, Başlıca meyvelerimiz Erik Her çeşidi, Kiraz Her Çeşidi,Vişne,Çilek, Şeftali Her çeşidi,Üzüm Her çeşidi, İncir, Dut, Elma, Böğürtlen, Armut,
Nar, Ayva Dünyanın En Kaliteli Ayvası ”Geyve Ayvası”,
Eşme Köyü İklimi, Yazın sıcak ve Sürekli esen bir rüzgarımız vardır. Sonbaharda doğada sarının tüm renklerini görebilirsiniz. Kışın soğuk ve zaman zaman kar yağışlı geçer. İlk baharda ise bülbüllerin sesi ile birlikte doğa uyanır ve yeşilin tüm renklerini sunar cennet gibi olur Eşme Köyü.
KAYNAK = Şeref Elma
İLETİŞİM = 0 532 417 57 54

MERA MAHALLESİ
Eşme Köyü Mera mahallesi bilndiği üzere köyün hemen üzerinde bayır bir yerde kurulmuştur. Mahalle eski evlerin olduğu dar sokakların olduğu bir yerdir. 1886 yılında inşa edilen eşme köyünün eski evlerinin bulunduğu bir yerdir Ermeni yerleşimcilerin ermeni mimarisine uygun olarak yaptığı bu evlerden günümüzde oldukça az kalmıştır. Mera mahllesinde de bu evlerden bulunmaktadır. Mera mahallesi ismini Köyün üzerinde bulunan köydeki büyük ve küçük baş hayvanların otlatıldığı meralardan almıştır. 1980 li yıllardan önce eşme köyünde büyük ve küçük baş hayvanlara çoban belirlenir çoban köyün tüm hayvanlarını köyün üzerinde bulunan meralarda otlatırdı. Sabahleyin toplanan tüm hayvanlar köyün çobanı tarafından meralara götürülürdü ilk toplanma yeride şimdi çınarların olduğu yerdi. daha sonra mera dene dene bu bölgenin ismi mera mah olarak kaldı. daha sonralarda köyün hayvanları meradan yukarıda bulunan mahsenin orda toplanmaya başladı. Mera mah ismi buradan gelmektedir. (Şeref Elma)

BARAKA MAH.
Eşme köyü baraka mahallesi 1923 mubadele döneminde gelen muhacirlerin oluşturduğu bir mahalledir. Daha önceden köyümüzde bulunan ve kurtuluş savaşında askerlerimizin kullandığı barakalardan oluşan bu bölgeye yerleştirilen muhacirlerin oluşturduğu bir yerdir. şimdilerde bu barakalardan eser kalmamıştır yeni binalar yapılınca ismi baraka olarak kalmıştır. Eşme köyü kurtuluş savaşı zamanında askerlerin konakladığı ve cepheye sevk olduğu bir yerdir.(Şeref Elma )

KÖMÜRCÜ YOLU (dört yol) Eşme köyü ışıklardan sonra köye 5 metre mesafede bir 4 yol ağzıdır. Buraya kömürcü yolu denmesinin sebebi taraklı göynük istikametinden gelen taşınan kömürlerin bu yoldan geçmesi ve daha eski dönemlerde ipek yolu olması sebebiyle kömürcü yolu denir. 1970 li yılar da bu dört yol ağazın da eşme köyünde yetişen üzümlerin ve meyvelerin sevkiyat ı da bu bölgeden tır araçları ile yapılır bir toplanma yeri olarak ta bilinirdi..

KARAPINAR MAH. (burada olacaktır )

ZEYTİNKARA MAH (burada olacaktır )

SEVKİYAT MAH MERKEZ (burada olacaktır)

EŞME KÖYÜ 1866 Yılında Ortaköy de ( Geyve kulfallar köyü) Ermeniler ve Rum ( eğin den gelme ) yerleşimciler arasında çıkan anlaşmazlık sonucunda kurulmasına karar verilen Eşme Köyü (Eseheme Ejme Ecme) Village. Ortaköylü 14 Ermeni tarafından köy inşa edilir. Evler o zamanki Ermeni mimarisine göre inşa edilir. Giriş katı zemin ipek böceği bakımında kullanılmak üzere yapılır.Üst kat ailelerin yaşaması yaşam alanı olarak tasarlanır. Ahşap taş dövme çivi ve çamur sıva kullanılan binalar yazın serin kışın sıcak olması özeliği ile dışarıdan bakışta ise görselliği ile görenleri etkiliyordu. Tüm evlerin kullanabileceği su kuyusu pınar ve çeşmeleri var idi.
KAYNAK = (Şeref Elma )
İLETİŞİM = 0 532 417 57 54

EŞME KÖYÜ GEYVE FOTOĞRAFLARI İÇİN TIKLAYINIZ.

DRONE GÖRÜNTÜLERİ İÇİN AŞAĞIDAKİ FOTOĞRAFI VEYA BU YAZIYI TIKLAYINIZ

The post 1866 Yılından Bu Güne (Eseheme Ejme Ecme) Village Eşme Köyü. first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Behçet Necatigil’e saygıyla…
Türk edebiyatının şiirde, çeviride, araştırmada sıra dışı ismi, Behçet Necatigil’i yazmak pek zor bir iş. Ortaokul yıllarımda okuduğum “Dönme Dolap” şiirini okuduğumdan beri peşine düştüğüm bir şair. Gelin bu hafta Necatigil’in yaşamına bir bakalım. Selim İleri’nin ifadesiyle “Kırık İnceliklerin Şairi”nin yaşam çizgisini izleyelim.

Behçet Necatigil, 16 Nisan 1916’da İstanbul’un Fatih semtinde, Atik Ali Paşa’da doğdu.

Kastamonu’lu olan babası Mehmet Necati Gönül, dersiam vaizdi. Uzun yıllar İstanbul’da, Beyoğlu ilçesinde müftülük yaptıktan sonra Sarıyer Müftülüğünden emekli oldu.

Annesi Fatma Bedriye Hanım, Geyve’li müderris hafız İbrahim Hakkı Efendi’nin kızıydı. Sanatkâr ruhlu, duyarlı bir hanım olan annesi Fatma Bedriye Hanım (1896-1918), “mide humması” olarak tanımlanan hastalığının nekahat dönemindeyken, yaşadıkları konak, büyük Fatih yangınında yandı ve Bedriye Hanım yangından son anda kurtarılabildi. Geçirdiği hastalık nedeniyle çok zayıf düşen bünyesi, bu yangının şokunu atlatamadı ve Necatigil, iki yaşındayken annesini kaybetti. Bir süre Karagümrük’te oturan anneannesi ile birlikte yaşadı. Bir yıl sonra babası, Beşiktaş’ta bir saray memurunun kızı olan Saime Hanım’la evlenince, Necatigil için anneannesinin evi ile babasının evi arasında geçecek bir dönem başladı.

Babası Necati Efendi’nin ikinci evliliğinden iki kızı oldu (Sabahat, 1921 ve Fahamet, 1923). Behçet Necatigil ilkokula başlayacağı yıl, anneannesinin de hastalanması üzerine, Karagümrük’ten Beşiktaş’a, babasının yanına geri döndü ve 1923’de Beşiktaş Cevri Usta Okulu’na başladı.

Babasının Singer Dikiş Makineleri firmasında müfettiş olarak işe başlaması ve ailesiyle birlikte Kastamonu’ya taşınmasıyla, Necatigil ilkokul son sınıfı Kastamonu Muallim Tatbikat Mektebi’nde okudu ve 1927’de mezun olarak Kastamonu Lisesi’nde ortaöğrenimine başladı.

Ancak, yıllar önce yetersiz beslenme ve bakımsızlık nedeniyle başlamış olan hastalığı “adenit tüberküloz” yüzünden öğrenimine ara vermek zorunda kaldı. Aile yeniden İstanbul’a taşındı. İstanbul’da ameliyatlar ve elektrik tedavileriyle geçen uzunca bir süreden sonra öğrenimine 1931 yılında Kabataş Lisesi’nde, orta ikinci sınıftan yeniden başladı ve 1936’da okulun edebiyat bölümünden birincilikle mezun oldu.

Edebiyata ilgisi, Kastamonu’da, ortaokul yıllarında başladı. İyi bir rastlantı sonucu edebiyat öğretmeni olan şair Zeki Ömer Defne, onu hep destekledi ve yazması için teşvik etti. O yıllardan kalan bir kompozisyon defterinde Zeki Ömer Bey’in 23.1.1930 tarihli şu cümleleri var: “Yarının iyi bir kalemine sahipsin. Boş durma, oku!”

Necatigil ortaokul yıllarında bir de dergi çıkarmaya başladı. Kendi ifadesiyle “17 ekim 1927’den itibaren eskilerin eser-î cedid dedikleri kağıtları “El-Marifet” matbaası adını verdiği hususi matbaasında (yani kendi el yazısıyla) doldurarak hazırladığı Küçük Muharrir adındaki bu dergi, 14. sayısı ile birlikte birinci cildini kapamış ve iki yıllık bir tatilden sonra 20 haziran 1932’den itibaren ikinci cildine başlayarak 12 sayı daha çıkmış”. Bugüne kadar saklanmış olan bu dergilerin okuyucuları arkadaşları ve akrabalarıydı.

Aynı yıllarda, Akşam gazetesinin haftalık Çocuk Dünyası sayfasına Küçük Muharrir imzasıyla şiirler, fıkralar, hikâyecikler yazmaya başladı. 1931-1933 yılları arasında sürdürdüğü bu çalışmalarının karşılığında, yıllar sonra yaptığı bir röportajda dediğine göre, dergi yönetiminden telif ücreti de aldı ya çikolata, ya da bonbon olarak!

Necatigil Kabataş Lisesi’ni bitirdikten sonra öğrenimine Yüksek Öğretmen Okulu Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde devam etti. Bu arada Alman Filolojisi’ndeki bazı derslere konuk öğrenci olarak katıldı ve ilk ders yılı sonunda “Deutscher Akademischer Austauschdienst” kuruluşunun davetlisi olarak bursla Berlin’e gönderildi; dört ay Almanya’da kalarak Berlin Üniversitesi’nin dil kurslarına devam etti.

Yüksek öğrenimini 1940 yılında tamamlayarak okuldan birincilikle mezun oldu. Aynı yıl Kars Lisesi’ne edebiyat öğretmeni olarak atandı. İklim koşullarına uyum sağlamakta güçlük çekip hastalanması üzerine 1941 yılında Zonguldak Çelikel Lisesi’ne, 1943 Mart ayında da İstanbul’a, Pertevniyal Lisesi’ne tayin edildi. İki ay sonra, yaz dönemine girince yedek subaylık için başvurarak Ankara’ya gitti. Temel eğitim sonrası askerlik görevini İzmir’de levazım subayı olarak yaptı (Ekim 1943- Kasım 1945) ve terhis olmasının ardından İstanbul’a, on beş yıl süreyle çalışacağı Kabataş Lisesi’ne tayin edildi (Aralık 1945). İlk şiir kitabı “Kapalı Çarşı” da aynı yıl yayımlandı.

Yine aynı yıl, İstanbul Üniversitesi Alman Filolojisi’ne kaydını yaptırarak iki yıl süreyle, öğretmenliği ve öğrenciliği birlikte sürdürdü. İki yıl sonra, lisedeki ders saatleri arttığı için, modern Almanca sertifikası alarak Alman Filolojisi’ndeki öğrenimini yarıda bırakmak zorunda kaldı.

Zonguldak’tan İstanbul’a döndükten bir süre sonra, 1948 yılında Edebiyat Fakültesi öğrencisi olan ve o dönemde Sarıyer Ortaokulu’nda stajyer öğretmen olarak çalışan Huriye Korkut ile tanıştı. Ağustos 1949’da Necatigil’in ailesinin yaşadığı Beşiktaş, Valideçeşmesi, Dibekçi Kamil Sokağı (şimdi Enis Akaygen Sokağı), 22 numaralı evde, aile arasında kıyılan bir nikahla evlenerek yine Valideçeşmesi, Setüstü Sokak, 22 numaralı kiralık eve taşındılar.

1951 yılında ilk kızları Selma dünyaya geldi. 1955 yılında, Beşiktaş Camgöz Sokağı’ndaki 22 numaralı ahşap evi satın alarak oraya taşındılar. 1957 yılında küçük kızları Ayşe doğdu. 1964 yılında yine Beşiktaş’ta, Nüzhetiye Caddesi üzerindeki Deniz Apartmanı’nın bir dairesini satın alarak oraya taşındılar. Necatigil, ölümüne dek bu apartmanın 23 numaralı dairesinde yaşadı.

Necatigil, 1960 yılında Çapa Eğitim Enstitüsü’ne tayin edildi ve 1972 yılında kendi isteğiyle emekliye ayrıldı. Emeklilik dönemini, evinde yoğun bir biçimde çalışarak geçirdi.

1979 yılının Kasım ayında akciğerlerindeki rahatsızlık nedeniyle Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesi’ne yatırıldı. Kısa bir tedavi döneminin ardından, 13 Aralık 1979 tarihinde aramızdan ayrıldı. İstanbul’da Zincirlikuyu mezarlığında yatıyor.

Ölümünden sonra ailesi tarafından konulan Necatigil Şiir Ödülü, 1980’den beri verilmektedir.

NOT: www.necatigil.com sitesinden faydalanılmıştır. Kaynak = MAZLUM VESEK 12 Haziran 2017
1. Gece ve Yas*
* Varlık, 54, 1 Ekim 1935, basılı ilk şiiri

Bir yağmur ince ince
Çarpıyor şimdi cama
Hasret kaldım sevince
Korku yüzümde yama.
Dalarken gözümde yaş
Ben böyle sonsuz gama
Artıyor yavaş yavaş
Damlardaki ağlama.

2. Nilüfer
Kışken ilkyaz, sularımda açardı;
Buzlu dağlar gerisine kaçıracak ne vardı?
Eski defterlerde sararırmış yaprak.
Beni bana gösterecek anlamdı, almışlar.

Bir ışıktı yanardı gecelerde;
Akşam, çiçekler uykuya yattı,
Sardı karşı kıyıları karanlık
Beni bana gösterecek lambamdı, almışlar.

3. Şayet Aşk
Düşmüşse gönlüne
Suyunu esirgeme,
Aşkın hakkını yeme
Pişman olursun ömrünce.
Sana gölge verecek dallar
Fışkırır ancak gençlikten,
Büyüt bu fidanı ey genç
Hazır yeşermişken!
Ne demek istediğimi
Ömrünün ortalarında
Ansızın anlarsın
Alkol kana yayılınca
4. Solgun Bir Gül Dokununca
Kimi de gün ortası yanıma sokuluyor
En çok güz ayları ve yağmur yağınca
Alçalır ya bir bulut, o hüzün bulutunda.
Uzanıp alıyorum kimse olmuyor
Solgun bir gül oluyor dokununca.

5. Dönmedolap
Bak dediler baktım pek bir şey göremedim
Hem her yer karanlıktı
Zaten ben geldiğimde.
Benim tek düşüncem büzüldüğüm köşede
Nasıl çekip gideceğim kalk git dediklerinde
Çünkü çıkmak sıkışık sıralardan mesele
Kalkacaklar yol vermeye bakacaklar ardımdan
Az mı söylendilerdi şuracığa ilişirken
Zaten ben geldiğimde.
6. Kirli Soru
İnce yüzünüzde üzgünce bir bakış
Birden sizi gördüm,
Açtı arı doruklarda bir safran
Durdum.

İlk sevgili güldü yitik anılardan
Mutsuz, yalnız
Sessiz kınamanızı, utançlarda küçülmüş
Aldım, geri döndüm.

Gelsem,
Siz yine orada mısınız?

7. Aile
Sağ çıkıp günlük savaştan.
Evin yolunu tutmuşum .
Yemek yedik, çocuklarım uyudu.
İniyor üstüme yavaştan
Allahın beyaz bulutu,
Kederlerimi unutmuşum
Hayatta olduğuma
Seviniyorum şimdi:
Kavuştum çoluk çocuğuma.
Koltuğuma uzandım , rahatım .
Kahvem içime sindi,
Başladı gecelik saltanatım .

8. Gizli Sevda
Hani bir sevgilin vardı
Yedi sekiz sene önce,
Dün yolda rastladım
Sevindi beni görünce.

Sokakta ayaküstü
Konuştuk ordan burdan,
Evlenmiş, çocukları olmuş
Bir kız, bir oğlan.

Seni sordu
Hiç değişmedi, dedim
Bildiğin gibi…
Anlıyordu.

Mesutmuş, kocasını seviyormuş,
Kendilerininmiş evleri..
Bir suçlu gibi ezik,
Sana selam söyledi.
9. Sevgilerde
Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
Yılların telaşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi.

Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vaktiniz olmadı.

10. Saklı Su
Anla sıkıntımı geç git dost,
Nedendir sorma.
Gür bitkiler altında bir benim için akar
Alıngan, onurlu
İstemez görsünler saklı su.

11. Astar
Daha demin titrek dokuyordu aşkı
Konuşan bakışlar, ince gülüşler
Daha demin vardı.

Sustunuz ikiniz de, gözleriniz daldı:
Boğdu sevincinizi sularda kıskanç
Bir hava kabarcığı

12. Sevda Peşinde
Ben artık bulunduğun şehirden gittim,
İnsan kuş misali!
Sen hala
O kalabalık evde olmalısın,
Gelip gidenin çok mu bari?
Üzgünüm Leyla,
Dünya hali!

13. Şimdi Değil Sonra
Bakarsınız yaşamak bir gün bırakıverir
Sizi benim yollara.
Bir zamanlar kayıtsız önünden geçtiğiniz
Eski kapı
Çıkar sisler içinden karşınıza açık.
Sahi
İçerde
Sizin de
Hayatınız vardı.
Ve ancak o zaman anlarsınız
Yıllar önce gösterdiğimi kışı.
Yazdı
Şimdi değil sonra

14. Yay
Eser serin bir rüzgar
Sen çok sıcaksın
Koptu senden ellerim, köprü yıkıldı
Seni benim tarafa nasıl alabilirim
Uzaksın.

15. Gülüşleri
Çırpınan bir kelebek kanadı mıdır ?
Sevdiğinin elini tutan elinde
Duyar gibi o gizli seslenişi çağlardan
Örselenir, zedelenir ne kadar kollasan
Bu büyülü nakışlar bir tutam toz olacak
Severken bir genç kızı delikanlı
Dalgın titrek gülümser
Bilirim.

The post Behçet Necatigil’in Annesi Fatma Bedriye Hanım, Geyve’li müderris hafız İbrahim Hakkı Efendi’nin Kızıydı first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Tarih Araştırmacısı Fehmi Bölükbaş Araştırmalarına Devam Ediyor. Sitemizde Yayınlanan Haberlerinin ve Paylaşımlarının Devam Etiğini Belirten Bölükbaş Net Ortamında Araştırmalar Yaptığını Fırsat Buldukça Yakın Tarih ve Osmanlı Döneminden Bilgilere Ulaştığını Nadirende Olsa Fotoğraflara Ulaştığını Belirtiyor.

Fehmi Bölükbaş Geyve Eğitim Camiasının İlgisini Çekeceğini Belirtiği Son Fotoğrafta Geyve Saraçı Köyünün Mektebinin Açılış Günü Çekilmiş Fotoğrafına Ulaştı. Bu Tarihi Anı İlk Defa Siz Sitemizin Değerli Takipçilerine Paylaştı. Fotoğraf 1898 Yılında Geyve Saraçlı Köyü Mektebinin Açılış Gününde Çekilmiş Bir Fotoğraf  Muhtemelen O Tarihte Bölgede Yaşayan Ermeni ve Rumlar Tarafından Çekilmiş Günümüze Aksetmiştir.

Fotoğrafı Çıplak Gözle İncelediğinizde Hocaların Olduğunu Sarıklı Fesli Birtakım İnsanların Olduğunu Pencerelerde Öğrencilerin Olduğunu Açık Bir Şekilde Görebiliyorsunuz. Muhtemelen Müslüman Öğrencilerin Okuduğu Bir Okul Olduğu Kesinleşiyor. Bina İki Katlı Tipik Osmanlı Binaları Şeklinde Yapılmış Olduğunu Görüyoruz.

Saraçlı Köyü Sakinlerinden Celal Şaylan (halen istanbul2da hikamet ediyor) Fotoğrafın Kesinlikle Doğru Olduğunu Okulu Çok İyi Bildiğini Çok Defalar Okulda Bulunduğunu Belirtti. Ayrıca Okulun Saraya Yakın Dönemin Padişahı İle Görüşen Alirıza Efendi Tarafından Yaptırıldığını Belirtti..

Haber = Şeref Elma Fotoğraf=(Fehmi Bölükbaş) Meil = ( geyveyoresi@gmail.com )

The post Geyve Yöresinin Köy Okullarından Saraçlı Mektebi Açılışı first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

The post Geyve’nin En Eski Evlerinden Antakyalı Ali Efendi Evi Çatısı Onarılıyor. first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Geyve İlçesinde Bulunan ve Sakarya İlinin Osmanlı Dönemine Ait Tek Önemli Eseri Olan “Elvan Bey Zaviyesi”nin Müze Olması İçin Gerekli Tüm Hazırlıklar, Geyve Belediye Başkalığı Tarafından Tamamlandı.

Elvanbey Zaviyesi:

Zaviye, Mevlana Celaleddin-i Rumi’nin Oğlu Sultan Veled’in Kızı Mutaharra Hatundan Doğan Germiyan Beyi Süleyman Şahın Kızı Devlet Hatun’u I.Yıldırım Beyazıt’a Gelin Götüren Atı Yedekleyen Çeşnigirci Başı Paşacık Ağa’nın Oğlu Sinan Bey Tarafından 1452 Yılında Yaptırılmıştır.
Giriş Kapısı Önündeki 3 Kemerli Revak, 20-25 Temmuz 1476 Yılında Eklenmiştir. Bostancı Başı Mustafa Ağa Tarafından 1696 Yılında Onartılmıştır. Vakıflar Genel Müdürlüğü Tarafından 1968 Yılında Onarımı Yaptırılmıştır.
Osmanlı Devletinin İlk Dönemlerinde Gezici Din Adamlarının Kalması İçin; Zaviye Veya Tophaneli-Çok İşlevli Cami Adı Verilmiştir.

GEYVE ELVAN BEY İMARETHANESİ Tanıtım Videosu

14.06.2013 tarih ve 89243403.399/2072… Sayılı Başbakanlık İzni Çerçevesinde, 2886 Sayılı Yasanın 71. Maddesi Uyarınca Kocaeli Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Onaylı Restorasyon Projesi Doğrultusunda; Restorasyon Yapmak, Sosyal – Kültürel Faaliyetlerde Bulunmak Üzere Geyve Belediyesine Kiraya Verildi.
T.C. Başbakanlık Vakıflar Genel Müdürlüğü Bursa Bölge Müdürlüğü Vakıf Taşınmaz Kira Sözleşmesi, Geyve Belediye Başkanı Murat Kaya ve Vakıflar Genel Müdürlüğü Bursa Bölge Müdürlüğü Yatırımlar ve Emlak Şb. Bşk. Fethi Koç Tarafından İmzalandı.

Kaya’nın Açıklaması; Zaviye Gerçek kimliğine kavuşacak:

Geyve Belediye Başkanı Murat Kaya Konu İle İlgili Açıklamasında Şunları söyledi: “İlimizin ve Özellikle İlçemizin Tarihi Mirasına Hakettiği Önemin Verilmesi İçin Harcadığımız Çabalarımızın Sonuna Geldik. Cumhuriyetimizin ilk Yıllarında Malzeme Deposu Olarak Kullanılan ve Yakın Zamanda da Halk Kütüphanesi Olarak Hizmet Veren Zaviyenin Tarihsel Konumuna Döndürmek İçin Gerekli Tüm Projelerimiz Tamamlanma Noktasında. Bizlere inanan üst düzey yöneticilerimizin destekleri ile kısa zamanda sonuca ulaşacağımızdan hiç kuşku duymuyorum. Son 2 yıldır ilçemizin köylerinde araştırmalarda bulunan Marmara Üniversitesi Tarih Böl. Öğr. Üyelerinden oluşan Heyetten de destek talep edeceğiz elbette. Geyve İlçemizin tarihsel konumunu geleceğe taşımak adına, ve konuklarımıza kendimizi daha iyi anlatabilmek için Zaviye “Etnoğrafya Müzesi”ne dönüştürülecektir. Bana güvenerek, gerçekleştirmek istediği düşüncelerini paylaşan ve Zaviyenin Müzeye dönüştürülmesi aşamalarında yanımda olan, bilgilerini paylaşan ve bu konudaki yol arkadaşım-rehberim değerli hocam Namık Cihan’a güveni, paylaşımları ve destekleri için çok teşekkür ederim. En kısa sürede vatandaşlarımıza destekleri için ulaşacağız. Her şeyin en iyisine layık olan Geyveli hemşerilerime hizmet etmekten onur duyuyorum. İlçemiz için hayırlı olur inşallah.” Dedi.

Koç Üniversitesi, Suna Kıraç Kütüphanesi Özel Koleksiyonunda bulunan, Y. Mimar Cahide Tamer imzalı Tarihî Yapılar Restorasyon Projeleri Koleksiyonu, Geyve Elvanbey İmarethanesi restorasyon çalışmalarının albüm olarak kayıt altına alınmasını içeriyor. ALBÜM İÇİN BU YAZIYI TIKLAYINIZ

AŞAĞIDAKİ VİDEO AÇILMIYOR İSE BU LİNKTEN İZLEYEBİLİRSİNİZ TIKLAYINIZ

DAHA ÖNCE YAPTIĞIMIZ  Roma ve Bizans Dönemi Geyve’den Çıkartılan Tarihi Eserlerin Bir Kısmının Listesi.. HABERİMİZ İÇİN TIKLAYINIZ..

60 Yıllık Fotoğraflar.

Koç Üniversitesi, Suna Kıraç Kütüphanesi Özel Koleksiyonunda bulunan, Y. Mimar Cahide Tamer imzalı Tarihî Yapılar Restorasyon Projeleri Koleksiyonu, Geyve Elvanbey İmarethanesi restorasyon çalışmalarının albüm olarak kayıt altına alınmasını içeriyor. ALBÜM İÇİN BU YAZIYI TIKLAYINIZ

The post Geyve Elvanbey Zaviyesi “Etnoğrafya Müzesi” Oluyor. first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Kayalara Oyularak Yapılan Bu İzlerin Anlamının Ne Olduğunu Kimse Bilmiyor. Kimler Tarafından Ne Zaman Yapıldığı Bilinmeyen Bu İzler Gizemini Koruyor. Oyuk Şeklinde Yuvarlak Oval Girintili Çıkıntılı Olan İzlerin Dikdörtgen Olanlarıda Var Keçi Toynağı Şeklinde Yapılmış Olanları Nal Şeklinde Olanlarıda Yıllar Önce Defineciler Tarafından Tahrip Edilmiştir.

Geyve Eşme Köyü’nde Koca Taş Mevkinde Bulunan Bu İzler Definecileri Bu Bölgeye Çekiyor.Bölgede Hemen Hemen Kazılmamış Yer Kalmamış Durumda Yinede İzler Gizemini Koruyor..

Bu İzlerin Ne Anlama Geldiği Bilinmiyor.. İşte O izlerin Fotoğrafları 20.11.2012 Tarihinde Yayınlanmıştır..

The post Kayalara Yapılmış İlginç İzler first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Biberin Geyve Yöresine Gelişi ( Macır Biberi )

Geyve Yöresine ve Civarına Biberin Gelişi 1923 Mubadelesi’nde Yunanistan Karacaova Karacaabad Sevren Köyü Polen köyleri (şimdiki adı VODİNA – EDESSE ) Bölgelerinden Mübadele (Göçmenlerin Anlaşmayla yer değişmeleri) Şekliyle Gelen Muhacirler Tarafından Tohumları Getirilmesi suretiyle gelmiştir. Eşme Köyünden ”Sever” Ailesinin Büyüklerinin Getirdiği Şeklinde de biliniyor ve ilk Biber Ekimini Geyve Çay Kıyısında ekildiği Tahmin Ediliyor. Buradan Tüm Ovaya Yayılarak Diğer köylerinde Ekim Yapmalarına öncülük etmişlerdir. Biberin Bir çok Yemeği Yapılmaktadır Bu gün Size Bu Değerli Sebzenin Çok Özel Karacaova karacaabad tarzına uygun şu anda da yöremizde herkes tarafından yapılan KÖZDE NORLU BİBER (parjiyen şişerka) Tarifini Anlatacağım.
KÖZDE NORLU BİBER (parjiyen şişerka)

Resimlerde Göreceğiniz Üzere yeşil kırmızı orta boy ve etli biberleri alıyoruz Geyve Yöresi Biberi Olmasına Dikkat ediyoruz
1-Bahçemizde ateş yakacak müsait alan var ise ateşimizi yakıyoruz köz kıvamına gelince biberleri köze atıyoruz zarı ve biber pişinceye kadar bekletiyoruz.
2-Kuzune Sobasında yapma şekli ise fotoğraflarda göreceğiniz üzere ister sobanın üzerinde ister fırınında güzelce pişiriyoruz.
3-Şehirlerde bu imkanları olmayanlara Davul fırın yada normal fırınlarda tepsi içinde pişirmek suretiyle yapıla bilir fırınlanmış biberler streç filim ile bir müddet hava almadan bekletilirse kabukları daha kolay soyulur.

Yemeğin Yapılışı
Közlediğimiz Biberlerin Kabuklarını itina ile soyuyoruz üzerinde zar kaldı mı güzel olmaz. Üzerindeki zarı soyduktan sonra isteğe bağlı sapı kalacak şekilde büyükçe tavaya önce ay çiçek yağı bir miktar yağ kızmaya yakın biberi saplı ilave edeceğiz. biraz pişirdikten sonra Norumuzu ilave edeceğiz bir müddet daha karıştırıp tuzumuzu ilave edeceğiz. Kıvamına geldiğinde servis tabağına alıp servise sunabilir yada bekletip soğuk olarak da diğer yemeklerin yanında sunula bilir. Bizim önerimiz kurufasülyenin yanında yenmesidir. AFİYET OLSUN

Tarif = Şeref ELMA
Yapım hazırlama = Naci ve Ruciye ELMA 23 .10.2012

The post Biberin Geyve Yöresine Gelişi first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Geyve’nin Sesi Geyve.com Web Sitesinin Özel Haberi

Bugün 21 Haziran 2024.. 102 yıl önce Atatürk Geyve’deydi.. Atatürk’ün daha önce görmediğiniz Geyve’de çekilmiş fotoğrafları. Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu, Milli Mücadale’nin Başkomutanı Gazi Mustafa Kemal Atatürk bundan tam 102 yıl önce bugün (21 Haziran 1922) Geyve’deydi. Atatürk’ün Geyve ziyaretini dönemin gazeteleri ve gazetecileri nasıl anlattı? Atatürk Geyve’de nerede kaldı?

Mustafa Kemal Paşa; Büyük Taarruz öncesi Batı Cephesi’ni denetlemek, Fransız gazeteci Claude Farrere ile görüşmek ve uzun zamandır annesine ve kız kardeşine kavuşmak için Haziran 1922’de Ankara’dan Geyve, Adapazarı ve İzmit’e gelmişti.

Atatürk’ün Geyve’ye ilk gelişi
Ankara üzerinden ilk kez 13 Haziran 1922 günü Geyve’ye gelen
Mustafa Kemal Paşa, geceyi Geyve köprüsündeki Kocaeli Grubu Karargahı’nda geçirmişti.

Dönüşte Rasim Tarhan’ın köşkünde kaldı
İzmit’te Fransız gazeteci Claude Farrere ile annesi ve kız kardeşiyle Adapazarında görüştükten sonra; 21 Haziran 1922’de Geyve’ye dönen Mustafa Kemal Atatürk, geceyi Geyve Belediye Reisi Rasim Tarhan’ın köşkünde geçirdi.

Mustafa Kemal Atatürk, ertesi gün, 22 Haziran 1922 Perşembe günü Halit Paşa ile birlikte Geyve Karaçam’da birlikleri denetledi.

İşte gün gün Atatürk’ün Geyve, Adapazarı ve İzmit ziyareti..
13 Haziran’da Taraklı ve Geyve’ye uğradı. Geceyi Geyve’de geçirdi.
14 Haziran’da Adapazarı’na geçti.
17 Haziran 1922 günü trenle İzmit’e gitti
19 Haziran 1922’de Adapazarı’na döndü.
21 Haziran 1922’de Geyve’ye döndü. Geceyi Geyve Belediye Reisi Rasim Tarhan’ın köşkünde geçirdi.
22 Haziran 1922’de Geyve Karaçam’da birlikleri denetledi.
23 Haziran 1922’de Taraklı’daydı.

Sabahattin Özel, o geziyi “Atatürk’ün Büyük Taarruz Öncesinde Adapazarı-İzmit Gezisi” araştırma yazısında şöyle anlatıyor;

* * * * * * * *
ATATÜRK’ÜN ADAPAZARI ve İZMİT GEZİSİ

Başkomutan Mustafa Kemal Paşa Türk ordusunun ihtiyaç ve
noksanlarının tamamlanmak üzere olduğu günlerde Büyük Taarruz kararını vermiş, Erkan-ı Harbiye-i Umûmiye Reisi Fevzi Paşayla görüştükten sonra

Adapazarı ve İzmit yöresine yapacağı gezi için Ankara’dan hareket etmişti (1).
Başkomutanın bu gezisinin amacı “Kocaeli Grubu” nu denetlemekti (2). Gezi, ayrıca Mustafa Kemal Paşayla annesi Zübeyde Hanımı kavuşturmak (3),
Anadolu’da Türklerin Hıristiyanlara zulüm yaptıkları propagandalarının
yoğunlaştığı bir sırada, Türk dostu Fransız edibi Claude Farrere ile buluşmasını sağlamak (4) gibi amaçlara da hizmet etmişti. 11-12 Haziran gecesi gece yarısından sonra özel bir trenle Ankara’dan ayrılan Mustafa Kemal Paşa’nın maiyetinde Bolu mebusu Cevat Abbas Bey, Hariciye Vekaleti Hukuk Müşaviri Münir Bey, Başyaver Salih Bey, Yaver Muzaffer Bey, Erkan-ı Harbiye İrtibat Zabiti Şükrü (Şükrü Ali) Bey ve Riyaset-i Kalem-i mahsûsundan Memduh Bey bulunuyorlardı (5). Mustafa Kemal Paşa, Milli Müdâfaa Vekili Kazım Paşa’yı da beraberinde Sarıköy, istasyonuna kadar götürmüş, buraya davet ettiği cephe komutanı İsmet Paşanın da katılmasıyla yapılan görüşmelerde genel taarruzun Ağustos sonlarında yapılabileceği anlaşılmıştı (6). Görüşmelerde, taarruz hazırlıklarının süratle tamamlanması da kararlaştırılmıştı (7). Mustafa Kemal Paşa ve maiyeti Sarıköy’den sonra yolculuklarına otomobille devam ederek ertesi geceyi Nallıhan’da geçirmişler, bu vesileyle kurbanlar kesilerek dualar edilmiş, fener alayları düzenlenmişti (8). Sonraki gün öğle yemeği Göynük’te yenmiş, Kocaeli Grubu Komutanı Halit Bey ve yaveri Şadi Bey kendilerini karşılamak için Göynük’e gelmişlerdi. Göynük’te tutuklu bulunan bir grup vatandaş, Mustafa Kemal Paşa’ya dilekçe ile başvurarak haksız yere hapsedildiklerini ileri sürmüşlerdi. Mustafa Kemal Paşa yaptırdığı inceleme sonucunda adı geçenlerin haklı olduklarını görünce telgrafhaneye giderek adliye vekiliyle görüşmüş; işin önemle incelenerek haksız yere tutuklananların serbest bırakılmalarını ve sonucun kendisine bildirilmesini emretmişti (9). Göynük’ten sonra Taraklı’da bir kaç saat kalan kafile, 13 Haziran günü gece karanlığında Geyve’ye varmıştı. Halit Bey’in komuta heyetini Başkomutan Mustafa Kemal Paşa’ya takdim etmesinden sonra, akşam yemeği hazırlanıncaya kadar hazırlanmış olan büfede meşgul olunmuştu. Çadırda yenen akşam yemeği gece yarısına kadar sürmüş, başkomutan yemek süresince I. Dünya Savaşı’nda Güney Cephesi’nin durumunu, Yıldırım Orduları grubu komutanı olduğu günlere dair hatıralarını anlatmıştı. Özellikle Başkomutanlığın Alman Askeri Heyeti’ne verdiği yüksek yetki pasaportunun her yerde tereddütsüz geçerli karşılanmasına rağmen, kendisi tarafından vize edilmediğine işaret etmişti. Adeta bir konferans veriyormuş gibi konuşan Mustafa Kemal Paşa’yı karargah subayları gözlerini kırpmadan dinlemişlerdi (10). Mustafa Kemal Paşa geceyi Geyve köprüsündeki Kocaeli Grubu Karargahı’nda geçirmişti (11).

Mustafa Kemal Paşa Adapazarı’nda:
Mustafa Kemal Paşa ve maiyeti 14 Haziran Çarşamba günü sabahı
Geyve’den Adapazarı’na hareket etmiş (12) Doğançay istasyonunda İzmit

Mutasarrıfı Sadettin Bey, eşraf ve müdâfaa-i hukuk heyetlerince karşılanmıştı. Adapazarı’ndaki karşılama pek parlak ve samimi olmuş, süvari ve piyade birliklerince ihtiram resmi ifâ olunmuştu. Bu arada İsmail Hakkı Bey (Tekçe) komutasındaki muhafız birliği önceden Adapazarı’na gelmiş bulunuyordu (13).
Mustafa Kemal Paşa ikametine tahsis edilen Adapazarı Askerlik Şubesi eski
başkanı Binbaşı Baha Bey’in istasyon civarındaki evine gitmiş (14), burada bir gün önce İstanbul’dan Adapazarı’na getirilen annesi Zübeyde Hanım’la buluşmuştu. Mustafa Kemal Paşa evin civarına yaklaştığında kalabalık yüzünden otomobilden inmek zorunda kalmış, eve kadar yürüyerek gitmişti. Bu sırada evin balkonunda olan Zübeyde Hanım, oğlunun kendisine doğru güçlükle ilerlemesini seyrederken mendiliyle göz yaşlarını silmeye çalışmıştı. Mustafa Kemal Paşa 14 Haziran gününü annesiyle hasret gidererek, istirahat ederek geçirmiş, ayrıca Hâriciye Vekili Yusuf Kemal Bey’e(Tengirşek) Claude Farrere ile görüşmesi konusunda bir telgraf çekmişti. Telgrafta, Claude Farrere ile haberleşilerek kendisiyle görüşebileceğinin, geleceği günü bildirdiği takdirde İzmit’te bulunarak orada kabul edebileceğinin iletilmesini, alınacak cevabın Adapazarı’na bildirilmesini istemişti (15).

Mustafa Kemal Paşa Adapazarı’nda geçen ikinci gününde çarşı ve pazarı
bir fert gibi gezmiş (16), muhtelif mağaza ve dükkanlara uğrayarak herkesten kendi sanatlarına dair bilgiler almıştı. Özellikle, sattıkları yabancı malların nereden geldiği, hangi fabrikanın malı olduğuna dair sorduğu sorular, esnaf tarafından tatminkar bir şekilde cevaplandırılmıştı. Başkomutanın halk arasındaki tabii davranışları, alçak gönüllü hareketleri son derece iyi etki yapmıştı. Adapazarı’ndaki üçüncü gününde (16 Haziran) Cuma namazını camii şerifte (Orhan Camii) kılan Mustafa Kemal Paşa (17)
öğleden sonra Çark’ta şerefine düzenlenen müsamereye katılmıştı. Müsamerede “Kurtuluş Günlerine Doğru” adlı üç perdelik milli bir piyes oynanmış, sahra hastanesini gösteren son sahnedeki bir yaralının manzarası Gazi Paşa’nın gözlerini yaşlarla doldurmuştu (18). Halkın ve öğrencilerin katıldığı müsamerede çeşitli milli oyunlar oynanmış, özellikle milli ordunun efradınca perde aralarında söylenen Türkçe dualar pek etkili olmuş, Mustafa Kemal Paşa müsamereyi düzenleyenlere memnuniyetini ifade etmişti. Bu arada Gazi’nin Adapazarı’na teşrifini haber alan Hendek Numûne okulu öğretmen ve öğrencileri vaktin gecikmesine rağmen Adapazarı’na yetişmişler, müsamerede hazır bulunmuşlardı. Müsamerenin bitiminde Paşa’nın yolu üzerinde tek tip elbiseleriyle, önde musiki takımları olduğu halde, omuzlarında “Ya İstiklal Ya Ölüm”, “Hakkıdır Hakka Tapan Milletimin İstiklâl” levhası ve mızraklarıyla bir hürmet safı oluşturmuşlardı. Mustafa Kemal Paşa bahçe kapısına geldiği sırada öğrencilerden 124 no’lu İsmail Vefa, okulunu takdim etmiş, Paşa, öğretmen ve öğrencilerin her birinin ellerini büyük bir içtenlikle sıkmıştı. Kendilerine “Bendeniz için uzak yoldan buraya kadar ihtiyâr-ı zahmet edişinize müteşekkirim. Ne ile geldiniz? Selametle avdet ediniz”(19) gibi cümlelerle hitap ederek, hem öğretmenleri, hem de pek dinç bulduğunu söylediği öğrencileri onurlandırmıştı. Öğrenciler bizzat kendi şubeleri eseri olan Sakarya Marşını söyleyerek yürüyüşe geçtiklerinde, Mustafa Kemal Paşa da Çark’tan askerlik şubesine kadar olan mesafeyi öğrencilerin arkasında yürümüştü. Daha sonra Hendek Numune okulu öğrencilerini belirlediği bir mahalle yerleştirerek, kendilerinden marşlar, manzumeler okumalarını istemişti. Mustafa Kemal Paşa, özellikle, öğrencilerin iki defa okudukları

İşte aduv karşıda hazır silah,
Arş yiğitler vatan imdadına!

marşını bütün ruhuyla alkışlamıştı. Öğrencilere tekrar tekrar teşekkür ederek, kendilerine şeker dağıttırmış, o sırada asker için hazırlanan karavanadan bir kaşık yemek tadarak halkın coşkun tezahüratı arasında ikametgahına gitmişti (20).

* * * * * * * *
(DÖNÜŞ)

Mustafa Kemal Paşanın Adapazarı’ndan Geyve’ye Gidişi ve Cepheyi Teftiş Edişi:
Mustafa Kemal Paşa ve beraberindekiler Geyve’ye saat 4’te varmışlar, buradaki askeri birlikler tarafından karşılanmışlardı. Bir saat kadar dinlendikten sonra şehre inen Mustafa Kemal Paşa halk ve öğrencilerin coşkun sevgi ve gösterileriyle karşılanmış konuşma yapan iki öğrenciyi dikkatle dinledikten sonra kendilerine teşekkür etmişti. Daha sonra hükümeti ve belediyeyi ziyaret etmiş, geceyi Belediye Reisi Rasim Efendi’nin evinde geçirmişti (68). Başkomutan Mustafa Kemal Paşa 22 Haziran Perşembe günü, refakatinde Kocaeli Grubu Komutanı Halit Bey olduğu halde cepheyi teftişe gitmiş, her biri büyük bir sürat ve başarıyla icra edilen şekli ve uygulamalı manevralar yaptırmıştı.

Denetlemeyi Başkomutanın izniyle bazı Türk gazeteciler de izlemişlerdi.

Bunlardan Anadolu’da Yenigün muhabiri Kemal Salih gözlemlerini şöyle
aktarmaktadır: “Bugün cepheye gidiyoruz. Sabahtan beri kah yaya yürüdük. Su başlarından, orman içlerinden, ovalardan, ekilmiş ve ekilmemiş tarlalardan, düzenli ve düzensiz yollardan geçtik. Kah raylar üzerinde trenle ilerledik, kah otomobil içinde düzenli şoselerden geçtik. Kah yaya keçi yollarından tırmandık. Birçok dağ ve tepe açtık. Başkomutan, maiyeti ve üç dört gazeteciden ibaret kafilemize sabahtan beri iki zat daha katıldı. Kocaeli Grubunun maruf kumandanı Miralay Halit Bey ve fırka kumandanı. Saat öğleden sonra bire geliyor. Cephe içerisindeyiz. Otomobillerimizle bir dağa yükseliyoruz. Çıktık, çıktık bir vadiye dahil olduk. Bunu geçtik. Yeni bir dağ daha tırmanıyoruz. Tekrar yükseldik, tekrar indik… Ara sıra rastladığımız ya süratle geçen o uzun kılıçlı bir süvari, ya selam duran posta neferidir. Genç subaylar yönetimindeki kuvvetli müfrezeleri hemen hemen her dakika görüyoruz.. Otomobillerimizin son yükseldiği tepeyi de aştık. Dar ve dalgalı bir boğazdan geçtik. Geniş bir vadinin kenarındayız. Süratle giderken manzaraları, 100-150 adım ilerimizden itibaren parlayan binlerce süngü görmüştük. Bu süngüleri taşıyan kahramanlar bütün o geniş vadiyi kaplamıştı. Paşa, cephenin bu noktasındaki ihtiyat kıtaatını muayene ve teftiş edecekti. Otomobiller durdu. Başkomutan, grup kumandanı maiyetleri ve biz indik. Hazır ol vaziyetinde duran kıtaata doğru gidiyorduk. Bu sırada bir subay süratle başkomutana doğru geliyordu. Geldi, selam verdi.. Bu yaklaştığımız ilk kıtanın komutanıydı.. Başkomutana tekmil verdi. Başkomutan onları selamladı. Merhaba diyerek sıhhatlerini sordu. Komutanı çağırarak küçük çapta şekli manevralar yaptırdı. Manevralar o kadar süratli, o kadar mükemmel yapılmıştı ki, birkaç dakika içinde başarıyla tamamlandı. Başkomutan kıta komutanına efradın istirahat etmesini emretti. Şimdi diğer bir kıtanın önüne gittik. Bunu diğer kıtalar takip etti. Bütün vadiyi dolduran on binlerce kahraman vardı. Her kıtanın önünde başkomutanla nefer arasında tekrarlanan ve tekrarlandıkça samimiyeti artan, daima tekerrürü arzu edilen bir muhavere vardı.
– Merhaba askerler…
– Merhaba Paşa hazretleri…
– Nasılsınız, iyimisiniz?
– İyiyiz Paşa hazretleri
Mustafa Kemal Paşa birliklerden birine yönelttiği “taarruza hazır mısınız”
sorusuna, “hazırız Paşa Hazretleri”, cevabını almıştı.

Birliklerin teftişi son bulduktan sonra Başkomutan şekli ve uygulamalı manevralar yaptırdı.
Süvariler bir tepeden diğerine şimşek gibi koşuyor, piyadeler taarruz ve hücum manevralarını büyük bir başarıyla yapıyor, ağırlıklar süratle naklediliyor, cephane dakikasında istenilen yere yetiştiriliyordu. Düşman tayyaresine karşı usul-ı müdafaa pek heyecanlı oldu. Aynı anda atılan yüzlerce silahın bizde bıraktığı tesir fevkaladedir. Düşman hattına yakın yerlere kadar gittik. Siperleri yakından gördük. İznik’in güneyinden başlayan Avdan mevkisinde faal bulunan ve buradan itibaren Göksu vadisini “Köprühisar “ı müdafaa eden düşman tahkimatını gözetleme dürbünleriyle gözledik Bu sırada top sesleri işitildi. Topçumuz etkili ve isabetli atışlarda bulundu. Civarımıza düşen ve tamamiyle tesirsiz kalan düşman mermilerini de gördük” (69). Cephedeki teftişin sona ermesinden sonra, kafiledeki gazeteciler İstanbul’a dönmek üzere Mustafa Kemal Paşa ve maiyetine veda etmişlerdi.

Mustafa Kemal Paşa’nın Ankara’ya Dönüşü ve Gezinin İstanbul
Basınındaki Yansımaları:
Mustafa Kemal Paşa ve maiyeti 23 Haziran günü Geyve’den ayrılmışlar,
halk ve askerler tarafından uğurlanmışlardı (70). Saat 2’de Taraklı’ya varan kafile içten bir tezahüratla karşılanmış, Mustafa Kemal Paşa burada bir süre istirahat etmişti. Bu süre içerisinde Taraklı’da dualar edilmiş, kurbanlar kesilmişti. Göynük’e varıldığında derin bir sevinç içinde olan ahalinin kasabanın dışına döküldüğü görülmüştü. Burada yenilen yemekten sonra saat 6’da yola çıkılmış, saat 10’da Nallıhan’a varılmıştı.

Atatürk’ün Geyve’ye gelişleri o dönemin gazetelerinde nasıl yer aldı?

Atatürk, 22 Haziran 1922’de Geyve Karaçam’da birlikleri denetlerken..

Atatürk’ün gülen ilk fotoğrafı Geyve’de çekildi (22 Haziran 1922 Geyve Karaçam)

Atatürk, 22 Haziran 1922’de Halit Paşa ile birlikte Geyve Karaçam’da birlikleri denetlerken..

Atatürk, Halit Paşa ile birlikte Geyve’de

Atatürk, 22 Haziran 1922’de Geyve Karaçam’da

Atatürk, Geyve Mekece’de

Atatürk, Geyve’de Halit Paşa ile sohbet ederken

Atatürk, 22 Haziran 1922’de Geyve Karaçam’da

Atatürk, 23 Haziran 1922’de Geyve Taraklı’da (Taraklı 1987’de Geyve’den ayrılarak ilçe oldu)

Atatürk, 21 Haziran 1922’de geceyi Geyve Paşa Sokak’ta (Orta Mahalle) Geyve Belediye Reisi Rasim Tarhan’ın köşkünde geçirdi. (Foto: Leyla Şentuna). Bu köşk 2 Şubat 1968’de çıkan talihsiz bir yangın sonucu kül oldu.

Kaynak Haber ve Fotoğraflar Geyve’nin Sesi Geyve.com Web Sitesinin Özel Haberi TEŞEKKÜRLER.

The post 102 yıl önce bugün, Atatürk Geyve’deydi. first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Mustafa Kemal Paşa; Büyük Taarruz öncesi Batı Cephesi’ni denetlemek, Fransız gazeteci Claude Farrere ile görüşmek ve uzun zamandır annesine ve kız kardeşine kavuşmak için Haziran 1922’de Ankara‘dan Geyve, Adapazarı ve İzmit’e gelmişti.

Atatürk’ün Geyve’ye ilk gelişi
Ankara üzerinden ilk kez 13 Haziran 1922 günü Geyve’ye gelen
Mustafa Kemal Paşa, geceyi Geyve köprüsündeki Kocaeli Grubu Karargahı’nda geçirmişti.

Dönüşte Rasim Tarhan’ın köşkünde kaldı
İzmit’te Fransız gazeteci Claude Farrere ile annesi ve kız kardeşiyle Adapazarında görüştükten sonra; 21 Haziran 1922’de Geyve’ye dönen Mustafa Kemal Atatürk, geceyi Geyve Belediye Reisi Rasim Tarhan‘ın köşkünde geçirdi.

Mustafa Kemal Atatürk, errtesi gün, 22 Haziran 1922 Perşembe günü Halit Paşa ile birlikte Geyve Karaçam‘da birlikleri denetledi.

İşte gün gün Atatürk’ün Geyve, Adapazarı ve İzmit ziyareti..
13 Haziran’da Taraklı ve Geyve’ye uğradı. Geceyi Geyve’de geçirdi.
14 Haziran’da Adapazarı’na geçti.
17 Haziran 1922 günü trenle İzmit’e gitti
19 Haziran 1922’de Adapazarı’na döndü.
21 Haziran 1922’de Geyve’ye döndü. Geceyi Geyve Belediye Reisi Rasim Tarhan’ın köşkünde geçirdi.
22 Haziran 1922’de Geyve Karaçam’da birlikleri denetledi.
23 Haziran 1922’de Taraklı’daydı.

Sabahattin Özel, o geziyi “Atatürk’ün Büyük Taarruz Öncesinde Adapazarı-İzmit Gezisi” araştırma yazısında şöyle anlatıyor;

* * * * * * * *
ATATÜRK’ÜN ADAPAZARI ve İZMİT GEZİSİ

Başkomutan Mustafa Kemal Paşa Türk ordusunun ihtiyaç ve
noksanlarının tamamlanmak üzere olduğu günlerde Büyük Taarruz kararını
vermiş, Erkan-ı Harbiye-i Umûmiye Reisi Fevzi Paşayla görüştükten sonra
Adapazarı ve İzmit yöresine yapacağı gezi için Ankara’dan hareket etmişti (1).
Başkomutanın bu gezisinin amacı “Kocaeli Grubu” nu denetlemekti (2). Gezi, ayrıca Mustafa Kemal Paşayla annesi Zübeyde Hanımı kavuşturmak (3),
Anadolu’da Türklerin Hıristiyanlara zulüm yaptıkları propagandalarının
yoğunlaştığı bir sırada, Türk dostu Fransız edibi Claude Farrere ile buluşmasını sağlamak (4) gibi amaçlara da hizmet etmişti. 11-12 Haziran gecesi gece yarısından sonra özel bir trenle Ankara’dan ayrılan Mustafa Kemal Paşa’nın maiyetinde Bolu mebusu Cevat Abbas Bey, Hariciye Vekaleti Hukuk Müşaviri Münir Bey, Başyaver Salih Bey, Yaver Muzaffer Bey, Erkan-ı Harbiye İrtibat Zabiti Şükrü (Şükrü Ali) Bey ve Riyaset-i Kalem-i mahsûsundan Memduh Bey bulunuyorlardı (5). Mustafa Kemal Paşa, Milli Müdâfaa Vekili Kazım Paşa’yı da beraberinde Sarıköy, istasyonuna kadar götürmüş, buraya davet ettiği cephe komutanı İsmet Paşanın da katılmasıyla yapılan görüşmelerde genel taarruzun Ağustos sonlarında yapılabileceği anlaşılmıştı (6). Görüşmelerde, taarruz hazırlıklarının süratle tamamlanması da kararlaştırılmıştı (7). Mustafa Kemal Paşa ve maiyeti Sarıköy’den sonra yolculuklarına otomobille devam ederek ertesi geceyi Nallıhan’da geçirmişler, bu vesileyle kurbanlar kesilerek dualar edilmiş, fener alayları düzenlenmişti (8). Sonraki gün öğle yemeği Göynük’te yenmiş, Kocaeli Grubu Komutanı Halit Bey ve yaveri Şadi Bey kendilerini karşılamak için Göynük’e gelmişlerdi. Göynük’te tutuklu bulunan bir grup vatandaş, Mustafa Kemal Paşa’ya dilekçe ile başvurarak haksız yere hapsedildiklerini ileri sürmüşlerdi. Mustafa Kemal Paşa yaptırdığı inceleme sonucunda adı geçenlerin haklı olduklarını görünce telgrafhaneye giderek adliye vekiliyle görüşmüş; işin önemle incelenerek haksız yere tutuklananların serbest bırakılmalarını ve sonucun kendisine bildirilmesini emretmişti (9). Göynük’ten sonra Taraklı‘da bir kaç saat kalan kafile, 13 Haziran günü gece karanlığında Geyve’ye varmıştı. Halit Bey’in komuta heyetini Başkomutan Mustafa Kemal Paşa’ya takdim etmesinden sonra, akşam yemeği hazırlanıncaya kadar hazırlanmış olan büfede meşgul olunmuştu. Çadırda yenen akşam yemeği gece yarısına kadar sürmüş, başkomutan yemek süresince I . Dünya Savaşı’nda Güney Cephesi’nin durumunu, Yıldırım Orduları grubu komutanı olduğu günlere dair hatıralarını anlatmıştı. Özellikle Başkomutanlığın Alman Askeri Heyeti’ne verdiği yüksek yetki pasaportunun her yerde tereddütsüz geçerli karşılanmasına rağmen, kendisi tarafından vize edilmediğine işaret etmişti. Adeta bir konferans veriyormuş gibi konuşan Mustafa Kemal Paşa’yı karargah subayları gözlerini kırpmadan dinlemişlerdi (10). Mustafa Kemal Paşa geceyi Geyve köprüsündeki Kocaeli Grubu Karargahı’nda geçirmişti (11).

Mustafa Kemal Paşa Adapazarı’nda:
Mustafa Kemal Paşa ve maiyeti 14 Haziran Çarşamba günü sabahı
Geyve’den Adapazarı’na hareket etmiş (12) Doğançay istasyonunda İzmit
Mutasarrıfı Sadettin Bey, eşraf ve müdâfaa-i hukuk heyetlerince karşılanmıştı. Adapazarı’ndaki karşılama pek parlak ve samimi olmuş, süvari ve piyade birliklerince ihtiram resmi ifâ olunmuştu. Bu arada İsmail Hakkı Bey (Tekçe) komutasındaki muhafız birliği önceden Adapazarı’na gelmiş bulunuyordu (13).
Mustafa Kemal Paşa ikametine tahsis edilen Adapazarı Askerlik Şubesi eski
başkanı Binbaşı Baha Bey’in istasyon civarındaki evine gitmiş (14), burada bir gün önce İstanbul’dan Adapazarı’na getirilen annesi Zübeyde Hanım’la buluşmuştu. Mustafa Kemal Paşa evin civarına yaklaştığında kalabalık yüzünden otomobilden inmek zorunda kalmış, eve kadar yürüyerek gitmişti. Bu sırada evin balkonunda olan Zübeyde Hanım, oğlunun kendisine doğru güçlükle ilerlemesini seyrederken mendiliyle göz yaşlarını silmeye çalışmıştı. Mustafa Kemal Paşa 14 Haziran gününü annesiyle hasret gidererek, istirahat ederek geçirmiş, ayrıca Hâriciye Vekili Yusuf Kemal Bey’e(Tengirşek) Claude Farrere ile görüşmesi konusunda bir telgraf çekmişti. Telgrafta, Claude Farrere ile haberleşilerek kendisiyle görüşebileceğinin, geleceği günü bildirdiği takdirde İzmit’te bulunarak orada kabul edebileceğinin iletilmesini, alınacak cevabın Adapazarı’na bildirilmesini istemişti (15).
Mustafa Kemal Paşa Adapazarı’nda geçen ikinci gününde çarşı ve pazarı
bir fert gibi gezmiş (16), muhtelif mağaza ve dükkanlara uğrayarak herkesten kendi sanatlarına dair bilgiler almıştı. Özellikle, sattıkları yabancı malların nereden geldiği, hangi fabrikanın malı olduğuna dair sorduğu sorular, esnaf tarafından tatminkar bir şekilde cevaplandırılmıştı. Başkomutanın halk arasındaki tabii davranışları, alçak gönüllü hareketleri son derece iyi etki yapmıştı. Adapazarı’ndaki üçüncü gününde (16 Haziran) Cuma namazını camii şerifte (Orhan Camii) kılan Mustafa Kemal Paşa (17)
öğleden sonra Çark’ta şerefine düzenlenen müsamereye katılmıştı. Müsamerede “Kurtuluş Günlerine Doğru” adlı üç perdelik milli bir piyes oynanmış, sahra hastanesini gösteren son sahnedeki bir yaralının manzarası Gazi Paşa’nın gözlerini yaşlarla doldurmuştu (18). Halkın ve öğrencilerin katıldığı müsamerede çeşitli milli oyunlar oynanmış, özellikle milli ordunun efradınca perde aralarında söylenen Türkçe dualar pek etkili olmuş, Mustafa Kemal Paşa müsamereyi düzenleyenlere memnuniyetini ifade etmişti. Bu arada Gazi’nin Adapazarı’na teşrifini haber alan Hendek Numûne okulu öğretmen ve öğrencileri vaktin gecikmesine rağmen Adapazarı’na yetişmişler, müsamerede hazır bulunmuşlardı. Müsamerenin bitiminde Paşa’nın yolu üzerinde tek tip elbiseleriyle, önde musiki takımları olduğu halde, omuzlarında “Ya İstiklal Ya Ölüm“, “Hakkıdır Hakka Tapan Milletimin İstiklâl” levhası ve mızraklarıyla bir hürmet safı oluşturmuşlardı. Mustafa Kemal Paşa bahçe kapısına geldiği sırada öğrencilerden 124 no’lu İsmail Vefa, okulunu takdim etmiş, Paşa, öğretmen ve öğrencilerin her birinin ellerini büyük bir içtenlikle sıkmıştı. Kendilerine “Bendeniz için uzak yoldan buraya kadar ihtiyâr-ı zahmet edişinize müteşekkirim. Ne ile geldiniz? Selametle avdet ediniz”(19) gibi cümlelerle hitap ederek, hem öğretmenleri, hem de pek dinç bulduğunu söylediği öğrencileri onurlandırmıştı. Öğrenciler bizzat kendi şubeleri eseri olan Sakarya Marşını
söyleyerek yürüyüşe geçtiklerinde, Mustafa Kemal Paşa da Çark’tan askerlik şubesine kadar olan mesafeyi öğrencilerin arkasında yürümüştü. Daha sonra Hendek Numune okulu öğrencilerini belirlediği bir mahalle yerleştirerek, kendilerinden marşlar, manzumeler okumalarını istemişti. Mustafa Kemal Paşa, özellikle, öğrencilerin iki defa okudukları

İşte aduv karşıda hazır silah,
Arş yiğitler vatan imdadına!

marşını bütün ruhuyla alkışlamıştı. Öğrencilere tekrar tekrar teşekkür ederek, kendilerine şeker dağıttırmış, o sırada asker için hazırlanan karavanadan bir kaşık yemek tadarak halkın coşkun tezahüratı arasında ikametgahına gitmişti (20).

* * * * * * * *
(DÖNÜŞ)

Mustafa Kemal Paşanın Adapazarı’ndan Geyve’ye Gidişi ve Cepheyi Teftiş Edişi:
Mustafa Kemal Paşa ve beraberindekiler Geyve’ye saat 4’te varmışlar, buradaki askeri birlikler tarafından karşılanmışlardı. Bir saat kadar dinlendikten sonra şehre inen Mustafa Kemal Paşa halk ve öğrencilerin coşkun sevgi ve gösterileriyle karşılanmış konuşma yapan iki öğrenciyi dikkatle dinledikten sonra kendilerine teşekkür etmişti. Daha sonra hükümeti ve belediyeyi ziyaret etmiş, geceyi Belediye Reisi Rasim Efendi’nin evinde geçirmişti (68). Başkomutan Mustafa Kemal Paşa 22 Haziran Perşembe günü, refakatinde Kocaeli Grubu Komutanı Halit Bey olduğu halde cepheyi teftişe gitmiş, her biri büyük bir sürat ve başarıyla icra edilen şekli ve uygulamalı manevralar yaptırmıştı.

Denetlemeyi Başkomutanın izniyle bazı Türk gazeteciler de izlemişlerdi.
Bunlardan Anadolu’da Yenigün muhabiri Kemal Salih gözlemlerini şöyle
aktarmaktadır: “Bugün cepheye gidiyoruz. Sabahtan beri kah yaya yürüdük. Su başlarından, orman içlerinden, ovalardan, ekilmiş ve ekilmemiş tarlalardan, düzenli ve düzensiz yollardan geçtik. Kah raylar üzerinde trenle ilerledik, kah otomobil içinde düzenli şoselerden geçtik. Kah yaya keçi yollarından tırmandık. Birçok dağ ve tepe açtık. Başkomutan, maiyeti ve üç dört gazeteciden ibaret kafilemize sabahtan beri iki zat daha katıldı. Kocaeli Grubunun maruf kumandanı Miralay Halit Bey ve fırka kumandanı. Saat öğleden sonra bire geliyor. Cephe içerisindeyiz. Otomobillerimizle bir dağa yükseliyoruz. Çıktık, çıktık bir vadiye dahil olduk. Bunu geçtik. Yeni bir dağ daha tırmanıyoruz. Tekrar yükseldik, tekrar indik… Ara sıra rastladığımız ya süratle geçen o uzun kılıçlı bir süvari, ya selam duran posta neferidir. Genç subaylar yönetimindeki kuvvetli müfrezeleri hemen hemen her dakika görüyoruz.. Otomobillerimizin son yükseldiği tepeyi de aştık. Dar ve dalgalı bir boğazdan geçtik. Geniş bir vadinin kenarındayız. Süratle giderken manzaraları, 100-150 adım ilerimizden itibaren parlayan binlerce süngü görmüştük. Bu süngüleri taşıyan kahramanlar bütün o geniş vadiyi kaplamıştı. Paşa, cephenin bu noktasındaki ihtiyat kıtaatını muayene ve teftiş edecekti. Otomobiller durdu. Başkomutan, grup kumandanı maiyetleri ve biz indik. Hazır ol vaziyetinde duran kıtaata doğru gidiyorduk. Bu sırada bir subay süratle başkomutana doğru geliyordu. Geldi, selam verdi.. Bu yaklaştığımız ilk kıtanın komutanıydı.. Başkomutana tekmil verdi. Başkomutan onları selamladı. Merhaba diyerek sıhhatlerini sordu. Komutanı çağırarak küçük çapta şekli manevralar yaptırdı. Manevralar o kadar süratli, o kadar mükemmel yapılmıştı ki, birkaç dakika içinde başarıyla tamamlandı.Başkomutan kıta komutanına efradın istirahat etmesini emretti. Şimdi diğer bir kıtanın önüne gittik. Bunu diğer kıtalar takip etti. Bütün vadiyi dolduran on binlerce kahraman vardı. Her kıtanın önünde başkomutanla nefer arasında tekrarlanan ve tekrarlandıkça samimiyeti artan, daima tekerrürü arzu edilen bir muhavere vardı.
– Merhaba askerler…
– Merhaba Paşa hazretleri…
– Nasılsınız, iyimisiniz?
– İyiyiz Paşa hazretleri
Mustafa Kemal Paşa birliklerden birine yönelttiği “taarruza hazır mısınız”
sorusuna, “hazırız Paşa Hazretleri”, cevabını almıştı.

Birliklerin teftişi son bulduktan sonra Başkomutan şekli ve uygulamalı manevralar yaptırdı.
Süvariler bir tepeden diğerine şimşek gibi koşuyor, piyadeler taarruz ve hücum manevralarını büyük bir başarıyla yapıyor, ağırlıklar süratle naklediliyor, cephane dakikasında istenilen yere yetiştiriliyordu. Düşman tayyaresine karşı usul-ı müdafaa pek heyecanlı oldu. Aynı anda atılan yüzlerce silahın bizde bıraktığı tesir fevkaladedir. Düşman hattına yakın yerlere kadar gittik. Siperleri yakından gördük. İznik’in güneyinden başlayan Avdan mevkisinde faal bulunan ve buradan itibaren Göksu vadisini “Köprühisar “ı müdafaa eden düşman tahkimatını gözetleme dürbünleriyle gözledik Bu sırada top sesleri işitildi. Topçumuz etkili ve isabetli atışlarda bulundu. Civarımıza düşen ve tamamiyle tesirsiz kalan düşman mermilerini de gördük” (69). Cephedeki teftişin sona ermesinden sonra, kafiledeki gazeteciler İstanbul’a dönmek üzere Mustafa Kemal Paşa ve maiyetine veda etmişlerdi.

Mustafa Kemal Paşa’nın Ankara’ya Dönüşü ve Gezinin İstanbul
Basınındaki Yansımaları:
Mustafa Kemal Paşa ve maiyeti 23 Haziran günü Geyve’den ayrılmışlar,
halk ve askerler tarafından uğurlanmışlardı (70). Saat 2’de Taraklı’ya varan kafile içten bir tezahüratla karşılanmış, Mustafa Kemal Paşa burada bir süre istirahat etmişti. Bu süre içerisinde Taraklı’da dualar edilmiş, kurbanlar kesilmişti. Göynük’e varıldığında derin bir sevinç içinde olan ahalinin kasabanın dışına döküldüğü görülmüştü. Burada yenilen yemekten sonra saat 6’da yola çıkılmış, saat 10’da Nallıhan’a varılmıştı.

Atatürk, 22 Haziran 1922’de Geyve Karaçam’da birlikleri denetlerken..

Atatürk’ün gülen ilk fotoğrafı Geyve’de çekildi (22 Haziran 1922 Geyve Karaçam)

Atatürk, 22 Haziran 1922’de Halit Paşa ile birlikte Geyve Karaçam’da birlikleri denetlerken..

Atatürk, Halit Paşa ile birlikte Geyve’de

Atatürk, 22 Haziran 1922’de Geyve Karaçam’da

Atatürk, Geyve Mekece’de

Atatürk, Geyve’de Halit Paşa ile sohbet ederken

Atatürk, 22 Haziran 1922’de Geyve Karaçam’da

Atatürk, 23 Haziran 1922’de Geyve Taraklı’da (Taraklı 1987’de Geyve’den ayrılarak ilçe oldu)

Atatürk, 21 Haziran 1922’de geceyi Geyve Paşa Sokak’ta (Orta Mahalle) Geyve Belediye Reisi Rasim Tarhan’ın köşkünde geçirdi. (Foto: Leyla Şentuna). Bu köşk 2 Şubat 1968’de çıkan talihsiz bir yangın sonucu kül oldu.

KAYNAK= GEYVE.COM

The post 100 yıl önce bugün Atatürk, Geyve’deydi.. first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Tarih araştırmacısı Fehmi BÖLÜKBAŞ Roma döneminde yapıldığı sanılan taş oyma mezarı inceledi.(03 Kasım 2014)

Yaptığı Araştırmalar ile dikkat çeken Geyve’li tarih araştırmacısı Fehmi BÖLÜKBAŞ Sakarya Pamukova Bayırakçaşehir köyünde bulunan ve Roma dönemine ait olduğu sanılan oyma taş mezarı inceleyerek tarih severlerin bilgisine sundu.

Ana kayaya oyulmuş mezarda taş işçiliğinin muntazam yapıldığı kapak taşının oturacağı yerin dahi muntazaman tasarlandığı görüldü. Bölükbaş incelemesinde  işçiliğin çok güzel yapıldığı bu kaya mezarının incelenerek bilgilerinin doğru olarak paylaşılmasını istedi.

Bölükbaş konunun uzmanlarının bölgeye gelerek gerekli incelemeleri yapmalarını istedi. İşte Tarih Araştırmacısı Fehmi BÖLÜKBAŞ  ile zor şartlarda yağmur altında yaptığımız röportajın videosu

KAYNAK= (geyveyoresi.com) Fotoğraflar ve Video Şeref ELMA

The post Fehmi Bölükbaş Pamukova Bayırakçaşehir Köyü Roma Taş Mezarı Araştırması first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Sakarya Geyve Alifuatpaşa Tarihi II.Beyazıt Köprüsü Kemerleri 1923 Mubadelesi Döneminde 97 Yıl Önce Yunanistan Selanik Karacaova ve Köylerinden Gelen Mübadele Muhacirlerine Barınak Olarak Hizmet Vermiştir.

Karacaova Muhacirlerinin Verdikleri Bilgilere Göre 1923 Mübadele Döneminde 97 Yıl Önce Alifuatpaşa Köprü ye Geldiklerinde Kalacak Yerleri Olmadığından Köprünün Ayaklarındaki Bu Boşluklara Sığınarak Aylarca Barındıklarını Söylediler. Yörede Önemli Bir Tarihe Sahip Olan Bu Tarihi Köprünün Pek Bilinmeyen Bir Özeliği Daha Ortaya Çıkmış Oldu. Köprünün Karada Kalan Kısmındaki 8 Adet Köprü Kemerine Çok Sayıda Karacaova ve Köyleri Sevren Polen Nivor Muhacir Yerleşerek Barınmışlardır. Tarihi Köprünün Birçok Özeliği Yanında Barınak Olarak ta Kullanılmıştır. Şimdilerde Bu Gözler Birer Hizbe Olarak Boş Bir Şekilde Duruyor.   Önerimiz Bu Alanın Temizlenerek Köprü Mimarisine Uygun Kapatılarak Dükkan Alışveriş Yeri Olarak Hizmet Vermesidir.

Tarihi Alifuatpaşa Köprüsü

Alifuatpaşa Tarihi II. Beyazıt Köprüsü Tarihçesi 1-) Tarihi II. Beyazıt Köprüsü: Tarihte bir çağ açan Fatihin Oğlu II Beyazıt tarafından Mimar Sinan’ın öğrencilerinden Mimar Abdullah’a yaptırılmış olup 14 fil ayak üzerine, kesme taştan, Horasan harcıyla taşları birbirine bağlayan demirler, kurşun eritilip bir araya getirilmiştir.

Alifuatpaşa Tarihi II.Beyazıt Köprüsü Tarihçesi

1-) Tarihi II.Beyazıt Köprüsü:Tarihte bir çağ açan Fatihin Oğlu II Beyazıttarafından
Mimar Sinan’ın öğrencilerinden Mimar Abdullah’a yaptırılmış olup 14 fil ayak üzerine,
kesme taştan,Horasan harcıyla taşları birbirine bağlayan demirler,kurşun eritilip bir araya
getirilmiştir.198 metre uzunluğundaki 7 metre genişliğinde ve 5 ile 10 metre yüksekliğindedir.
İstanbul Bağdat İpek Yolu ve eski İstanbul Ankara Karayolu ve Padişahların sefer yolu olarak
kullanılmıştır ve halen Alifuatpaşa-Geyve-Taraklı-Göynük-Nallıhan-Beypazarı-Ayaş-Ankara
yolu olarak hizmet vermeye devam etmektedir.1998 yılında hizmete giren,Cumhuriyet Devri
eseri Yeni Köprü ile birlikte yenilenen, Göynük-Taraklı-Ankara yolu Bolu yoluna anternatif
olarak ve bu yolu bir saat kısaltarak hizmete girmiştir.

Evliya Çelebi,bu Beldeden dev kavunlar yetişen,bereketli topraklar ve bu yoldan,içine güneşin girmediği bir orman ve ağaç
denizi olarak söz etmektedir.Bugün bu ormanlar azalmakla birlikte varlıklarını
sürdürmektedir. Yıldırım Beyazıt ve Yavuz Sultan Selim seferlere çıkarken bu yollardan geçmişler ve her
geçtikleri yerlere Osmanlı Kültüründen izler bırakmışlardır.Şöyle ki: Alifuatpaşa’ya,Tarihi
Sakarya Taş Köprüsü-Geyve’ye Elvan Bey İmarethanesi,Süleyman Paşa Camii, Taraklı’ya Kurşunlu Camii,
Göynük’e Akşemsettin Hazretlerinin Türbesi ve Camii ve Hamam, Mudurnu’ya Yıldırım Beyazıt Camii ve
Hamamı, Sivil mimari eserler, Nallıhan’a ası üzerinde Nallıhan’ki kapısında Köroğlu’nun atının nalı bulunmaktadır.
Beypazarı’na şehre hakim bir kale ile ahşap evler, Ayaş’a kaplıcalar ve eski konaklar inşa etmişler yani askeri-dini ve sivil mimari örnekleri sergilemişlerdir.

Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu büyük önder Mustafa Kemal Atatürk,Ankara
Taraklı üzerinden Geyve’ye gelmiş,Belediye Reisi Rasim Efendinin evinde (Sabri Tahran Bey’e ait ev)
misafir kalmış daha sonra Karaçam’daki 20.Kolordu Kumandanı Deli Halit Paşa’nın Karargahını ziyaret etmiştir.
(1921) (Kocaeli Grup Komutanı) 19 Haziran 1922’de Adapazarı’nı ziyaretinde de,bu yoldan ve bu köprüden geçmişlerdir.

İstasyon köyünde kendisini İlkokul öğrencileri ve Cumhuriyet Öğretmenleri ve İdarecileri karşılamışlar,
Atatürk Geyve tarafındaki Köprünün başına araçtan inerek köprüyü yayan olarak geçmiş ve kasabada halkı
selamlayarak yoluna devam etmiştir. Cumhuriyetimizin Onuncu yılında da (1933) Tarihi Köprünün her iki tarafı
meşalelerle aydınlatılmış, çoşkulu törenler yapılmıştır.

Alifuatpaşa Köprüsü iki tamir (onarım) gördü.
Biri 1949 yılındaki köprünün ahşap olan kısmı çeliğe dönüştürülmüştür.İkinci onarım ise 2002 yılında o zamanki
belediye başkanı Mehmet Küçük zamanında gerçekleştirilmiştir.Köprünün Geyve tarafındaki kısmı ve kemeri,aslında uygun olarak yeniden yaptırılmıştır.

Kaynaklar:(Tarihte ve günümüzde Sakarya/Valilik yayını(Erdinç Büyükakalın Dönemi)
Geyve/2006)Kaymakam Seyfettin Azizoğlu dönemi
Taraklı Kitabı (yazarı Ahi Naci İşsever)
Kişiler:Mustafa/Raif/Fatma/Zeki Yusuf Borazan)/Mehmet ve Hüseyin Titiz/
Kaynak : EDİTÖR

The post Alifuatpaşa Köprüsü Kemerleri 1923 Mübadele Döneminde Muhacirler Tarafından Barınak Olarak Kullanıldı first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

FINDIKSUYU KÖYÜ TARİHİ
Hazar denizinin kuzeyinde yaşayan atalarımız 1400 lü yılların ortalarında gruplar halinde Anadolu’ya göç ettiler. Erzincan-Tercan’a yerleştiler.
(PONTUS:1204 de Haçlıların İstanbul’a gelişini gören Rum hanedan hazinesini alarak Trabzon’da Pontus Devletini kurdu. Osmanlılar İstanbul’u aldıktan sonra Pontus’u vergiye bağladı. Ancak; Osmanlının düşmanı Akkoyunlular’la kız alıp verme yoluyla akrabalık kurarak güç birliğine gittiler.

1461 de F.S Mehmet ordusuyla Pontus üzerine yürüdü. Pontus savaşmadan yönetimi Osmanlıya teslim etti.
Bölgenin Türkleşmesi için Atalarımız Karadeniz dağlarını aşarak sahile geçip, Rize-Güneysu’ya yerleştiler. Şal dokumasını öğrenmiş ve ticaretini yapmışlar. Yaklaşık 200 yıl burada yaşadılar.
Ulaşabildiğimiz en eski isim olan atamız Mustafa, Çayeli-Çeçeva’da bir Rum’un evini satın alarak ailesiyle buraya yerleşti.(Ev iki katlı ve tüm ihtişamıyla dimdik ayaktadır.)
Şalambaroğulları eğitime önem vermiş; zamanın olanaklarından yararlan- mışlardır.
Yakup oğlu Mehmet Efendi(1826-1908) iyi eğitim görmüş; kendini kabul ettirmiş ve Osmanlının önem verdiği Bursa-Ulu cami imamlığına Abdülhamit’in imamı Rizeli Ömer Efendi(Mehmet’in Ist. dan okul arkadaşı) önerisiyle getirilmiştir ( 1890 – 1908 )
Bu dönemlerde İstanbul’a çalışmaya gelenler de olmuş, Marmara bölgesinin güzelliklerini oradakilere bildirmişler. Ruslar da Kars, Ardahan, Artvin’i almışlardı ( ’93 Harbi – Yıl 1877 ).

Fındıksuyu Köyü Geyve Tanıtım Videosu

Şalambaroğulları göç kararı aldı. Beraberlerinde gelmek isteyenlerle kafile halinde batıya göç ettiler.
Terk edilmiş eski bir yerleşim yeri olan Fındıksuyu’nu yurt edindiler ( 1892 yılı ) . Kafile başı Memiş; Aşağı suyun başına evini kurdu. Kardeşi Kasım Efendi’ye cami tarafını, daha sonra gelen kardeşleri şeyh Mustafa’ya da Merze yolu cıvarını ayırdılar. Diğer gruplar ( Külünkoğulaarı, Köseoğulları, Fettahoğulları, Kalyoncuoğulları, vbg ) da gerek karşı mahalle, gerek aşağı mahalleleri oluşturarak yerleştiler.
Ancak bu mal mülk bırakılmaz diyen akraba ve komşularımız Rize-Güneysu-Çayeli-Hopa -Çeçeva ve Karadeniz bölgesinde kaldılar. Gelenek görenekler bire bir örtüşmektedir. Dünyaya dağılmış olan Şalambaroğulları birbirlerinden uzaklarda olsalar da ilgilerini devam ettirmektedirler.
1.Dünya savaşında olduğu gibi Bağımsızlık Savaşında da bir hayli şehit verildi. Bağımsızlık Savaşında Mustafa Kemal Atatürk’ün yanında yer alındı. Osmanlı Devleti 1. Dünya Savaşında yenilince yurdumuz yer yer işgale uğradı. İng. Fr. Yunan askerleri Geyve Boğazına dayanınca müdafaada olanlar dışındaki yaşlı, çocuk ve kadınlar yeniden göç etmek durumunda kaldılar. Trenle önce Polatlı sonra Haymana’ya giderek geçici barakalara yerleştiler. Savaş kazanılınca 1922 Sonbaharında tekrar Fındıksuyu’na geldiler.1960 yılına kadar geleneksel hayvancılık ve tarımla geçinen köylümüz tarlalarımızın verimsizleşmesi,ulaşım zorluğu,sanayinin gelişmesi sonunda aile bireyleri yeni arayışlara,yeni yaşam alanlarına yöneldiler.
1946 yılında köye ilk gramofon, 1948 yılında da Libililer ile Emin’in İsmail’lerde radyo görüldü.(45 orta pil seri bağlanarak batarya oluşturulur; 25cm. boyunda eksi uç olan bir ayrı parçadan da enerji kaynağı elde edilir, 5m de anten olurdu).Türkülerin ve önemli haberlerin olduğu günlerde o evler dolardı.
1944’lerde 7 km. uzaktaki Doğançay’daki İlkokula erkek çocuklarını gönderen aileler oldu. İlkokul çocukları her gün o yolu gidip geldi ( ki bu yolda 1948 yılı kışı Oflu İsmail’in 17 yaşındaki oğlu donarak öldü ) Köyümüze 1956’da ilkokul yapıldı. Böylelikle o günlerin kız çocukları da okuma yazma öğrenme fırsatını yakalayan şanslılardan oldular. Daha sonraları göçler sonucu öğrenim çağındakilerin sayısı yok denecek kadar azalınca okul kapatıldı. 1978 de KÖYKENT projesine uymayan köylümüz köyün muhtarlık varlığını halen sürdürmektedir.
1956 yılında gençler birer lira vererek ilk kez futbol topunu köye getirdiler. Yaylaspor takımı kuruldu. Hıfsı Erkan, Hidayet Şen, Dursun Erkan, Ruhi Kılıç, Kerim Kılıç,Kenan Erkan,Nihat-Nevzat-Nahit Erkan, Muhittin Arap, Ahmet Şen, Nuğman Kılıç, Arif Erkan, Nurhan Erkan, İsmet Genç Dursun Kılıç ,Ali Kılıç o dönemin efsane isimleriydi.
Okumak için ilk kez köyden astsubay okuluna giden Tevfik Sarı ve Nusret Şen oldu. Ayrıca Muhittin Arap, Hilmi Demirci, Ahmet Şen, Kenan Erkan, Muammer Erkan, Arif Erkan, Turgut Erkan(1942-1999), Dursun Şen,Turgut Şen,Mehmet Şen, Doğançay’a inen; A.Kerim Erkan da ilk kez ortaokula gidenler oldu.
Köy; kuruluşunda 58 hane cıvarındaydı. Zamanla göç veren köyde bugün kışı geçiren 5 veya 6 aileyi geçmez. Yaz aylarında fındık toplamak, kışlık erzak hazırlamak için bahçe işlerine çıkanlarla 30 haneye ulaşır.
KÜLTÜR: Kültür; Okumak, anlamak, görebilmek, görebildiğinden ders almak, düşünmek ve zekayı terbiye etmektir.
Bildiklerimizi anlattıkça; bilenlerin sayısını, sevgilerimizi dağıttıkça; sevenlerin sayısını çoğaltırız.
Bugün kimse çevre etkisi ve kafasındaki kurguların esiri olmamalıdır. Günün onaylarına; neden ve niçin sorularına cevap arayarak, okuyarak karar vermelidir.

Osmanlı yönetimi genelde devşirmelerin etkisi altındaydı. Önemli mevkilere gelmek Türkler için zordu.
Cumhuriyetin kurulması ile devlet yönetimi Türklerin eline geçti. Bunda Mustafa Kemal Atatürk’ün büyük rolü vardır. Onun başarıları tesadüf değildir. Her zaman çıkacak fırsatlara göre kendini yetiştirip hazır tutmuştur.4000′ e yakın kitap okumuştur. Osmanlının küllerinden emperyal güçlere karşı TC’ni kurmuştur. İngiliz Loyd George;” Yüzyıllar nadiren dahi yetiştirir, bu yüzyılda o dâhiyi Türkler yetiştirdi” demiştir. İmkansız gözükeni başaran başta M. Kemal Atatürk olmak üzere tüm atalarımıza minnet ve şükranlarımızı sunuyoruz. Bugün Türk bayrağı altında özgürce Türkçe konuşuyor, ezanlarımızı dinleyebiliyorsak ve yönetimin her kadrosunda Mühendis, Doktor, İdareci, Tüccar,Avukat, Müdür, Savcı,Hakim vbg. görevleri alabiliyorsak bunda atalarımızın emekleri çoktur. Bu nedenle onların aziz ruhları karşısında saygı ile eğiliyoruz.

KAYNAK (Ahmet Şen-30-08-2010)

Fotoğraflarımız burada olacaktır.

Fotoğraf Göndermek isteyenler için Wahatsap numaramız  0 532 417 57 54

The post Fındıksuyu Köyü Geyve first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Cinci dayı, yöremizin küçük çaplı tüccarlarından idi .İşini iyi bilirdi. hatta köylerde zaman, zaman at arabasıyla; çamaşır yıkamada kullanılan ”kil”satışlarıda yapar. gene parası olandan para, olmayandan taze yumurta, pamuk gibi ticari olabilecek mallarla takas ederdi. Ve beklendiği gibi umursamaz bir tavırla, tek eli cebinde, çuvallara bir göz attı, bir iler ki satıcıların arasında da turunu attı.. öylece duruyor, başka konuları yanındakilere anlatıyor, gülüşüyordu.. Az ilerde çakıcı gene ortalığı kavururcasına ” Lefke’ li çakıcı geldiii… Lefke’ li (Osmaneli nin eski adı) Turabi nin çakılar burda.. diye meşhur nidalarını atıyordu…İnsanlar bir tatlı mutlu telaş içinde, köyden gelmiş kadınlar kızlar, gayet serbest kıyafetler içinde. Feraceli olanı, terlikli olanı, beyaz baş örtülü olanı, oyalı yemenili olanı , ama çoğunca şalvarlı, kara donlu olanı bir hengamedir gidiyordu.. Ama hepsinde ortak bir tavır vardı. kimi aldığı yeni bir çift Ankara lastiği ayakkabısına, kimi beş metre basmaya, kimi yeni çıkmış domates, kese kağıdına, bakıp mutluluk dolu kaçamak bakışlar içindeydiler.

Veysi dayım, bak şu Cincinin yaptığına, sanki hiç umurunda değil.. oysa bizim pazar işi ona bağlı.. İkiside ilk söz kimden çıkacak, Veysi dayım çok sabredemedi..Haydi cinci dayı bak şu mallara… dedi..ama soğuk savaşı, politikayı kaybettiğininde farkındaydı. Şimdi naz yapma hakkı doğmuştu Cinci dayıya..bunlar mı? dedi ”hehee” dedi Veysi dayım. şöyle bir avuç daldırdı çuvala, numune alıp baktı ve hızlıca gene tepti yerine pamuğu.. yüzünü ekşitti… bu onun her zaman yaptığı ticari bir numaraydı.. yani ” yani ben bunu almam ama , senin hatırına” havaları.. fiyat kırma numaraları.. çok ta çöplü dedi.. öğle sıcağındamı topladın bunları?.. neyse vur aşa , tut yukarı sonunda el şıkıştılar. bu hep böyle olurdu zaten başka çare mi var?. hızlıdan tartı hesap iişleri görüldü, Ayşe ablanın gaimeleri ayrı kendi kimeleri ayrı cebine koyup , helallaştılar. saat on bir civarına gelmiş Veysi day’ımın midesinde ziller çalmaya başlamıştı.. Hızlıca Bin bir çeşit mağazasının yanından girip , Gökgözlü’lerin yular, urgan ,göztaşı, bağ bahce aletleri satan dükkanını geçti. Aklı Kozanlıların dükkanındaki çorbalarda, ızgara köftelerdeydi.. gözü başka bir şey görmüyordu.. Hatta Nevzat abinin lokantanın önündeki ” çek abine ..Ciğerimi çekkk.. nidalarını bile duymadı. o gideceği yeri bilirdi.. Nevzat abinin lokantası da doluydu.. nasıl olmasın köylerde tarla, toprak ,yarı aç yarı tok, çalışan insanımızın tek değişik yaşadığı günlerdi pazarlar.. hızlıca daldı lokantaya ve yemeklere bile doğru dürüst bakmadı bile ilişti bir masaya.. zaten buna gerekte yoktu o .çoktan paça çorbasının tadını damaklarında hissetmeye başlamış , oyuncağına el açan bebek gibi sabırsızca bekliyordu.

Veysi dayım yemeğini yerken , karnı doydukça artık Zeliş yengemin dedikleri aklına gelmeye başladı.. Aman dedi unutmayam.. Zeliş yenge en son ”sakın bir destan almadan geme” demişti ona. Köyde kapı önlerinde oturan yaşlı konu komşu kadınlar ve tabi Zeliş yengem çok severdi destanı.. Verirlerdi okul çağında bir çocuğun eline, her satırını sindire sindire okur göz yaşlarına boğulurlardı … Tanımazlardı kimdir? nedir ?yalanmı yanlışmı? farketmezdi , zaten o destan yazılmış a yalan mı olacaktı? vah gelinim vah…” henüz girmiş idim yirmi yaşıma, yağlı kurşun değdi hilal kaşıma, cahil babam yaktı benim başımı, gelinliğimi örtün mezar taşıma… diye devam edip giden mısralar arasında göz yaşları sel olurdu ninelerimizin. Ve tekrar o yazılı kağıt özenle dürülür, başka okuyucaklara verilirdi.. Veysi dayım için çok zor olmadı satıcıyı bulmak.. boynuna, özenle dikilmiş bir kumaş içinde asılı, teyp den, son ses avaz, avaz , açıklı nidalarla destan okuyan adam işte ordaydı…” bilmem nerede ağabeyi tarafından , namus için öldürüldüğü söylenen kız kardeşin acıklı destanı… Hediyesi 25 kuruş olup …” diye… devam ediyor sol kolunun üstüne dizdiği kağıt destesinden, isteyene , sağ elinin parmağını şöyle bir yaladıktan sonra bir tane veriyordu. 25 kuruş önlüğünün önündeki cebe iniyordu.. Veysi dayımda bir tane istedi, ve özenle dürüp ,ceketine yerleştirdi. Birinci ve en önemli sipariş tamamlanmıştı bile. Nuri Sezgin

The post Pamukova Tarihine Bir Yolculuk Veysi Dayı ve Destancı first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Yaklaşık bir yıl önce safra kesesi kanseri teşhisi konulan ve bir süre tedavi gören Muazzez Akkaya Giray, İstanbul’daki evinde hayata gözlerini yumdu.

Muazzez Akkaya Giray’ın naaşının, 9 Haziran Pazartesi günü Fenerbahçe Camisi’nde öğle namazını müteakip kılınacak cenaze namazının ardından Karacaahmet Mezarlığı’na defnedileceği öğrenildi.

Muazzez Akkaya Giray kimdir?

1930’da Geyve’de dünyaya gelen Muazzez Akkaya Giray, 1948’de Kandilli Kız Lisesi’ni yatılı bitirmesinin ardından 1949’da Ankara’da Mülkiye Mektebi’nin Maliye Bölümüne girdi.

Giray, bu okulda Türk edebiyatının iki ünlü şairi Sezai Karakoç ve Cemal Süreya ile aynı sınıfta okudu. Mülkiye Mektebi ile fark derslerini verdiği Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden 1954’te mezun olan Muazzez Akkaya Giray, Hazine avukatı olarak çalışmıştı.

Muazzez Akkaya ile röportaj
2011 yılında araştırma yapan Geyveyoresi.com editörü ve gönül dostumuz Şeref Elma öncülüğünde yaptığımız ziyarette Akkaya çarpıcı açıklamalarda bulunmuştu.

MUAZZEZ AKKAYA İLE YAPILAN RÖPORTAJ İÇİN LİNGİ TIKLAYINIZ

Adına Şiirler Yazılan Türkiye Edebiyat Tarihinin En Gizemli Şiiri Mona Roza (akrostij) nın KÖKENİ Geyve Eşme Köyü, Muazzez Akkaya nın Babası Eşme Köyünden. Yazar Emine Öte Mahrem Şiir Mona Roza Kitabında 36. Sayfada Anlatıyor.

Kaynak: Geyve.Com

The post Adına şiirler yazılan Geyveli “Mona Roza” vefat etti first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Geyve Taraklı yolunda meyve satıyor tanıtıma etki oluyor. Geyve meyvesinin tanıtıma ihtiyacı olduğu dönemde kendince tanıtımlar yapanlar kervanına Eşme Köyünden Cevat KARADENİZ’DE destek oluyor.

Yetiştirdiği doğal meyveleri Başta Ayva, Elma, Üzüm, Nar ve mevsime göre tüm meyveleri Taraklı Geyve yolunda açtığı sergide satan KARADENİZ meyveleri müşterilerine tattırıp ondan sonra gerekli bilgileri ve tanıtımı yaptıktan sonra isterler ise satıyor.

Yaptığımız röportajda misafirlerin ve müşterilerin ürünleri seçme ve tanıtma ile sunduğunu belirten Cevat KARADENİZ Tamamen doğal kendi ürünlerini sattığını belirtiyor… işte o röportajımızın videosu..

VİDEO

The post Geyve Taraklı Yolunda Meyve Satıyor first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Bağımsızlığa Atılan En Önemli Adım.. O Adımda Bir Geyveli Mehmed oğlu Ali (er) (19 Mayıs 2014)

Yazar Tahir Fatih Andı, Bandırma Vapuru’ndaki Geyveli askerin kimliği ortaya çıkardı.

Hicri 1307 yılında (1890) Geyve’nin Hırka köyünde doğan Mehmet Ali Osman oğlu Gazi Ali’nin, Çanakkale Zaferi’nden gazi olarak döndüğü, Yunan işgali sonrası yeniden Milli Mücadele’ye katıldığı ortaya çıktı. 

Geyve’nin yakından tanıdığı esnaf ve aynı zamanda DP İlçe Başkanı Hayati Mert’in anne tarafından dedesi olan Gazi Ali, soyadı kanunu ile Şahin soyismini aldığı öğrenildi.

1966’da hayatını kaybeden Gazi Ali Şahin’in Geyve Mezarlığında oğlu Mahmut Şahin’le birlikte yattığı, mezarının geçtiğimiz yıl Geyve Belediyesi tarafından yaptırılmasına karar verildiği duyurulmuştu.

Geyve’de bir süredir araştırmalar yapan yazar Tahir Fatih Andı, Bandırma Vapuru’ndaki Geyveli askerin kimliği ortaya çıkardı.

Tahir Fatih Andı’nın geçtiğimiz yıl kaleme aldığı, ‘Geyve’den Ülkeye Ses Millete Nefes’ isimli kitabın konusu olan Geyveli gazi Ali’nin Bandırma Vapuru’nda yer alğı, 19 Mayıs 1919’da Büyük önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk ile birlikte Samsun’a ayak bastığı ortaya çıktı.

16.05.1919

Mustafa Kemal Paşa, Samsun’a gitmek üzere Bandırma vapuru ile İstanbul’dan ayrıldı…

19 Mayıs 1919’da Büyük önder Mustafa Kemal Atatürk, Bandırma Vapuru ile Samsun’a ayak bastı…

Envanter kayıtlarına göre, İstanbul’dan Samsun’a giden Bandırma Vapuru’da bir Geyveli var.

‘O’ Geyveli kim?

Bağımsız Türkiye Cumhuriyetine giden Yolda çok önemli bir görev yaparak Tarihteki yerini alan Bandırma Vapuru’ndakilerin listesi…

19 Mayıs’ta Samsun’a varan Bandırma Vapuru’nda kayıtlara göre er sınıfında yer alan Ali (Mehmed oğlu) isimli kişinin kim olduğu hala gizemini koruyor.

Genel Kurmay arşivlerinde de yerini alan Mehmed oğlu Ali hakkında bugüne kadar bilgi alınamadı.
Mustafa Kemal Paşa’nın Samsun belgelerine göre, Bandırma Vapuru’nda bulunan karargah heyetinin tam listesi aşağıda yer alıyor. Ancak, bu 23 kişinin altısı (Yüzbaşı Behçet, Asteğmen Abdullah, Yedek Subay Tahir, hesap memurları Rahmi ve Ahmed Nuri Efendiler ve Adli Müşavir Ali Rıza Bey hakkında bugün hiçbir bilgi bulunmamaktadır.

01. Dokuzuncu Ordu Müfettişi Mustafa Kemal Paşa
02. Kurmay Başkanı Albay Kazım Beyefendi (General Kazım Dirik) (1880-1941)
03. Sağlık Müfettişi Albay İbrahim Tali Beyefendi (Milletvekili ve Elçi Dr. İbrahim Tali Öngören) (1875-1952)
04. Kurmay Binbaşı Hüsrev Bey (Asker ve Büyükelçi Hüsrev Gerede) (1879-1951)
05. Kurmay Binbaşı Arif Bey (İzmir Suikastı olayında İstiklal Mahkemesi kararıyla idam edilen Ayıcı Arif Bey) (1882-1926)
06. Topçu Müfettişi Binbaşı Kemal Bey (Korgeneral Kemal Doğan) (1879-1951)
07. Sıhhiye Müfettişi Muavini Binbaşı Refik Bey (Başbakan Dr. Refik Saydam) (1881-1942)
08. Yaver Piyade Yüzbaşı Cevad Efendi (Atatürk’ün yaveri ve Milletvekili Cevad Abbas Gürer) ( 1887-1943)
09. Yaver Piyade Yüzbaşı Mustafa Efendi (Tokat Milletvekili Mustafa Sabri Süsoy) (1876-1934)
10. Yaver Piyade Yüzbaşı Ali Şevket Efendi (Gümüşhane Milletvekili Ali Şevket Öndersev) (1884-1940)
11. Piyade Yüzbaşı Mümtaz Efendi (Yüzbaşı Ali Mümtaz Tünay) (1886-1946)
12. Piyade Yüzbaşı İsmail Hakkı Efendi (Başbakanlık Özel Kalem Müdürü İsmail Hakkı Elde) (1886-1943)
13. Tabib Yüzbaşı Behçet Efendi
14. Piyade Asteğmen Hayati Efendi (Cumhurbaşkanlığı Özel Kalem Müdürü Hayati Bey) (1892-1926)
15. Piyade Asteğmen Arif Hikmet Efendi (Tümgeneral Arif Hikmet Gerçekçi) (1894-1970)
16. Yaver Topçu Üsteğmen Muzaffer Efendi (Atatürk’ün Emir Subayı ve Güresun Milletvekili Muzaffer Kılıç) (1897-1970)
17. Asteğmen Abdullah Efendi
18. Adli Müşavir Ali Rıza Bey
19. Tabur Hesap Memuru Rahmi Efendi
20. Tabur Hesap Memuru Ahmet Nuri Efendi
21. Katip Faik Efendi (Sağlık Bakanlığı Memuru Faik Atbars) (1880-1945)
22. Yedek Subay Tahir Efendi
23. Katip Memduh Efendi (Cumhurbaşkanlığı memuru Memduh Atasev) (1895-193?)

GEMİDE BULUNAN GÖREVLİLERİN LİSTESİ

01. Osman Nuri oğlu Ali Faik Efendi (kıdemli çavuş)
02. İbrahim İzzet oğlu Atıf (kıdemsiz çavuş)
03. Aydınlı Ali oğlu Musa (çavuş)
04. Konyalı Mustafa oğlu Kemal (çavuş)
05. Konyalı Kemal oğlu Mustafa (çavuş)
06. Sivaslı Ali oğlu Rıfat (onbaşı)
07. Sivaslı Rıfat oğlu Ali (onbaşı)
08. Çatalcalı Teyfik oğlu Adem (onbaşı)
09. Sincanlı Hüseyin oğlu Mehmed (er)
10. Sincanlı Ahmed oğlu Emin (er)
11. Sincanlı Mustafa oğlu İsmail (er)
12. Sincanlı İbrahim oğlu Ömer (er)
13. Alanyalı Kerim oğlu Mehmed (er)
14. Sungurlulu Hasan oğlu Elvan (er)
15. Geredeli Mehmed oğlu Mehmed (er)
16. Mudurnulu Mehmed oğlu Durmuş (er)
17. Geyveli Mehmed oğlu Ali (er)
18. Geredeli Şakir oğlu Nuri (er)
19. Akhisarlı Hasan oğlu Hüseyin (er)
20. Tokatlı Abdullah oğlu Mehmed (er)
21. Divrikli Abdullah oğlu Musa (er)
22. Kadıköylü Mehmed oğlu Hasan (er)
23. Yenihanlı Bekir oğlu Mahmud (er)
24. Üsküdarlı İhsan oğlu Mehmed Lütfi (er)
25. İzmirli Abdullah oğlu Ali (er)

19 Mayıs 1919’daki Önemi

bandırma vapuru1

BANDIRMA VAPURU’NUN HİKAYESİ

Mustafa Kemal Paşa 9. Ordu Genel Müfettişi vazifesiyle ve mahiyeti ile birlikte İstanbul’dan Samsun’a Bandırma Vapuru ile gitmiştir

Gemi 1878 yılında İskoçya’nın Paisley bölgesindeki MacIntyre şirketi tarafından Huston and Cardett tezgahlarında 21 sıra numarası ile 279 grostonluk yolcu ve yük vapuru olarak inşa edilmiştir. Geminin ilk sahibi Dussey and Robinson şirketi gemiyi “Torocaderto” adı altında 5 yıl çalıştırdı.

1883 yılında Yunanlı armatör Psicha geminin Londra’da olan kaydını Pire Limanına almış, 2 yıl sonra da geminin adını “Kymi” olarak değiştirmiştir. Psicha gemiyi 5 yıl kullanarak yine Yunanlı bir armatöre satmıştır.

1890 yılında “Psicha”dan satın alan armatör Andreadis başka bir Yunanlı armatör “Rama Derasimo İstanbul” şirketine satmış.

1894 yılında Pire Limanındaki kayıt o zamanki Deniz Yolları İşletmesi anlamına gelen “İdare-i Mahsusa”ya nakledilmiş ve adı “Kymi” den “Panderma” olarak değiştirilmiştir.

İdare-i Mahsusa’nın adı 1910 yılında “Osmanlı Seyrüsefain İdaresi”(Osmanlı Denizcilik İşletmesi) olunca geminin adı “Panderma” “Bandırma” olarak değiştirilerek posta vapuru haline getirilmiştir.

Bandırma Vapuru’nun, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde önemli yeri vardır. Mustafa Kemal Paşa 9. Ordu Genel Müfettişi vazifesiyle ve mahiyeti ile birlikte İstanbul’dan Samsun’a Bandırma Vapuru ile gitmiştir. Mustafa Kemal Paşa, Sultan Vahidettin buyruğuyla Osmanlı Ordusu’nun dağıtılması sürecini denetleme ve asayiş için görevlendirilmişti.

Yolculuk 15 Mayıs tarihinde Mustafa Kemal Paşa, Kaptan İsmail Hakkı Bey’i makamına çağırtarak yolculuk hakkında bilgi aldı ve ertesi gün öğle üzeri hareket edeceklerini bildirdi. Vapur sirkeci açıklarında İngilizler tarafından aramaya ve kontrole tabi tutuldu. Mustafa Kemal Paşa, Beşiktaş’tan motor ile Kızkulesi açıklarında vapura bindi. Vapur, 22 subay, 25 asker ve 8 yönetim personeliyle beraber 16 Mayıs 1919 tarihinde öğle üzeri Kaptan İsmail Hakkı (Durusu) idaresinde İstanbul’dan Samsun’a doğru yola çıktı. İngiliz gemisi Bandırma Vapurunu izlemeye başladı ancak Karadeniz’e açıldıktan sonra fırtınalı havada takibi bıraktı ya da izlerini kaybetti. Mustafa Kemal Paşa kaptan İsmail Hakkı Bey’e karaya yakın bir rota izlemesini ve düşman saldırısı halinde gemiyi en yakın sahile oturtmasını emretti. Sert havada, dalgalı bir denizde yol alan gemi 17 Mayıs tarihinde gece saat 23.00 civarında İnebolu limanına girdi. Gemi, 18 Mayıs 1919 tarihinde öğle üzeri 12.00′de Sinop limanına yanaştı. Üsteğmen Hikmet Bey, sandal ile kıyıya çıktı, yolda olduklarını Samsun Tümen Komutanlığına telgraf ile bildirdi. Mustafa Kemal Paşa, Sinop Mutasarrıfının davetine cevap vererek teşekkür etti. Bandırma Vapuru, 19 Mayıs’ta Samsun’a vardı.

19 Mayıs 1919 tarihinde Atatürk ve Silah Arkadaşlarını Samsun’a getirdikten sonra yine posta hizmetlerine devam etmiştir.

Bandırma adını aldıktan sonra birkaç kez kaza geçirmiş, yük taşımacılığı yaptığı tarihlerde İngiliz yapımı E11 model denizaltına çarptığı, attığı torpido sonucu batmak üzere olduğu, daha sonra motorunun büyük bir arıza yaptığı elde edilen bilgilerde yer almaktadır.

1925 yılında gemi İlhami SÖKE isimli şahsa satılarak, aynı şahıs tarafından 4 ay içinde Haliç’te sökülmüştür.

Haber Editörü Şeref Elma 19 Mayıs 2014 İletişim 0 532 417 57 54 Geyveli Mehmed oğlu Ali (er) İle ilgili bilgisi akrabası olanların bize ulaşmasını Rica Ediyoruz Bir Fotoğrafını Yaınlamak istiyoruz.

The post Bandırma Vapurundaki Geyve’li Kim ? first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Mustafa Kemal Atatürk’ün Bandırma Vapuru ile Samsun’a çıktığı ve Kurtuluş Savaşı’nın başladığı gün olan 19 Mayıs, her yıl ülke genelinde Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı olarak kutlanmaktadır. Peki, Türk milleti için önemli günlerden biri olan 19 Mayıs’ta ne oldu? 19 Mayıs neden Atataürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı olarak kutlanıyor? İşte 19 Mayıs’ın anlam ve önemi…

19 MAYIS’TA NE OLDU? 19 MAYIS 1919 TARİHİNİN ANLAM VE ÖNEMİ

19 Mayıs 1919 tarihi, Türkiye Cumhuriyeti’nin tarihindeki dönüm noktalarından biridir. Atatürk’ün Samsun’a ayak bastığı tarih olan 19 Mayıs aynı zamanda “Gençlik ve Spor Bayramı” olarak kutlanmaktadır. Atatürk Millî Mücadele sıralarında Türk milletini ileri götürecek olanların ve köhnemiş fikirlere karşı gelecek olanların genç fikirler olduğunu görmüştü. Bu nedenle de “gençlik” kavramı Atatürk için ayrı bir önem taşımaktadır. Atatürk gençlerden sık sık bahsederken, yaş sınırı dışında fikri olarak gençliği yani, fikirde yeniliği ifade etmiştir. O’nun şu sözü çok anlamlıdır: “Genç fikirli demek, doğruyu gören ve anlayan gerçek fikirli demektir.

Atatürk’ün gençliğe armağan ettiği ve “Gençlik ve Spor Bayramı” olarak kutlanan 19 Mayıs tarihinin önemini daha iyi anlayabilmek için Atatürk’ün 16-19 Mayıs 1919 tarihleri arasında gerçekleştirdiği İstanbul-Samsun yolculuğunu bir kez daha hatırlamamız gerekir. Türkiye Cumhuriyeti’nin tarihindeki önemli olaylardan biri Atatürk’ün Samsun’a ayak basışıdır. Türk Milleti Birinci Dünya Savaşı sonrasında kötüleşen koşullar içinde kurtuluş çareleri ararken büyük bir lider Mustafa Kemal Atatürk ortaya çıktı ve Samsun’a ayak basarak “Kurtuluş” yolunu açtı. Dolayısıyla Atatürk’ün 16-19 Mayıs 1919 İstanbul’dan başlayan yolculuğu bir kurtuluş dönemini simgeler. Samsun’a ayak basışının taşıdığı önem Atatürk’ün Büyük Nutku’nu 19 Mayıs 1919 Samsun’a çıkışı ile başlatmasından anlaşılmaktadır ki şimdi bu yolculuğu kısaca anlatmaya çalışalım.

Samsun işgal kuvvetleri için önemli noktalardan biriydi. Stratejik bakımdan büyük öneme sahipti ve Karadeniz’den Orta Anadolu’ya açılan en rahat ve güvenilir bir kapıydı. İngilizler 9 Mart 1919 tarihinde Samsun’a askerî birlik çıkarmışlardı. Buna tepki olarak Türk Makinalı Tüfek birliğinden Hamdi adındaki bir teğmenin askerlerini alarak dağa çıkması dikkatleri bu bölgeye çekti ve İngiliz Yüksek Komiserliği’nin de Türk halkının silâhlandığı konusundaki şikayetleri üzerine bu bölgeye güvenilir bir kumandanın olağanüstü yetkilerle gönderilmesine karar verildi. Bu kumandan Mustafa Kemal Atatürk’tü ve Atatürk uzun zamandan beri ülkenin içinde bulunduğu bu umutsuz duruma üzülüyor ve bir şeyler yapmak için Anadolu’ya geçmek istiyordu. Bu O’nun için bulunmaz fırsattır. İstanbul-Samsun yolculuğu öncesinde Atatürk’le Padişah Vahdettin arasında geçen konuşmayı Atatürk şöyle anlatır:

“-Paşa, Paşa!… Şimdiye kadar devlete çok hizmet ettin! Bunların hepsi artık bu kitaba girmiştir (bu bir tarih kitabıdır)! Bunları unutun, dedi, asıl şimdi yapacağın hizmet hepsinden daha önemli olabilir… Paşa, Paşa… Devleti kurtarabilirsin!…

Bu sözlerden hayrete düştüm. Acaba Vahdettin benimle içtenlikle mi konuşuyor?…O Vahdettin ki… bütün yaptıklarından pişman mı olmuştur? Aldatıldığını mı anlamıştı? Fakat, böyle bir yorum ile başka konulara girişmeyi ürkütücü saydım, kendine karşılık verdim:

– Kişiliğe güveninize ve bana bunca yüz verişinize teşekkür ederim…Elimden gelen hizmeti esirgemeyeceğime lütfen güveniniz…”

Atatürk bu konuşmada plânlarının sezilmiş olabileceği duygusuna kapılmıştı ama, O’nu bekleyen ve O’na güvenen bir “Türk Milleti” vardı.

Atatürk ile beraber 16 Mayıs 1919 Cuma günü başlayacak yolculuğa gemi kaptanı İsmail Hakkı Durusu dışında 18 kişi eşlik edecekti. Bu 18 kişinin adları şöyleydi: III. Kolordu Komutanı Kurmay Albay Refet Bey (General Bele),Müfettişlik Kurmay Başkanı Kurmay Albay Manastırlı Kâzım Bey (General DIRIK),Müfettişlik Sağlık Bakanı Doktor Albay İbrahim Talî Bey (ÖNGÖREN),Kurmay Başkan Yardımcısı Kurbay Yarbay Mehmet Ârif Bey(AYICI),Karargâh Erkân-ı Harbiyesi İstihbarat ve Siyâsiyât Şubesi Müdürü Kurmay Binbaşı Hüsrev Bey(GEREDE),Müfettişlik Topçu Komutanı Topçu Binbaşı Refik Bey(SAYDAM),Müfettişlik Başyaveri Yüzbaşı Cevad Abbas(GÜRER),Kurmay Mülhakı Yüzbaşı Mümtaz (TÜNAY),Kurmay Mülhakı Yüzbaşı İsmail Hakkı (EDE),Müfettişlik Emir Subayı Yüzbaşı Ali Şevket (ÖNDERSEV),Karargâh Komutanı Yüzbaşı Mustafa Vasfi (SÜSOY),Kurmay Başkanı Emir Subayı ve Müfettişlik Kâlem Âmiri Üsteğmen Arif Hikmet (GERÇEKÇI),İaşe Subayı Üsteğmen Abdullah(KUNT),Müfettişlik İkinci Yaveri Teğmen Muzaffer (KILIÇ),Şifre Kâtibi, Birinci Sınıf Kâtip Fâik (AYBARS),Şifre Kâtibi Yardımcısı, Dördüncü Sınıf Kâtip Memduh (ATASEV).

Atatürk beraberindeki kişilerle beraber 16 Mayıs 1919 Cuma günü öğleden sonra “Bandırma” adındaki eski bir vapurla Galata rıhtımından ayrılır. 17Mayıs 1919 Cumartesi günü Bandırma Vapuru saat 21.40 sıralarında İnebolu’ya varır. 18Mayıs 1919 Pazartesi günü beklenen yolculuğun sonuna gelinir. Yolcular Kalyon Burnu denilen yerden sandallarla Merkez iskelesine çıkarılırlar. Bu sandallardan birinin sahibi olan İsmail Yurtsever, o zaman için Atatürk’ü tanımadığını söyler, Atatürk’ü sandalda ve Samsun’da iken geniş yakalı lejyon kaputu ve başında kalpakla gördüğünü anlatır.

Atatürk, İstanbul’dan başlayan ve Samsun’da sona eren yolculuk esnasında görevli bir askerdi ve giyimi de buna uygundu ancak Samsun’a ayak bastığı günden birkaç gün sonra asker değil, sivil olarak hareket edecekti.

Atatürk’ün Samsun’a çıkışında gördüğü manzara pek parlak değildi. Şehirde İngiliz işgal kuvvetleri vardı. Pontusçular sokaklarda kol geziyordu. Halk kendisini koruyamayacak durumdaydı. Atatürk bugün müze haline getirilen Hıntıka Palas’ta kaldıkları süre içinde hep bu sorunları düşündü, yolculukta geçirdiği uykusuz geceler sona ermemişti; şimdi de burada uykusuz geceler başlıyordu. Ama, O’nda ve O’nun gibi düşünenlerde bu azim oldukça hiçbir engel aşılmaz değildi.

Kısaca vermeye çalıştığımız bu yolculuk Türk Milleti için bir dönüm noktası oldu ve kurtuluşun başlangıcıydı. Millî Mücadele’yi başlatmak üzere Samsun’da Anadolu topraklarına bastığı 19 Mayıs 1919 tarihinin önemi nedeniyle de 19 Mayıs’ı Türk gençliğine armağan etti. Yazımızın başında da belirttiğimiz gibi gençlik kavramı genel anlamda fikirlerdeki yeniliği anlatmaktadır.

Atatürk “Gençler! Benim gelecekteki emellerimi gerçekleştirmeyi üstlenen gençler! Bir gün bu memleketi sizin gibi beni anlamış bir gençliğe bırakacağımdan dolayı çok memnun ve mesudum” derken Türk gençliğine olan güvenini de anlatmıştır.

Atatürk’ün şu sözleri hepimiz için bir rehber olmalıdır: “Beni görmek demek, mutlaka yüzümü görmek değildir. Benim fikirlerimi benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız, bu kâfidir” demiştir. Atatürk’ü anlamak, yaşadıklarını ve fikirlerini bilmekle mümkündür. Dolayısıyla Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasında yaşanan zorlukları her zaman göz önünde tutarak, 19 Mayısları Atatürk’ün emanetine daima sahip çıkarak kutlamalıyız. Kaynak: Milli Eğitim Bakanlığı Destek Hizmetleri Genel Müdürlüğü’nün internet sitesinden alınmıştır.

19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramımız Kutlu Olsun 1

19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramımız Kutlu Olsun 2

The post 19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı Nedir first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Geyveli Tarih Araştırmacısı Fehmi Bölükbaş’tan Üç Muhteşem Fotoğraf Daha Paylaştı. Boş Zamanlarında Tarih Araştırmalarına Yoğunlaşan Bölükbaş Geyve Yakın Tarihinden Bilgiler Paylaşımlar Sunarak Geyve Tarihine Işık Tutmaya Çalışıyor.  Özelikle Mubadele Dönemimde Geyve’den Göç Ederek Başka ülkelere Yerleşen Rum Ermeni Ailelerle iletişime Geçerek Geyve ve Civarına Ait Fotoğraf Bilgi ve Ayrıntıları Gün Yüzüne Çıkartıyor. Aşağıda Üç Adet Fotoğrafı Siz Site sakinlerimize ve Geyvelilerin Bilgisine Sunuyor.

1- Fotoğraf

Fotoğrafta Geyve Ortaköy ve Eşme Köyünün Arazi Mevkiinin Ortak Korucusu ATHANASİOS PAPAZOGLU Görüyorsunuz.

2-Fotoğraf

Bu Fotoğrafta Ortaköy Papazı ve Rahibi Arkada Dikilenlerde Ögretmenleri Yıl 1919 Beyaz Sakallı Olanın Adı ( Ghevont Arzuian ) Siyah Sakallı Olanın Adı ( Ohan Muradian )

3-Fotoğraf

Fotoğrafta Gördüğünüz Kişi Geyve Ortaköyde Ögretmenlik Yapan.. Yıl 1890 Ögretmenin AdI ( Dimitrios Togkousidis )

The post Fehmi Bölükbaş’tan Üç Muhteşem Ortaköy Fotoğraf Daha first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Yöremizin Araştırmacılarından Sitemizin Köşe Yazarlarından Fehmi BÖLÜKBAŞ  Yine Bir İlke İmza Attı..

Geyve  ve Yöremizde 1920 li Yıllarda Çetecilik Yapan Nam Salan Gavur Ali  ve Çetesinin Fotoğrafına Ulaştı..

Gavur Alinin Yöremizde Kulaktan Kulağa  Anlatılan ve İdam İle Sonlanan Trajik Bir Hikayesi Var..  Geyve  Ortaköye Yaptığı Baskınları Görenlerin Yaktığı Türkü Dilden Dile Gelmiştir..

Gavur Ali

Aşağıdaki Alıntı  ve Şiir Göynük Sitesinden Alınmıştır

Kurtuluş Savaşında Göynüklülerde Gerek Cephede, Gerekse Cephe Gerisinde Ellerinden Geldiğince Çalışmışlar Çabalamışlar.

Göynük’ten Cephe Gerisine Erzak Çeken Kervanlar Geyve Yakınlarından Geçerken Buradaki Rum Köyü Ortaköy (Bu Köyün Aynı Zamanda Kıbrıs Rumlarının Dini Lideri Olan Makarios’un Köyü Olduğu Söylenir.) Halkı Bu Kervanların Cepheye Ulaşmaması İçin Çeşitli Engellemeler Yapmaktadır.

Bunun Üzerine Türk Kuvvetleri Bu Köye Bir Baskın Düzenlerler. İşte Bu Türkü Bu Baskını Görenler Tarafından Düzülmüştür.

(Enver Çetin Örencik Köyü Kabakulak Mahallesi.)

GAVUR ALİ

Karadeniz Akıntısı,
Selvi Söğüt Yıkıntısı,
Sultan Hamit Düğün Kurmuş,
Bize Geldi Okuntusu.

Ortaköy’ün Pınarları,
Yağma Oldu Yorganları,
Çift Değirmen Döndürüyor.
Gavurların Al Kanları.

Ortaköy’ün Evleri Beyaz,
Dağlara Çöktü Ayaz,
Kör Olası Gavur Ali,
Bu Yazıyı Gavura Yaz

Başka Bir Paylaşım (Arif Öztürk)

Gavur Ali’nin idam edilmesi ile ilgili Gazi Ali torunu Ahmet Çark’a olayı şöyle anlatmıştır.

“Ben Geyve’de Kuva-yı Milliyenin ilk neferlerinden biriydim. Seferberlikte Galiçya’da savaştım. Geyve’de Milli Mücadele başlayınca gönüllü olarak köyümden Geyve’ye gelerek görev alma talebinde bulundum. Beni jandarma olarak görevlendirdiler. Bu Gavur Ali ve çetesi Geyve hapishanesinde mahpustular. Geyve’ye askerleri ile gelen büyük rütbeli kumandan hapishanede bulunan mahkumları milli mücadeleye katılmak şartı ile serbest bıraktırdı. Gavur Ali de arkadaşları ile serbest kalarak milli çete oldu. Fakat Gavur Ali milli kuvvetlere yakışmayacak şekilde hareket ediyordu. Bir yaz günü komutanım beni yanına çağırdı.
Sana Gavur Ali’yi Adapazarı’na götürmek için görev veriyorum. Onu orada yargılayacaklar. Fakat bu onu bilmiyor. Atlı olarak gideceksiniz. Silahın da mermi sürülü olsun, silahını devamlı ona doğru tut. Eğer bir durum olursa tereddüt etmeden vur.
Daha sonra Gavur Ali’yi yanına çağırttı. Ona:
Adapazarı’na seni çağırıyorlar. Sana rütbe verilecekmiş. Bu nefer Ali’de sana yolda refakat edecek. Hemen yola çıkınız.
Ben o gün atlı olarak Gavur Ali ile birlikte Adapazarı’na yola çıktım. Yolda sohbet ederek gittik. Gavur Ali subay rütbesi alacağı sevinciyle yolda mola vermek istemedi. Adapazarı’nda askeri kışlaya atlarımızla girdik. Girer girmez orada bulunan askerler Gavur Ali’nin atının yularını tutarak onu attan indirdiler. Kışlanın avlusunda idam sehpası hazırlanmıştı. Üstündeki silahları alarak kendisine; sivil halka acımasızca davrandığı için idam hükmü verildiğini söylediler. Bekletmeden idam sehpasına götürdüler. Gavur Ali, idam edilirken bana dönerek;
Yaktın beni adaş. Dedi.’’

Geyve ve Civarında Nam Salmış Gavur Ali ve Çetesi (sağ başta Gavur Ali)

Not= Fotoğrafın İçeriği Kaynağı Bilgileri Araştırmacı Fehmi BÖLÜKBAŞ”IN Bilgisindedir…

The post Geyve Civarında Nam Salmış Çeteci Gavur Ali (fotoğraf) first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Geyve Semalarında Ay Dede Böyle İzlenir. Çoğunlukla Dolunay Hainde İzlediğimiz
Ay Geyve Semalarında Çok Farklı ve Güzel İzleniyor.

Bir Geyve Akşamında İzlediğimiz Ay Yine Güzel Görüntüler Verdi.
Yörükler Mahallesinin Arkalarından Yakaladığımız Bu Görüntüleri Umarız Beğenirsiniz.
Geyve Kılıç Kaya ve Ay Birbirini Tamamlarken Sanki Çok Uzaklardan Dostluk İçinde Bizleri Selamlıyorlar.

The post Geyve Semalarında Ay Dede Böyle İzlenir. first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Geyve Kulfallar (ortaköy) Köyündeki Agıos Georgıos Kilisesi Zamana Doğaya ve Definecilere Direniyor.  Geyve Saraçlı Köyünden Gelen Rum ve Ermenileri Kurduğu Ortaköy Agıos Georgıos Kilisesi Harabeleri  Zamana Doğaya ve Definecilere Direniyor.

Kemaliye Eğinden Saraçlı Köyüne Gelen Rum ve Ermenilerin Kurduğu Ortaköy, Zaman içinde çok büyür ve Anlaşmazlık çıkar.  Ortaköylü Ermeni Yerleşimciler Tarafından Eşme Köyüne 100 hane taşınır. Geyve Ortaköy Mubadele döneminde tamamen yıkılmış olup kilisenin duvarları durmaktadır.

Halen 2 Duvarın Kaldığı Harabelerde Definecilerin Kazılarıyla Verdiği Zarar İle Açık Şeklide Gözüküyor.  Kültür ve Turizm Bakanlığınca, Kültür Varlıklarını Koruma Bünyesinde Sit Alanı İlan Edilen ve Bugün Geyve Kulfallar Köyü’nün Hemen Üst Tarafında Yer Alan Ortaköy’den Geriye Agıos Georgıos Kilisesi’nin Harabesi Kaldı.

GEYVE EŞME KÖYÜ ESKİ FOTOĞRAFLARI VE GENEL BİLGİLERİ İÇİN BU YAZIYI TIKLAYINIZ

The post Kulfallar Köyü (ortaköy) Geyve’de Agıos Georgıos Kilisesi Zamana Direniyor first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

1935 Yılına Ait Alifuatpaşa Görünümü…. Facebook’ta Adapazarı Tarihi Sayfasında Yayınlanan 1935 Yılına Ait Geyve Alifuatpaşa Fotoğrafı Dönemin Tüm Güzelliğini Gözler Önüne Seriyor.

Fotoğrafın ilk Gazete Küpürü ve Bilgileri İle 28 Ekim 2021 Tarihinde Geyve.com Sitesi Yayınlamıştır.

Bu Güzel Fotoğrafı Gün Yüzüne Çıkartan Facebook’ta Adapazarı Tarihi Sayfasınada Çok Teşekkür Ederiz.

FOTOĞRAFI BÜYÜK GÖRMEK İÇİN ÜZERİNE TIKLAYINIZ

The post 90 Yıl Önce Geyve Alifuatpaşa Fotoğrafı first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Geyve İlçesine Bağlı Eşme Köyü’nde 06.11.2010 Tarihinde Rahmetli Olan (Ahmet aga) Ahmet Gündoğdu Efsane Olma Yolunda. Merhum Ahmet Aga (Ahmet Gündoğdu) Karedeniz Kökenli Kamışlı Köyünden Eşme Köyüne Göç Ederek Yerleşmiştir. Çiftçilik Yaparak Geçimini Zor Şartlarda Sağlayan Köylü Bir Amcamız İdi. Onu Farklı Kılan Özeliği Müthiş, Çok Farklı Bir Atatürkçü Olmasıydı.

Eşme Köyü Muhtarlığı ( Hüseyin Topuz döneminde )Eşme Köyünde Yaptırdığı Atatürk Anıtı ve Bayrak Direğini Gördükten Sonra. Buradan Yani Köyün Meydanında Bulunan Sefkiyat Meydanından Her Geçişinde Sabah Öğlen Akşam Gün İçi Gün Ortası Hiç Farketmez Her Geçişinde, Bayrağımıza ve Atatürk Büstüne Asker Selamı Vererek Selamladı.

Kendisiyle Sağlığında Yaptığımız Görüşmelerde Neden Selam Verdiğini Sorduğumuzda. Çok İlginç Cevaplar Verdi. Atatürk Olmasaydı Silah Arkadaşları Olmasaydı?  Bu Milletin Hali Ne Olurdu?  Türkiyeyi Kurtardı, Yoksa Hepimiz Gavur Olurduk Dedi ve Ekledi. Gavurlar Bu Milletin ( …. …. …. ) Dedi. ve Ölene  Kadar Selam Vereceğini Dua Edeceğini Belirtmişti. Ahmet Gündoğdu Söylediğini Aynen Yaptı ve Fotoğraflarda Göreceğiniz Üzere Denk Geldiğimizde Fotoğraflayıp Siz Değerli Takipçilerimize Paylaşmıştık. Yakında Bulunan Eşmeli Esnaflardan Köylülerden Sorduğumuzda Ölene Kadar ( ölüm tarihi 06.11.2010) Selam Verdiğini Belirttiler.

Şimdilerde Eşme Köyünde  Geçen Konuşmalarda Sohbetlerde Ahmet Gündoğdu Asker Selamlamasıyla Muhabbetler de Anılır Oldu. Günümüzün Atatürkçülerine Taş Çıkartırcasına MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ÜN ASKERİ Olduğu Bir Efsane Olduğu Ortaya Çıkıyor Denildi. Kaynak ve Fotoğraflar : Şeref Elma 

The post Eşme’de Asker Selamı Efsane Oluyor first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Geyve ilçesinde uzun süre belediye binası olarak kullanıldıktan sonra Sakarya Valiliği’nin destekleriyle 30 Ekim 1989 tarihinde müze haline getirilerek ziyarete açılan yapı, Kuvay-ı Milliye döneminin izlerini 33 yıldır sergiliyor.

  Geyve ilçesi Ali Fuat Paşa Mahallesi’nde 1956 yılında tek katlı olarak inşa edilen yapı, uzun süre belediye binası olarak kullanıldıktan sonra, 1983 yılında ikinci kat yapılarak, Sakarya Valiliği’nin destekleriyle, 30 Ekim 1989 tarihinde müze olarak ziyarete açıldı. Kurtuluş savaşı komutanlarından Ali Fuat Cebesoy ve Kuvay-ı Milliye dönemine ait eşyaların sergilendiği müzenin alt katında bir salonun çevresinde altı oda yer alırken, bir oda sergi salonu olarak ziyaretçilerini ağırlıyor. Kurtuluş savaşına katılmış kişilerin fotoğrafları, Sivas Kongresi, Amasya Protokolü ve Erzurum kongrelerinin kararları, Atatürk’e ait el yazması olan 10. Yıl Nutkunun fotokopilerinin yer aldığı müzede Kuvay-ı Milliye zamanına ait haritalar ve fotoğraflar sergileniyor. Üst katında kurtuluş savaşı komutanlarından Ali Fuat Cebesoy’a ait karyola, giysiler, belgeler, madalyalar, savaş krokileri ve fotoğrafların yer aldığı müzede, 47 arşiv belgesi ve 26 etnografik eser olmak üzere toplam 73 eser ziyaretçilere sergileniyor. Müze hakkında bilgiler veren ve Geyve ilçesinin tarihi hakkında kitapları bulunan ve müzeler hakkında bilgi veren Namık Cihan ise dünyanın dört bir yanından bölgeye ziyarete gelen vatandaşlara burada bilgiler vererek tarihi tekrardan betimlettiğini aktardı. “BU MÜZE ZİYARETÇİLERİN İLGİLİSİNİ ÇEKİYOR” Müze hakkında bilgiler veren Yerel Kültür Derneği Başkanı Namık Cihan, “Bu müzenin açılmasının en büyük sebeplerinden bir tanesi, Anadolu işgallerinden sonra işgalci güçlere karşı çıkmak adına toplumsal birlikteliğin sağlandığı ve örgütlü topluluk olan Anadolu Müdafa-i Hukuk Cemiyeti 30 Eylül 1919’da burada oluşturulmuştur. Kuranlarda, Geyve Kayamakamı, imamları, müftü ve ileri gelen esnaflardan oluşan bir grup. Onların anısına buradaki müze oluşturulmuştur. Bu ziyaret açılan yerde kitaplar, belgeler ve Kuvay-ı Milliye mücadelesine katılan büyüklerin silah ve giysilerin örnekleri bulunmaktadır. Ayrıca bu müzede çok önemli belge ve bilgilerde vardır. Bu müze ziyaretçilerin ilgilisini çekiyor. Bu yöreden, İpek Yolu’nu ziyaret eden gezginciler ve sadece bu yöreyi görmek için gelen konuklarımızı Sakarya Valiliği ve Kültür Müdürlüğü talebi üzerine bende yerel kültür derneği başkanı olarak ziyaretçilere rehberlik hizmeti vermekteyim. Topraklarımızı, içerisinde yaşadığımız coğrafyayı ve bu günlere gelmemizi sağlayan bu mekana sebep olan değerli büyüklerimizi anlatmaktan onur duyuyoruz. Örneğin, anayasa mahkemesi üyeleri, Danıştay üyeleri, Arap Büyükelçileri, Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçilerini, vatandaşlardan oluşan kafilelerini buralara getirdik, gezdirdik ve bilgileri aktardık” dedi.

“YAZIŞMALARA AİT ORİJİNAL BELGELER VARDIR” Ali Fuat Cebesoy Paşa’nın eşyalarının bulunduğun müze hakkında bilgiler aktaran Cihan, “Kurtuluş savaşının unutulmaz komutanlarından olan Ali Fuat Cebesoy’un Sakarya savaşları sırasında merkez üssünü kurduğu bu yerleşkede vatandaşlarla olan sıcak ilişkileri sonrasında halkın kendisine gösterdiği bu teveccüh karşısında sağlığında burayı ziyaret ederek öldüğünde buraya gömüldüğünü söylemiş. 13 Ocak 1968 yılındaki vefatından sonra her sene ölüm tarihinde burada anma toplantıları ve törenleri düzenlenir. Ailesi de bu yöre halkının gösterdiği teveccüh karşısında Ali Fuat Cebesoy Paşa’nın kişisel eşyalarını bu belde yönetimine vererek burayı bir aile müzesi oluşturmasını sağlamıştır. Müze içerisinde ise Ali Fuat Cebesoy Paşa’nın kurtuluş savaşı sırası ve sonrasındaki yazışmalarına ait orijinal belgeler vardır. Diğer salonlarda da kişiler bilgilerin olduğu duvar afişleri, kurtuluş savaşının vazgeçilmezleri olan Sakarya savaşları sırasındaki cephe hareketlerini gösteren haritalar yer almaktadır. Yatak odası olarak kullanıla oda da değerli büyümüzün kişisel eşyaları, yattığı yatak, valizleri, kullandığı silahlar, madalyaları, cüzdanı, ayakkabıları gibi her türlü kişisel eşyası vardır” diye konuştu.

The post 33 Yıldır 73 Eser Alifuat Paşa Kuvay-ı Milliye Müzesinde Sergileniyor. first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Çok Değerli Okuyucularım ve Geyveliler Bu yazımızda biraz gerilere gideceğiz. Nostalji anlamında bir anlatım yapmaya çalışacağım.

Bir çocuğun gözünden 40 yıl önceki Geyve’mizin 1 gününü sizlere anlatmaya çalışacağım.
Yaşadığım köy Geyve’mizin şirin köylerinden Eşme Köyüdür.  Bildiğiniz üzere Perşembe günleri Geyve’mizin pazarı kurulurdu. Civar köyler herkes Geyve’ye gelir yetiştirdiği ürünleri satar. Akşam üzeri köylerine, evlerine dönerlerdi.

Benim günün Çarşamba’dan başlardı hazırlığımı yapar arkadaşlarımla sözleşirdim.
Sabah olduğunda baba anemin hazırladığı tereyağı lorları da alıp kara kaçanımıza (eşek) yükler Geyve’nin yolunu tutardık. Karakaçanla biraz yürüdük mü baba annem beni eşeğin semerine bindirirdi. Hareket edeceğimiz sırada uyarırdı, tutun düşme ve deeehhh derdi deh dediğinizde eşek hareketlenir yürümeye başlardı. Eşeğin semerinde yolculuk etmek çok zevkli olurdu durması gerektiğinde çüüüşşş dediğimizde firen yapmış gibi dururdu.
Yolda çoğunlukla deh çüş leri ben istediğim zaman söylerdim. Geyve yolunda sabah köyden herkes yolcu olurdu. Gerek traktörlerle gerekse bayram ağbi’nin feka minübüs’ü ile yolcular Geyve’ye taşınırdı.  Yollara at katır eşek ve öküz arabaları ile dolar taşardı.
Köyden çıkışta baraka mahallesine geldiğimizde Geyve gözükmeye başlar küfelerdeki tereyağı lor tekrar kontrol edilir. Sepet deki sıvı yağ şişesi ve gaz yağı şişesi konturol edilirdi. Pazardan alınacak olmazsa olmaz iki şey vardı gaz yağı ve ay çiçek yağı bunların şişeleri unutulmamalıydı. Kontroller yapıldıktan sonra yola devam edilir kömürcü yoluna gelindiğinde sağa sola bakardım.
Burada büyük tır lar olurdu ihracata Almanya’ya üzüm yüklemesi yapılırdı.
Yola devam ederken şimdiki ışıkların olduğu yere geldiğimizde harmanlara geldik derdim. Ceza evinin olduğu yerlerde güme güme ekin yığınları olurdu köyün tüm harmanları bu alanda yapılır 1 aya yakın sürerdi. (şimdilerde bu alanlar meyve bahçeleri)  Çocuklar için oyun için güzel bir yerdi özelikle geceleri kaçar bu alanda saklambaç koşumba fiy saklambaçı dediğimiz oyunları oynardık.
Gözümün önünden geçen bu görüntülerden sonra deli ismail lerin orası dediğimiz korkarak geçtiğimiz bir ev vardı.
Orada hasta birisi vardı İsmail (deli İsmail derlerdi) genelik le kapının önünde otururdu değneği elinde olur kimseye zararı olmazdı yine de korkardık.
Orayı’da geçtikten sonra dişlilerin viraja gelirdik buradan pomaklar’a pomaklardan yeni köprüye yönelirdik. Yeni köprüye geldiğimizde burada dar ve küçük bir köprü vardı eşeğimiz inat eder bu köprüden geçmezdi. Bizde dolanıp çaydan dereden karşıdan karşıya geçer hamamın önünden tekelin oraya gelirdik. Geldiğimizde bu alanlar çok kalabalık olur hayvan pazarları köylerden gelenler ile karmaşık bir alan olurdu devamlı gittiğimiz bir han vardı. Oraya yöneliriz kütüphanenin oradan karşıya geçip top sahasına doğru yönelirdik burada sağda hayvanımızı bırakacak hanlar vardı. Beli bir ücret karşılığında hayvanımızı oradaki hana bırakır eşyalarımızı ve sepetimizi alıp çarşıdaki peynirciler pazarının yolunu tutardık. Bağcaz pasajının olduğu sokak o zamanlar peynirciler pazarıydı. Kendimize bir yer bulup sergimizi açardık.
Bende orada olurdum çünkü satılacak olan tereyağından ve lordan bana’da harçlık vardı bunu bilirdim ve beklerdim.
Bu sokak oldukça kalabalık olurdu, toptancılar gelir peynir tereyağı lor yumurta alırlardı biraz bekledikten sonra satış gerçekleşir.
Harçlığımı alırdım baba annem Tarım Kredi Koparatifinin önündeki merdivenlerde arkadaşları ve köylülerimizle oturur sohbet ederlerdi. Eşmeli bayanlarının buluştuğu yer orasıydı Tarım Kredi Koparatifinin merdivenleri dolar taşardı. Alışverişlerinden yeni çıkan ürünlerden fiyatlardan burada bahsedilir buluşma yeri olarak kullanılırdı. Ben harçlığımı aldıktan sonra arkadaşlarımı bulmak için çarşıya dalardım. İlk uğradığım yer şekerci kemalin dükkanı olurdu tüm çocuklar orada olurdu çünkü dondurma şekerlemeler (hele sütlü çikolatalı şekeri) hiç unutamam. Şekerci Kemal in  dükkandan dondurmamı aldım mı benden iyisi olmazdı. Burada arkadaşlarımı bulup plan yapmaya başlardık. Sinemaya mı gidelim, bisiklete mi binelim, pastaneye mi gidelim, yoksa lokantaya mı, paramızın yetmeyeceği kesindi. Çarşıda dolaşmaya yeni gördüğümüz bir şeylere bakmaya başlardık dondurmamız bitiğinde en yakın çeşmeden suyumuzu içip çarşı içinde gezer dolaşırdık. Tarım Kredi Koparetifinin köşesindeki seyyar dondurmacı (dünyanın en iyi dondurması) uğrar kar gibi beyaz süt kokulu bu nefis dondurmadan muhakkak alırdık. Sinema saatinin geldiğin anlar sinemaya yönelirdik 3 film olurdu bir tanesi kesin Kara Murat sinema şimdiki taksi durağının tam karşısında 2 katı bir yerdi.
İçeriye girdiğinizde sigara dumanından göz gözü görmezdi film başladığında kimseden çıt çıkmaz filmi izlerdik. Filmin bazı yerlerinde kesinti olurdu hep bir ağızdan makinisssssssss diye bağırır ıslık çalardık film tekrar başladığında büyük alkış alırdı. Filmin arasında paramızın durumuna göre poğça veya meyveli gazoz alma ihtiyacı duyardık ben çoğunlukla poğça alırdım. En son film Cüneyt Arkın’ın Kara Murat filimleri olurdu. Final sahnelerinde sinemada yer yerinden oynar hep birlikle düşmanllarla savaşır kılıcımızı çeker saldırır at binerdik ve heyecanlanırdık. Son yazısını gördüğümüzde dışarıya çıkardık karanlıktan çıktığımızdan bir müddet önümüzü göremezdik. Gözlerimiz kamaşırdı kendimize geldiğimizde sinemanın hemen ilerisimdeki pastanede soluğu alırdık. Sinemanın içerisi o kadar sıcak olurdu ki buram buram terlerdik. Limonatalarımızı içtiğimiz gibi meydana çıkardık.
Hemen parka yönelirdik park her zamanki gibi kalabalık herkes bir şeyler konuşmakta çaylar içilmekte olurdu. Biz parkı dolaşıp parkın önündeki demirlere otururduk bu demirler perşembe günleri oturanlarla dolar geleni geçeni seyrederdik.
Ben kalan son paramı günaydın gazetesi ve fırt gırgır ikisi bir arada satılırdı bunlara yatırırdım. Atatürk heykelinin arkasındaki gazete bayine gider buradaki teksas Tommiks, Zagor ve birçok dergilerin kapaklarına bakardık. Ben en çok Zagoru severdim, Teksas Tommiks’e de bakardım. Akşam yaklaşırken insanların telaşeyle köylerine evlerine döndüğünü görür bizi de bir telaşe sarardı paramız bitmiştir.
Tabanlara kuvvet arkadaşlarla köyün yolunu tutar yolda günün muhasebesini yapardık
Benim en çok sinema hoşuma giderdi bir de dondurma. Gün içinde akrabalarımızdan kopartabildiğimiz harçlık olursa bu keyiflerimiz çoğalırdı. Az kuru az pilav yemeği ile süslenir, bisiklet seferleri ile keyiflenirdik. Dönüşte de bir külah sütlü şekerle Eşme köyünde biterdi.
Gelecek Perşembe’yi beklerdim…

Bir dahaki paylaşımımda görüşünceye dek sağlıcakla kalınız…
Yaradanıma ve en sevdiklerinize emanet olunuz…

Saygılarımla
Şeref Elma

Cep 0 532 417 57 54

Meil = geyveyoresi@gmail.com

SİTEMİZDEKİ DİĞER PERŞEMBE PAZARI HABERLERİ İÇİN TIKLAYINIZ 

The post Geyve Perşembe Nostaljisi first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Amacımız Osmanlıdan Buyana Geyve ve Tarihini Gun Yuzune çıkarmak..

Geyve Akıncılar Köyüne Yazılmış Kitap

(Geyve-Kendjelar Kenjelar, Kunjular, Kendjelar, Kinjilar, Kengelar
olarak yazıldığından bugünkü ismi Akıncılar Köyü)
Geyveli Araştırmacı Fehmi BÖLÜKBAŞ’IN Katkıları ile bilgilerine
ulaştığım.
Geyve Akıncılar Köyü yakınlarındaki
Kıncılar köyü (Ermeni köyü) tarihi fotoğrafları ile bilgilerini
sizlere sunmuştuk.

Akıncılar Köyü Geyve 1910 Fotoğrafı

Şimdide Bu haberde pas geçilen birçok araştırmacının gözünden
kaçan Kıncılar Köyüne yazılmış olan kitaba ulaşıldı.
Geyveli Tarih Araştırmacısı Fehmi BÖLÜKBAŞ Kitabın Yazan aile
ile iletişime gecerek kitabın fotoğrafını bulup paylaştı

Kitabın Ermenice olduğu 1956 yılında BeyrUt’da yazıldığ
(BAY DEĞİRMENCİ’NİN) yazdığı bilgilerinide sunan BÖLÜKBAŞ
Ailenin 1915 Yılında Beyruta gitiğini ve (bay değirmenci) kitabu
burda yazdığını belirtiyor.

Akıncılar Köyüne Yazılmış Kitap

Tarih Araştırmalarını Sürdüren Fehmi BÖLÜKBAŞ’IN Bilgi
paylaşım ve önerileri olanların geyveyoresi.com sitesinden
İletişime geçmelerini istedi..

Çok yakında yine kıncılar köyünde yaşayan ”sofianın”
mektubu var kıncılar köyunde yaşamış bir aile baharat
tuccarlıı yapıyorlarmış Bu Ailenin Yazdığı Mektubu sunmaya
çalışacağını belirten BÖLÜKBAŞ Herkese Selam saygı ve
sevgilerini sunduğumu belirtiyor.

Geyve Ve Ortaköy Postanesi Pullar

Tarih Araştırmacısı ve Sitemizin Köşe Yazarı Fehmi BÖLÜKBAŞ
Araştırmalarına devam ediyor.

Çeşitli Araştırmalar sonucunda bir çok bilgi ve fotoğraflara ulaşan
Fehmi BÖLÜKBAŞ Şimdilerde Geyve Ve Ortaköy Postanelerinden 1880 (132 yıllık) ve 1895 (117 yıllık) Yılarında gönderilmiş Posta Pulların Fotoğraflarına ulaştı..

Çok Yönlü Araştırmalarını sürdüren Fehmi BÖLÜKBAŞ Yakında yeni fotoğraflar bilgiler sunacağını bunun için sürekli araştırma içinde olduğunu Bilgi döküman paylaşınmlarda bulunmak isteyenlerin sitemiz aracı ile kendisine ulaşılmasını istiyor.

Geyve Postanesinden 1880 yılında gönderilmiş Pulların Fotoğrafları 3 Adet paylaşıyoruz.

Geyve Ortaköy Postanesi Pulları Aşağıda Fotoğraflarda göreceğiniz üzere pullar Geyve ortaköy postanesinden 1895 yılında gönderilmiştir..4 adet posta pulu

Not:Fotoğraflar orjinal boyutunda değildir büyütülmüştür.

GEYVE TARİHİ
Araştırmacı Fehmi BÖLÜKBAŞ’IN Araştırmaları Sonucunda Ulaştığı
1904 Yılına Ait Ortaköy Postanesinden İstanbula Yolanmış Kart postalın
Fotoğrafı.. Geyve Yöresinde Amatör Araştırmalarıyla dikkat çeken Araştırmacı Fehmi BÖLÜKBAŞ’IN Bundan Öncede İlginç Fotoğraflar Geyve Tarihi ile ilgili Bilgilere ulaştığı biliniyor.. Bunların En başında Kıncılar Akıncılar köyünün 2 fotoğrafı Yine Geyve Ortaköy Kilisesinin Fotoğrafı

DAHA ÖNCELERİ ARAŞTIRMALARI SONUCUNDA BULDUĞU FOTOĞRAFLAR.
AKINCILAR KÖYÜ GEYVE SAKARYA

Akıncılar Köyü Kilisesi Sunağı

Akıncılar Köyü Geyve

Akıncılar Köyü Geyve Eski Fotoğrafı

Ortaköy Geyve Kulfallar Köyü Kilisesi Fotoğrafı

Araştırmacı Fehmi BÖLÜKBAŞ Araştırmalarına devam ediyor her türlü bilgi için lütfen sitemizden iletişime geçiniz.

Fehmi BÖLÜKBAŞ
ottomangeyve@hotmail.com

YAZARIMIZIN DİĞER HABERLERİ İÇİN SİTEMİZDE ARAMA YAPABİLİRSİNİZ TIKLAYINIZ..

FEHMİ BÖLÜKBAŞ DİĞER TÜM HABERLERİ İÇİN BU YAZIYI TIKLAYINIZ

The post Geyve’nin Tarihini Araştırmak first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Sakarya ili Geyve ilçesindeki nadir tarihi eserlerden olan Elvan Bey İmarethanesi İnsanları dış görüntüsüyle cezbetmiş gelip geçerken avlusundaki mezar taşlarına bakıp geçmişlerdir. Geçmiş yılarda Geyve halk Kütüphanesi olarak ta kullanılan imarethanenin halk kütüphanesi olarak 01.01.1972 tarihinde açılmıştır.  Geyve İlçe Halk Kütüphanesi, Kültür ve Turizm Bakanlığı, Sakarya İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü’ne bağlı olup, Bursa Vakıflar Bölge Müdürlüğü’ne ait olan Elvanbey İmareti’nde ilçemiz halkına hizmet vermiştir. Binamız 1 katlı 3 bölümden oluşmaktadır.Bölümlerden 1 tanesi memur odası, 1 tanesi okuma salonu ve kitaplık olarak, 1 tanesi de depo olarak kullanılmakta idi.

GEYVE ELVANBEY İMARETHANESİ VİDEOSU
burada olacak

Elvanbey Zaviye’si veya imaret olarak 1450 yılında inşa edilen yapı, günümüze dek bütün özelliklerini muhafaza edegelmiştir. 1972 yılından beri İlçe Halk Kütüphanesi olarak kullanılan imarethane, Mevlana Celaleddin Rumi’nin oğlu Sultan Veled’in kızı Mutahhara Hatun’dan doğan Germiyan beyi Süleyman Şah’ın kızı Devlet Hatun’un Yıldırım Bayezid’a gelin getiren atı yedekleyen çeşnigirbaşı (basılan paraların ayarına bakan veya asçıbaşı) Paşacık Ağa’nın oğlu olan Elvanbey tarafından yaptırılmıştır. Yapının bahçesinde imaretin banisi Elvan Bey’in mezarı bulunmaktadır. Üç kubbeli olan Elvanbey İmaret Camii veya Zaviyesi 1698 ve 1969 yıllarında iki kez tamir görmüştü.

Belediye’ye Kiralandı:

14.06.2013 tarih ve 89243403.399/2072 sayılı Başbakanlık izni çerçevesinde, 2886 sayılı yasanın 71. maddesi uyarınca Kocaeli Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu onaylı restorasyon projesi doğrultusunda; restorasyon yapmak, sosyal – kültürel faaliyetlerde bulunmak üzere Geyve Belediyesine kiraya verildi.

T.C. Başbakanlık Vakıflar Genel Müdürlüğü Bursa Bölge Müdürlüğü Vakıf Taşınmaz Kira Sözleşmesini Vakıflar Genel Müdürlüğü Bursa Bölge Müdürlüğü Yatırımlar ve Emlak Şube Başkanı Fethi Koç tarafından imzaladı.  Yaklaşık Olarak 9 bin Kitap  kaymakamlık kültür salonuna taşındı.

Geyve İlçesini Sel Bastı

Geyve ilçesini basan selde elvanbey imarethanesi 2,5 metre kadar su doldu kitaplar taşındığından zarar görmedi.

Nisan 2013 Tarihinde boşaltılan Elvan bey imarethensi o tarihten bu yana boş olarak durmakta kapıları dahil açık bir şekilde durmaktadır. Birkaç inceleme mezar taşlarının tercüme edilmesiyle o şekilde kalmıştır.

Bölükbaş İmarethaneyi İnceledi

Tarih Araştırmacısı Fehmi Bölükbaş yaptığı incelemelerde duvarlardaki işlemelerin kaldığını bunların kimin tarafından hangi tarihte yapıldığını eski ise tarihi değerinde korunması gerektiğini duvardaki üzüm figürlerinin ve tavandaki göz şeklindeki figürün ne anlama geldiğini sitemiz aracılığı ile sordu.. geyve yoresi.com  Sitesi olarak  imarethaneyi inceleyip  görebildiğimiz güzelikleri fotoğraflayıp siz değerli geyve severlere kamoyuna yetkililere ulaştırmayı borç biliyoruz..  Umuyoruzki değerlidir ve bir okadar eskidir ve sahip çıkılır..Biz sahip çıkıyoruz.. Yetkililerden  Açıklama Bekliyoruz.. (geyveyoresi.com) 

The post Elvan Bey İmarethanesindeki O İşlemelerin Sırrı first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

82 Yıl Önce Geyve’nin Bir Köyünde Çocuklar (23 şubat 2013)

81 Yıl Önce Geyve’nin Bir Köyünde Çocuklar… KÖYÜMÜZ Bağlarbaşı Köyü Geyve

Fotoğraf= Aziz YAVUZ

The post 82 Yıl Önce Geyve’nin Bir Köyünde Çocuklar first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Sakarya İli Taraklı İlçesinde Bulunan Osmanlı Dönemine Ait Eski Evlerin Birçoğu Zamana Direnemeyip Göçmeye Başladı.

Sakarya ilinin şirin ilçelerinden Taraklıda bulunan Tarihi evlerin birçoğu yıkılma göçme aşamasına geldi. Bakımsızlıktan harabe durumundaki bu evlerin acil bir plan çerçevesinde bakımlarının planlı bir şekilde yapılması gerekmektedir.

İlçenin birçok yerinde göze çarpan bu binaların TARİHİ TARAKLI EVLERİ YIKILMASI YERİNE ACİLEN asılına uygun bir şekilde restorasyonu yapılması ve kurtarılması gerekmektedir. Bir çoğunun çatılarında sorunlar olan bu binaların acil bir plan ile kurtarılması gerekir.

Taraklı ilçesinin Tarihi ve Kültürel açıdan dahada gelişmesine fayda sağlayacak olan TARİHİ TARAKLI EVLERİ zamana yenilmeden gelecek kuşaklara aktarılmalıdır. Bu konuda Taraklıda bulunan tüm devlet yetkililerini sivil kuruluşları dernekleri muhtarları göreve çağırıyoruz.. TARİHİ TARAKLI EVLERİNE SAHİP ÇIKINIZ… (geyveyoresi.com)

The post Taraklı’da Bir Tarih Resmen Göçüyor. Taraklı’da Eski Evler Göçüyor. first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Geyve İlçesinde 20 Haziran 1966 tarihinden itibaren hizmet veren ” İŞ Bankası ” 100 yaşında.
Geyve İlçesi İŞ Bankası çalışanları, 100. kuruluş kutlamaları çerçevesinde Cumhuriyet Meydanındaki Atatürk Anıtına çelen sundular.
İŞ Bankası çalışanları, saat 08.30 da önlerinde 100. yıl balonlarını taşıyan Bilge Özkaraca – Zehra Dalgıç – Betül Ela Dalgıç ile birlikte kısa bir yürüyüş yaparak Atatürk Anıtına ulaştılar. Anıta sunulan Banka Çelengi sonrasında birlikte Saygı Duruşunda bulunuldu.
Banka içerisine de 100 yıl balonları asılarak, çalışanlar sevinçlerine bankaya gelen konukları da dahil ettiler.
26 Ağustos 1924 tarihinde kurulan İŞ Bankası, yayınlanan mesajında da şunları söylüyordu:
” Bu yalnızca bizim 100’ümüz değil…Bağımsızlık için canını feda eden memedlerin 100’ü…Geride bıraktığı evlatlarının geleceğini boynunun borcu sayanların 100’ü…İlk bankamatik’ten Dünyanın en iyi mobil bankacılık uygulamasına ve geleceğin bankası olma yolunda koşanların 100’ü… Türkiye’ nin Bankası 100 Yaşında…”

Namık Cihan. Geyvelim.Com

The post İş Bankası 100 Yaşında, Geyve İş Bankası first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Pamukova ilçesinin Paşalar köyünde bulunan ve Geyve yöresinde Sakaryanın Güneyinde  tek Kale olma özeliğini koruyan Paşalar Kalesi zamana direniyor.

Doğa sever çevreci Ahmet Şen fırsat buldukça Kaleyi ziyaret edip fotoğrafladığını, Paşalar kalesi ( Karaceyş Kalesi ) harabe duruma çok üzüldüğünü ifade etti.

Ahmet Şen BİR TARİH GÖZ GÖRE GÖRE YOK EDİLİYOR, O KADAR MI ZOR BU DEĞERLERİMİZE SAHİP ÇIKMAK.
PAŞALAR KALESİ (PAMUKOVA)

The post Pamukova Paşalar Kalesi İlgi Bekliyor first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Sakarya ilinin Şirin İlçesi Taraklı’nın her geçen gün ünlenen ve bir o kadar meşhur olmaya aday Masası var. Çok yerlerde gördüğümüz duyduğumuz beyaz masa yeşil masa Taraklı ilçesinde karşımıza Dıngıldak Masa olarak çıkıyor.

Taraklı sevdalısı gazeteci esnaf Taraklı ilçesine yıllarını vermiş İzzettin Kömürcü yıllardır dükkanının önünde bir masa bulundurur gelen misafirlerine çay ikram eder dert dinler derman olur, yöredeki tüm sohbetlerin merkezi durumuna gelen DINGILDAK masaya kimler oturmamışki ne siyasetçiler ne sanatçılar ne dostlar ne yaşlılar ne gençler. Dıngıldak masanın sohbetleri öylesine ünlenir ki taraklıya gelenler bu masaya uğramadan geçmez fotoğraf çektirip hatıra olarak saklar olmuşlar.

Taraklı Dıngıldak Masa Taraklı’da Marka Olmaya Aday

Masanın hikayesini İzzettin Kömürcü beye sorduğumuzda tam tarihini hatırlamadığını uzun yıllardır dükkanımın önünde masa var. Taraklı’da Yalaza sohbetleri edilir. Benim dükkanımın önünde Taraklının köyleri Taraklı merkez Türkiye’nin her yerinden gelen Turistler misafirler dükkanıma uğrar burada dinlenir. Sohbetler edilir çaylar içilir günün mana ve ehmniyetine istinaden siyaset spor güncel konular dertler sorunlar akla gelebilecek tüm sohbet konuları konuşulur. Dedi.

İzzettin Kömürcü Masa hakkında da bilgiler verdi.  Kömürcü daha öncelerde dükanımın önünde çok değişik masalar vardı şimdi çok eski DINGILDAK bir masa getirdim 30 – 40  yıl öncelerden kullanılan bir masa, masayı gören Taraklı sevdalısı arkadaşlarım masaya isim koydular ” dıngıldak masa ” dediler patladı gitti. Şimdilerde dostlarımı misafirlerimi bu masada misafir ediyorum ünü her geçen gün büyüyor dedi.

10.03.2019 Tarihinde İzzettin Kömürcü Gebze’den Misafiri Yüksel Yeni Beye Dıngıldak Masanın Dününü Bu Gününü Anlattı. İşte o videolar.

1. video

2. video

The post Taraklı Dıngıldak Masa Taraklı’da Marka Olmaya Aday first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Taraklı’dan Gönderilmiş 20.03.1905 Tarihli Pul
Geyve’li Araştırmacı Fehmi BÖLÜKBAŞ’ Araştırmaları Sırasında Taraklıdan 1905 Yılında Gönderilmiş Posta Puluna Ulaştı.
Geyve Tarihi Üzerine Araştırmalarını Sürdüren Fehmi BÖLÜKBAŞ 20.03.1905 Tarihli Posta Puluna Ulaştı.Paylaşımların Sitemiz aracılığı İle
Tüm Geyveliler Ulaştıran BÖLÜKBAŞ Geyve Tarihi Üzerine Bilgi Döküman paylaşmak isteyenlerin Sitemzi Aracılığı ile kendine Müracaat Etmelerini İstedi.

The post Taraklı’dan Gönderilmiş 20.03.1905 Tarihli Pul first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Geyve ve Yöremizde Beldemize İsmini Veren Kurtuluş Savaşı Komutanlarından ORGENERAL Alifuat CEBESOY’UN ( Alifuatpaşa) Videosunu Yayınlıyoruz. Yöremizde Sadece Resimleriyle Fotoğraflarıyla Tanıdığımız Gördüğümüz Alifuatpaşamızı Kısacıkta Olsa Videosuyla Canlı Görüntüsüyle Sizlere Sunuyoruz.

Bu Tarihi Görüntüyü Bizlere Ulaştıran Yöremizin Araştırmacılarından Alifuatpaşa Sever Amatör Tarih Araştırmacısı Sitemizin Köşe Yazarı Sayın Fehmi BÖLÜKBAŞ’A Teşekkürlerimizi Sunuyoruz. BÖLÜKBAŞ Araştırmalarının Sürdüğünü Fırsat Buldukça Paylaşımlarının Süreceğini Bilgi Paylaşım ve Destek Olmak İsteyenlerin Sitemiz Aracılığı İle Kendisi İle İletişime Gecebileceklerini Belirtmektedir..

İŞTE ALİFUAT PAŞANIN CANLI GÖRÜNTÜLERİ (geyveyöresi.com ) FARKIYLA

The post Alifuat CEBESOY Paşanın Videosu.(22.03.2013) first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Sosyal medya aracılığı ile bir anda yayılan fotoğraf Taraklılılar ve yöre insanları tarafından ili ile karşılandı. Goltz Paşa tarafından 1889 yılında çekilen Taraklı fotoğrafı görenlerin ilgisini çekmeye devam ediyor.

TARAKLIYI HİÇ BÖYLE GÖRMEDİNİZ. TARAKLININ 1889 YILINA AİT FOTOĞRAFI. MUHTEŞEM BİR FOTOĞRAF
Enes Dönmez aracılığı ile Gürhan Korkmaz kardeşimiz tarafından hazırlanan ” Bir Yerel Tarih Çalışması Olarak Taraklı ” Adlı tezinden, Taraklı’nın bilinen en eski fotoğrafı (Goltz Paşa tarafından 1889 yılında çekilen Taraklı fotoğrafı ) -Goltz Colmar Freiherr von der, Anatolische Ausfluge: Reisebilder, Berlin, 1896- Eser İSAM Kütüphanesinde mevcuttur.

FOTOĞRAFIN ORJİNALİNİ VE BÜYÜK BOYDA SAYFANIN ALTINDA GÖREBİLİRSİNİZ

Goltz Paşa Kimdir ?

Colmar von der Goltz (Tam adı: Wilhelm Leopold Colmar Freiherr von der Goltz; d. 12 Ağustos 1843; Preußisch Eylau, Doğu Prusya – ö. 19 Nisan 1916; Bağdat), Osmanlı ve Alman ordularından Mareşal rütbesi alan Prusyalı asker ve yazar.

Doğu Prusya’nın Bielkenfeld (şimdi Rusya’da Ivanovka, Kaliningrad) kentinde doğdu. Kutülamare Kuşatması sırasında tifüs’e yakalanarak Bağdat’ta vefat etmiştir.

Askeri Kariyeri
Von der Goltz, 1861 yılında Prusya Ordusuna katıldı. Subay olarak değişik birliklerde bulunduktan sonra, 1878-1883 arasında Berlin’deki askeri akademi’de hocalık yaptı. “Silahlanan Millet” adlı kitabını 1883 yılında bastırdı. Haziran 1883’te Binbaşı rütbesindeyken askeri müşavir olarak Osmanlı Ordusuna katıldı.

1878’de Osmanlı İmparatorluğu’nun hezimetiyle sonuçlanan 93 Harbinden sonra, Sultan II. Abdülhamit Rus Yayılmacılığı’na karşı[1] Osmanlı Ordusu’nun modernleşmesi gerektiğini anladı ve bu yayılmacılıktan etkilenen bir diğer ülke olan Almanya ile işbirliğine karar verdi. Baron Von der Goltz da bu vesileyle II. Abdülhamit döneminde başlayan Ordu’yu modernleştirme çalışmalarına katkıda bulunmak amacıyla bir Alman askeri heyetiyle İstanbul’a geldi. Von der Goltz, askeri okullarda köklü reformlar gerçekleştirip genç subayların yetiştirilmesi için önkoşulları oluşturdu. Ancak bununla birlikte von der Goltz, Türk generallerinin günümüze kadar dayanan, herkesten daha modern yöntemlerle eğitilmiş olma ve en yeni askeri teknolojileri takip etme bilincinin temel taşını oluşturdu. Mamafih, Prusya geleneğinin bir diğer temeli olan askerlerin sivil siyasete karışmama prensibini aşılamakta başarılı olamadığı Bâb-ı Âli Baskını ile ortaya çıktı.[2]

Ordunun von der Goltz tarafından yeniden yapılandırılmasıyla birlikte Osmanlılar, Krupp ve Mauser gibi Alman şirketlerine ilk kapsamlı silah siparişlerini verdiler. Von der Goltz, Almanya’nın ve Osmanlı Devleti’nin Doğu’daki nüfuzunu garantilemek için Bağdat tren yolunun inşa edilmesini de destekledi. Bu fikir, yeni pazarlar bulmak için tren yollarının yapılmasını destekleyen Alman ekonomisinin çıkarlarıyla da örtüşüyordu. 1888 yılında Sultan II. Abdülhamit, Bağdat tren hattı inşaası lisansını, Alman Bankası Deutsche Bank tarafından yönetilen bir Alman konsorsiyumuna verdi.

Osmanlı Ordusunun modern silahlar kullanmaya başlaması, 1897 Osmanlı-Yunan Savaşında hemen semeresini gösterdi. Osmanlı Ordularının Atina’yı tekrar ele geçirmelerine, sonradan bolşevikler tarafından ailesiyle birlikte katledilecek olan son Rus Çarı II. Nikolay’ın Sultan II. Abdülhamit’e haber göndererek, eğer derhal ateş-kes sağlanmazsa Rus Ordularının Erzurum’a hücum edeceğini bildirmesi engel oldu.

1897 yılında Korgeneral rütbesiyle Almanya’ya geri dönen Goltz Paşa, 1908 yılında tekrar Osmanlı Ordusu’na döndü ve 1911 yılında Mareşal rütbesini alarak Osmanlı ordusunun Kurmay Başkan Yardımcılığına kadar yükseldi. I. Dünya Savaşı’nın başlamasıyla Ağustos 1914’te Almanya’ya döndü ve işgal edilen Belçika’nın askeri valiliğine tayin edildi. Sivil nüfusun direncinin kırılması görevinden memnun olmayan Goltz, isteği üzerine Kasım 1914’te Sultan V. Mehmet’in kurmay başkanı olarak İstanbul’a gönderildi.

I. Dünya Savaşı’nda
Mısır’daki İngiliz Ordusuna karşı Osmanlı ve Alman ordularının birlikte hücum etmesi fikrini Harbiye Nazırı Enver Paşa ve Osmanlı Orduları Komutanı Otto Liman von Sanders’e beğendiremeyen Goltz Paşa’ya Irak’taki 6. Ordu komutanlığı verildi.

Sir Charles Townshend’in komuta ettiği İngiliz Mezopotamya ordusunu 22 Kasım 1915’te Basra’nın kuzeyinde Tesiphon harabeleri yakınında durduran 6. Ordu, 8 Aralık’ta bu kuvvetleri Kut’ül Amere’de kuşatma altına aldı. Bu orduyu kurtarmak için gönderilen İngiliz birliklerini de püskürten Halil Kut Paşa komutasındaki Osmanlı 6. Ordusu, 143 gün süren kuşatma sonunda Britanya İmparatorluğu’nun Mezopotamya Ordusunu 29 Nisan 1916’da teslim aldı. Bu olay, İngiliz tarihçileri tarafından kendi tarihlerinin en büyük askeri hezimeti olarak değerlendirilmektedir.

Ölümü
Mareşal von der Goltz, planladığı zaferi göremeden, 19 Nisan 1916’da Bağdat’ta yakalandığı tifüs hastalığı nedeniyle oluşan yüksek ateş sonucu vefat etti. Görünüşe göre Türkler tarafından zehirlenmiş olduğunu söylentileri olmasına rağmen ölümünün resmi nedeni tifüs olarak kayıtlara geçmiştir.[3] Son vasiyeti, bir Türk ve bir Alman bayrağıyla İstanbul’un Tarabya semtinde bulunan Alman askeri mezarlığında defnedilmekti.[4] Tesadüf eseri, bir yıl sonra İngiliz General Frederick Stanley Maude, Bağdat’ta aynı evde ölmüştür.

Baron von der Goltz, bir diğer Prusyalı General olan Carl von Clausewitz’den sonra Dünya’da eserleri en çok okunan ve referans verilen askerdir.(alıntıdır)

The post Taraklı’yı Hiç Böyle Görmediniz Taraklının Çok Eski Bir Fotoğrafı first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.

Sakarya İlindeki okullarda görev yapan öğretmen ,okul idarecileri, emekli öğretmenler ve farklı kurum çalışanlarının katıldığı Balkan Turu sona erdi. 4 ülke 12 şehri gezen katılımcılar yurtdışına çıkmanın, yeni yerleri ve insanları tanımanın mutluluğunu yaşadılar.
Gezi sorumlusu açıklamasında şunları söyledi;
” Gezide İpsala Gümrük Kapısından Yunanistan’a ulaşan grup Gümülcine ,İskeçe, şehirlerinden sonra Kavala, Drama ve Selanik şehrini gezdi.Selanikte Atatürk ün doğduğu evi, sahili ve Beyaz kuleyi gezen ekip geceyi Selanikte geçirdi. Sonra Kuzey Makedonya’nın Manastır (Bitola) kentine ulaşıldı. Sırası ile Resne ve Ohri kentlerini gezildi. Türk Milli takımın Avusturya maçını yurt dışında seyretmenin ve galibiyetin onurunu tattılar. Makedonyalı otel personellerinin tebrikleri ile grup adeta şok oldu.
Struga ,Kırçova ,Gotivar ve Tetova(Kalkandelen) şehirlerini gezen ekip, Tedovadaki Alaca camiyi gezme fırsatını buldu. Harabati Baba tekkesini de gezen ekip Makedonya’nın baş şehri olan Üsküp’e hayran kaldılar. Matka kanyonunu da gezen eğitimciler baraj gölünde tekne turu yapmanın keyfine vardılar.
Bir nehir iki şehir olarak tanımlanan Üsküp ün içinden geçen Vardar nehri adeta yıllara meydan okurcasına nazlı nazlı akıp Türk bölgesi ile Makedon kültürünü adeta ikiye ayırıyordu. Fatih köprüsü,Kale, Rahibe Teresa ve trafiğe kapalı caddesinde gezen ekip bol bol resim çekilmeyi de ihmal etmediler.
Kosova nın ayrı bir güzelliklerine şahit olan grup önce Kosova ‘nın başkenti Priştinayı 1.Murat Hüdavendigaŕın şehit olduğu Kosova ovasını, türbeyi ve müzeyi gezdikten sonra Prizreni ziyaret ettiler. 86 yaşındaki İlyas Ramazanoğlu ‘nun rehberliğinde şehri gezen ekip bol bol Boşnak Böreği yemeyi ihmal etmediler.Tekrar Üsküp e dönen gezi ekibi geceyi Üsküp te geçirdikten sonra Bulgaristan’ın başkenti Sofya yı gezme imkanını buldu.
Gezinin çok verimli geçtiğini söyleyen öğretmenler, akademisyenler, okul idarecileri ve emekliler yurda dönmenin huzurunu tattılar. Gezide fotoğraf makinesini elinden düşürmeyen “Geyvelim.Com ” yetkilisi Namık Cihan’a, mandolini ile geziye neşe katan eski il İzci Kurulu başkanı İrfan Sezer’e ,bizlere tercümanlık yapan İngilizce öğretmeni Ayhan Bey ve akademisyen Ahmet Eskicumalı’ya, gezi adına duyarlılıklarından dolayı tüm ekip adına teşekkürlerimizi sunuyoruz.”.. Kaynak = Geyvelim.Com Namık Cihan

The post Sakaryalı Eğitimciler Balkanları Gezdi first appeared on Geyve Yöresi - Yörenin Gözü Kulağı ve Sesi.